Αλήθεια, σ'αυτή την ωκεάνεια μουσική παραγωγή που κατακλύζει τα υποψιασμένα αυτάκια σου, πόσες φορές σου κάθισε κάτι σαν πρωτότυπο ή έστω διαφορετικό; Ελάχιστες! Πλήξη και μονοτονία στην ημερήσια διάταξη της μουσικής καθημερινότητας, με κάποια μαργαριτάρια να φωτοβολούν σαν αστραπές σε θεοσκότεινη νύχτα. Και επειδή ξέρω την αγάπη σου για τα σανσκριτικά, να σ'ενημερώσω, ότι το μαργαριτάρι λέγεται mukta. Όπως ακριβώς και το συγκρότημα, που δημιούργησε ο Γάλλος κοντραμπασίστας Simon Marie. Μαζί με την μόνιμή του παρέα, την Brigitte Menon, που έχει εντρυφήσει στην τέχνη του sitar και τρεις άλλους μουσικούς, φέτος κυκλοφόρησαν το άλμπουμ "Jade" και κατάφεραν να πείσουν, ότι η υπόθεση μουσική δεν έχει κατρακυλήσει σε αβάσταχτη ανία.
Συνδυάζοντας την έθνικ αντίληψη με jazz φόρμες, τις ανταλλαγές φράσεων μεταξύ του sitar και της τρομπέτας, τον αυτοσχεδιασμό με την συγκροτημένη δομή, την ενδοσκόπηση με την συναισθηματική εκτόνωση και την ηρεμία με την επιθετικότητα, χαράζουν άλλη πορεία στη προσέγγιση και στην μετάδοση των δημιουργικών τους ανησυχιών. Ξεκινώντας από ένα συγκεκριμένο θέμα σε κάθε σύνθεση, τα δύο βασικά όργανα (το sitar και η τρομπέτα), με ένα μαγικό κέλευσμα απογειώνονται, ακολουθούν πορείες άλλοτε παράλληλες και άλλοτε αλληλοεπικαλυπτόμενες κυνηγώντας ένα κοινό όραμα. Τα τύμπανα, το μπάσο και τα κρουστά, σπάνια βγαίνουν σε πρώτο πλάνο, διαμορφώνοντας κυρίως τον ρυθμικό διάδρομο,που κατά βάση είναι χαλαρός, με εξαίρεση το Slava, το οποίο με το χειμαρώδη του ρυθμό και την ανατολίτικη μελωδία αναστατώνει τις εφησυχασμένες σου ορμές.




