1974
Ο Μάκης είναι φίλος παλιός, σχεδόν εφηβικός. Περάσαμε στα 90's υπέροχα πίνοντας μπύρες σε γλυκόπικρα καλοκαιρινά βραδάκια, αναπολώντας μεγάλες ήττες και μικρές ποδοσφαιρικές, και όχι μόνο, νίκες. Τον τελευταίο καιρό όμως κάτι έχει χαθεί από την ιστορική αυτή σχέση, διότι ο αθεόφοβος όποτε τον πετυχαίνω με ρημάζει στην τράκα και είναι και απαιτητικός ο άτιμος. Κάπως έτσι θα περιέγραφα και το τελευταίο LP των άλλοτε κραταιών Nits, το οποίο και ονομάζεται '1974'.
Οι συστάσεις πιστεύω περιττεύουν για τους Nits, ανήκουν σαφέστατα στα highlights του παρελθόντος με μερικούς ενδιαφέροντες δίσκους και ακόμα πιο εθιστικά τραγούδια. Τραγούδια που μίλησαν απ' ευθείας στην πονεμένη και διψασμένη εφηβική καρδιά μας, για να μην αναφέρω και μερικά από τα πιο ανθρώπινα και "επικοινωνιακά" live, που τουλάχιστον ο υπογράφων έχει παρακολουθήσει ποτέ. Και τι γίνεται τώρα;
Μας σερβίρουν ένα άλμπουμ ανάξιο των περιστάσεων αλλά κυρίως ανάξιο των ιδίων. Για να γίνω σαφέστερος υπάρχει μια διάθεση "χαβαλέ", ειδικότερα στα "πλήκτρα", πράγμα όχι ιδιαίτερα κακό δεδομένου ότι πάντα υπήρχε μια χαλαρή και live αισθητική στη μουσική τους, απλά εδώ είναι κομμάτι εκνευριστική εφόσον δεν συνοδεύεται από τις ανάλογες συνθέσεις. Συνθέσεις που στην πλειοψηφία τους είναι άχρωμες, άγευστες, άσφαιρες. Εξαιρέσεις υπάρχουν σε κανα δυο τραγούδια (υπάρχει μάλιστα μέσα στη μαυρίλα και ένα mini αριστούργημα) που χαντακώνονται όμως από κάτι γελοίους ψευτοπειραματισμούς με τη χρήση εφέ (!) στα φωνητικά.
Κατά συνέπεια στην απίθανη περίπτωση που δεν έχετε τίποτα από τη δισκογραφία τους ΜΗΝ πάρετε αυτόν τον δίσκο. Προτιμήστε κάτι από τα παλιά τους, ρωτήστε οποιοδήποτε μουσάτο πωλητή σε μεγάλο δισκοπωλείο, δεν μπορεί θα σας κατατοπίσει. Εάν τώρα είστε εξοικειωμένοι με τους εν λόγω Ολλανδούς δεν υπάρχει κανένας σοβαρός λόγος να χαλάσετε την καλή εικόνα που έχετε ενδεχομένως για αυτούς. Πάλι εάν είστε φανατικός οπαδός ... ε καλά να πάθετε.
Θλίβομαι ειλικρινώς λοιπόν για τα καμώματα του Μάκη γιατί τον αγαπάω τον μπαγάσα αλλά οι καιροί είναι δύσκολοι και οι πιστωτικές φορτωμένες. Γι΄ αυτό σκέφτομαι την επόμενη φορά που θα τον "τρακάρω" να αλλάξω πεζοδρόμιο μπας και σοβαρευτεί.
