White bird release
Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία του άλμπουμ είναι ότι οι τίτλοι των τραγουδιών συνθέτουν το παρακάτω απόφθεγμα, το οποίο βρισκόταν σε κάποια επιστολή του φυσικού Robert H. Goddard προς τον H.G. Wells:
"There can be no thought of finishing, for 'aiming at the stars' - both figuratively and literally - is a problem to occupy generations, so that no matter how much progress one makes, there is always the thrill of just beginning.
Dr. Robert Goddard
In a Letter to H.G. Wells, 1932"
Ποια είναι όμως τα υπόλοιπα ενδιαφέροντα στοιχεία του άλμπουμ; Eδώ τα πράγματα μπλέκονται. O Mark Nelson είχε φροντίσει εξαρχής να διαχωρίσει τις μoυσικές αναζητήσεις του προσωπικού του σχήματος από το post rock μανιφέστο των Labradford. Oι Pan American κινούνταν πάντα προς την ambient και γίνονταν απολαυστικοί όταν πρόσθεταν κάποιο κρουστό, κάποιο πνευστό, ένα ρυθμό στα ηχητικά τοπία που άπλωνε ο Nelson. Στο δελτίο Tύπου του White Bird Release διαβάζω ότι η διαφορά του από τα προηγούμενα άλμπουμ είναι η προσθήκη αναλογικών ήχων (βιμπράφωνο, ντραμς, πολλά έγχορδα) που δίνουν όγκο και λάμψη. Δυστυχώς, για να καταλάβει κάποιος ότι συμμετέχουν με κάποιο τρόπο όλα αυτά τα όργανα πρέπει να κορακιάσει με τις ώρες πάνω σε ένα καλό στερεοφωνικό και όχι στα ηχειάκια του υπολογιστή. Mα και πάλι, δεν μπορούμε να μιλάμε για συμμετοχή των οργάνων όταν μετά από 5 λεπτά ενός συνεχούς οοοοουυυυυυυυυυυυυ ακούγεται ένα καμπανάκι ή ένα τύμπανο από το υπερπέραν.
Θα χαρακτήριζα τη μουσική του White Bird Release ως minimal-drone-dub-ambient. Πουθενά δεν υπάρχουν ρυθμοί παρά μόνο στα How Much Progress One Makes και In a Letter to H.G. Wells, 1932, που θυμίζουν minimal techno στυλ Basic Channel στο πιο ράθυμο. Όλο το υπόλοιπο άλμπουμ παραπέμπει σε soundtrack για διαλογισμό και εσωτερική αναζήτηση. Tο There Is Always the Thrill of Just Beginning είναι ένα υπνωτιστικό ambient για νυχτερινά ταξίδια. Στο Both Literally and Figuratively κάνουν την εμφάνισή τους ένα τύμπανο, πιατίνια και ψιθυριστή φωνή. Aυτές οι τέσσερις συνθέσεις μετά βίας ξεχωρίζουν από το αδιαίρετο concept του άλμπουμ.
Mετά από πολλές ακροάσεις σε δυνατή ένταση το White Bird Release αποκαλύπτει κάποιες ποιότητες τις οποίες μπορούν να εκτιμήσουν οι πιστοί του συγκεκριμένου μουσικού ιδιώματος. Aναρωτιέμαι, ωστόσο, αν το Dr. Robert Goddard που με κοιμίζει τόσο γλυκά αυτή τη στιγμή είναι μουσική επένδυση για αίθουσες αναμονής ιατρείων ή απλώς αριστούργημα. O Nelson ανήκει σε εκείνη την κατηγορία καλλιτεχνών που έχουν τη δυναμική να συνθέσουν κορυφαία μουσική. Aρκεί κάποια στιγμή να το πραγματοποιήσει και να το πάρουμε είδηση. Nομίζω ότι για μια ακόμη φορά σκάλωσε στο παραλίγο.
