World boogie is coming

Ο Τζόσουα, γιος του Τζόσουα, μπήκε καταχαρούμενος στο κατώφλι του σπιτιού της αγροικίας, βόρεια του Μισισιπή και με την αγαπημένη του συνήθεια, έπεσε πάνω στην διπλή πόρτα με το κεφάλι. Ακόμα δεν μπορούσε να θυμηθεί ότι μέσα από τη σίτα, έχει και άλλη πόρτα και συνήθως έκανε τη μητέρα του να παθαίνει κρίση γλυκύτητας όταν τον έβλεπε. "Όσο και να μεγαλώσει θα είναι το μωρό μου" έλεγε όταν τον έβλεπε. Ο Τζόσουα ήταν 38 χρονών.

Κρατώντας το cd (βόρεια του Μισισιπή δεν είχαν ακόμα κομπρεσάρει τον ήχο σε mp3) έτρεξε στο καινούργιο πλέιερ που είχε φέρει ο θείος Τζόσουα (γιος του Τζόσουα και αυτός) από τη Νέα Υόρκη και είχε τσακωθεί με τον πατέρα Τζόσουα που πίστευε ότι αυτά τα μηχανήματα σπρώχνουν τους ανθρώπους στον κιναιδισμό.

Ο Τζόσουα τζούνιορ πάτησε το κουμπί που έλεγε "πλάι" και το γλυκό μπάντζο γέμισε τα 49 τετραγωνικά της αγροικίας που προορίζονταν για τους ανθρώπους (δίπλα, σε άλλα 534 εκτεινόταν ο στάβλος με τα ζώα) και έβαλε τους αντίχειρές του μέσα από τις τιράντες στο ύψος του στέρνου. Άρχισε να χτυπάει, πότε το δεξί, πότε το αριστερό του πόδι, στους ρυθμούς του Rollin' and Tumblin'.

Τότε, η πόρτα άνοιξε και μπήκε ο τυφώνας. Ο πατέρας Τζόσουα, με το ένα χέρι πατούσε το πάουζε στο πλέιερ και με το άλλο τραβούσε από το αυτί τον Τζόσουα τζούνιορ, με τις παλιές μισισπιανές κατάρες να πέφτουνε βροχή.

"Μα μπαμπά, είναι παραδοσιακό, έχει και σιγκάρ μποξ κιθάρα", προσπάθησε ο γιος να αμυνθεί με επιχειρήματα.

"Τρίχες, είναι όλο σαμπλαρίσματα και κοροϊδεύει τα τραγούδια της γης μας" απέκρουε ο πατέρας.

"Μα είναι ειλικρινείς οι North Mississippi Allstars, δεν κοροϊδεύουν ότι είναι ντεμέκ νότιοι. Παίζουν τη μουσική που αγαπάνε, προσαρμοσμένη στα ακούσματά τους και τις κοινωνικές τους επιρροές. Μουσικοί είναι, δεν δούλευαν στις φυτείες" συνέχισε ο γιος Τζόσουα, ενώ το αυτί του μεγάλωνε με γεωμετρική πρόοδο.

"Αυτές είναι εικονοκλαστικές ματσαραγκιές που εμείς δεν τις σηκώνουμε. Ακόμα και τη φλογέρα που τόσο έντεχνα χρησιμοποιούν, την κάνουν να ακούγεται σαν όργανο του διαβόλου" είπε αποφασιστικά ο πατέρας.

"Μπορεί, αλλά δεν μπορείς να αρνηθείς ότι η προσέγγισή τους είναι ενδιαφέρουσα και πως είτε στις δικές τους συνθέσεις, είτε στις διασκευές, περνάνε μια σχεδόν μονοφωνική αίσθηση της μουσικής, η οποία γοητεύει ως ψευδεπίγραφη έστω, άρνηση της αποθέωσης της μουσικής μόνο ως τεχνολογικής προόδου. Και συμμετέχει και ο Ρόμπερτ Πλαντ, που Πλαντ σημαίνει φυτεία." ξανάπε ο γιος Τζόσουα που προσπαθούσε μάταια να ξεφύγει από το χάλκειον χέρι του πατρός.

"Θα ΄πρεπε να ντρέπονται μόνο και μόνο που έβαλαν στο εξώφυλλο τη ντισκομπάλα στο άγιο μπαμπακοχώραφο! Τ' ακούς;!;!;" είπε ο πατέρας, ενώ ο γιος κατάφερνε να ξεφύγει από το γράπωμα του αυτιού, το οποίο είχε φτάσει σε μέγεθος που μπορούσε λογικά να πάρει σήμα για το Novasports 1.

O πατέρας Τζόσουα, για πρώτη φορά στη ζωή του ίσως με ένοχο βλέμμα, από τότε που είδε από τη χαραμάδα του αχυρώνα τη μάνα (που την έλεγαν Τζόσουα και αυτή παρεμπιπτόντως) να δένει τα κορδόνια της και να φαίνεται ο μισός της αστράγαλος, κοίταξε πάλι το "World boogie is coming". Για μια στιγμή δίστασε, αλλά το έβαλε στο πλέιερ και πάτησε το κουμπί που έλεγε πλάι. To "Going down to Brownsville" γέμισε το χώρο και το κεφάλι του με μια γαλήνη που την είχε ξεχάσει για καιρό...