Πρόκειται για τη μουσική επένδυση της ομώνυμης ταινίας, "Η τίγρης και το χιόνι", όπου η οικογένεια Καλοήθη [Roberto Benigni, Nicoletta & Gianluigi Braschi] συνεργάζεται με την οικογένεια Περιμένη [Tom Waits & Kathleen Brennan]. Τα φιλαράκια τα πάνε καλά μεταξύ τους. Η συμμετοχή των Περιμένη αφορά ένα ανοιξιάτικο [ανοίγει μ' αυτό η ταινία] κομμάτι [You can never hold back spring] και τρεις παραλλαγές αυτού, με σπουδαιότερη την ορχηστική εκδοχή Wedding Spring χάρις στο ιδιόρρυθμο violino της Karla Kihlstedt.
Ο μινιμαλισμός κυριαρχεί και στη συμμετοχή του κου Βροχερού που πάει κόντρα στο χιόνι του τίτλου. Δηλαδή, τα υπόλοιπα κομμάτια φέρουν την υπογραφή του Nicola Piovani. Όμως δεν είναι και πολλά αυτά τα υπόλοιπα. Είναι ίσα ίσα δύο θεματάκια, τα La tigre e la neve και Promenade del cammello. Μ' αυτά τα δυο κάνει όλο το παιχνίδι. Και δεν τα παραλλάσσει απλώς, τους αλλάζει τα φώτα στις παραλλαγές.
Κι αν ήταν τουλάχιστον πρωτότυπος στο ύφος, θα λέγαμε πως δεν πειράζει. Πότε πλησιάζει το στιλ Ρότα [Promenade del cammello, Lampi del tram] και πότε αυτό της Καραϊνδρου [Notte fonda, Fuad il poeta] με εσάνς παρεκτροπές αλά σπαγγέτι γουέστερν Μορικόνε [Lampi traccianti / del tram] ή με το βλέμμα στραμμένο προς τη λαγγεμένη ανατολή [Bazar]. Ακόμη και τον Maurice Jarre αντιγράφει ο αθεόφοβος [Attilio e Vittoria και ειδικά στο Minareti].
Και ξανά πίσω στον Ρότα με γέφυρα [για] τον Τομ [Sogni di vittoria]. Στον "πατέρα και δάσκαλό του" τον Ρότα επιστρέφει και αναφέρεται συνεχώς ο μικρός Νικόλας, χωρίς κανένα ενδοιασμό, ακόμη κι όταν θέλει να δημιουργήσει αντίστιξη [Marcetta per banda] ή ν' αλλάξει τέμπο [Valzer per banda] με τη συνδρομή της ορχήστρας των καραμπινιέρων.
Με τη λογική του εμπορικού κυκλώματος, το σάουντρακ αυτό θα μπορούσε να είναι σιγκλάκι με μπρος πλευρά τα δυο κομμάτια του Πιοβάνι και πίσω το άσμα του Γουέητς, άντε και σε δυο παραλλαγές το καθένα. Τότε όμως δε θα έκανε δεκαεπτά ευρώ και δε θα φάνταζε σάουντρακ. Βέβαια, ακούγεται άνετα και πολύ ευχάριστα οποιαδήποτε ώρα της ημέρας ή της νύχτας, στο σπίτι στο αυτοκίνητο στο iPod στο discman κι αποζημιώνει με τη γλύκα και τη ηρεμία του. Το ευ όμως είναι πολλά ολίγο, οφείλω να ομολογήσω. Και μπορεί να εξαντληθεί σε μερικές ακροάσεις. Γι' αυτό και 'γω βάζω μόνο 6, γιατί παρά είναι εύκολη η φτιάξη.




