There is noone that will take care of you

...Τουλάχιστον όταν δεις τον τίτλο, καταλαβαίνεις πάνω κάτω τι παίζει. Πρώτη φορά στο στούντιο ο Will, αλλά μάλλον δε φαίνεται και να το πολυχρησιμοποίησε (άντε όταν έβρεχε). Kυρίως ακουστικός δίσκος, αλλά με δυο πολύ δυνατές 'ηλεκτρικές' στιγμές, το ομώνυμο κομμάτι και το 'Riding', κλίμα παρεϊστικο, ίσως σε σημεία αυτοσχεδιαστικό αλλά πάντοτε βαρύ, σε σημείο που να πιστεύεις οτι τελικά ο Μεφιστοφελής να μην ήταν ένα απλό λογοτεχνικό εύρημα του Γκαίτε (και να γουστάρει και το lo fi).