Pavane
Το κλισέ "ιδιάζουσα περίπτωση" ταιριάζει γάντι στον Paul Roland. Διάσημος στη χώρα του σαν τσαρλατάνος: Πετυχημένος συγγραφέας λαϊκών αναγνωσμάτων με θέματα το ανεξήγητο, την παραψυχολογία και άλλες τέτοιες βλακείες που έχουν μεγάλη απήχηση σε συγκεκριμένα κοινωνικά και μορφωτικά στρώματα, και, σαν να μην έφταναν τα παραπάνω, επινοητής της αυτοσχέδιας "καβαλιστικής τράπουλας" που σε βοηθάει "να γνωρίσεις σε βάθος τον εαυτό σου". Cult ήρωας στην Ελλάδα, τη Γερμανία και μερικές ακόμη χώρες της Ευρώπης σαν τραγουδοποιός, με θεματολογία ανάλογη με αυτή των βιβλίων του, αλλά όχι ακριβώς την ίδια: Μυστήριο, φανταστικοί ήρωες και σκοτεινοί δολοφόνοι του 19ου αιώνα, νοσηροί παρακμιακοί αριστοκράτες, φαντάσματα παλιών ερωμένων, λυκάνθρωποι, οπιομανείς, σκοτεινές τελετές, το ομιχλώδες και λασπωμένο Λονδίνο, τα σκοτεινά μυστικά του καρναβαλιού της Βενετίας, τα προαιώνια μυστήρια του Καίρου ... το συλλάβατε το κλίμα φαντάζομαι. Αγνοημένη η μουσική του καριέρα στην πατρίδα του, άγνωστη η "συγγραφική" του δραστηριότητα έξω από αυτήν.
Η λέξη-κλειδί είναι ρομαντισμός. Όρος που δεν έχει καμιά σχέση με καρδούλες και λουλουδάκια, όπως πιστεύεται, αλλά ήταν ένα μεγάλο καλλιτεχνικό κίνημα του 19ου αιώνα με κύρια χαρακτηριστικά την απαισιοδοξία, την αρρωστημένη προσκόλληση σε ανεκπλήρωτους, για λόγους ανώτερους από την ανθρώπινη θέληση, έρωτες και την παρακμή. Καρδιές και λουλούδια, αλλά ραγισμένες και μαραμένα. Η Φανταστική Συμφωνία του Berlioz είναι ένα από τα κορυφαία ρομαντικά έργα, και ο Paul Roland ένας από τους τελευταίους ρομαντικούς, στο στίχο αλλά και στη μουσική. Η οποία μουσική είναι αξιόλογη, όσο έκπληξη και να προκαλεί το γεγονός! Καλογραμμένα ατμοσφαιρικά τραγούδια με μελωδικές γραμμές που προέρχονται εξίσου από την αγγλική 60s ποπ, την επίσης αγγλική φολκ και την ψυχεδέλεια, με την απόκοσμη, ελαφρώς ένρινη φωνή και την ακουστική κιθάρα του Roland πάντα σε πρώτο πλάνο, τα υποβλητικά keyboards και το βιολί σε πρωταγωνιστικούς ρόλους, τη rhythm section όσο διακριτική μπορεί να είναι, και περιστασιακά σημαντικές εμφανίσεις από διάφορα έγχορδα και πνευστά καθώς και ηλεκτρικές κιθάρες. Α, ναι, όταν ροκάρει ο Paul το κάνει σωστά και με στυλ: τα παλιά του τραγούδια 'Werewolves of London', 'Dr Syn is Riding Again' και 'Death or Glory' στέκουν αδιάψευστοι μάρτυρες γι' αυτό.
Το 'Pavane' είναι το δέκατο album του Paul Roland, και θα μπορούσε να είναι οποιοδήποτε από τα υπόλοιπα, μια που η λέξη εξέλιξη είναι αταίριαστη για την περίπτωσή του. Έχοντας κατακτήσει τα εκφραστικά του μέσα και διαμορφώσει ισχυρό προσωπικό ύφος από τον πρώτο του κιόλας δίσκο, απλά βγάζει κατά καιρούς καινούργιους που είναι στην πεπατημένη, δεν εκπλήσσουν τον ακροατή που ξέρει το έργο του, αλλά και δεν απογοητεύουν. Η ποιότητά του είναι τόσο σταθερή, που νομίζεις ότι έχει iso για τα τραγούδια! Ποτέ δεν έχει πέσει κάτω από το 7, ποτέ δεν θα ανεβεί πάνω από το 8. Αυτό είναι από τα λιγότερο καλά του.
