Ακολουθώντας τα χνάρια του Mike Patton και άπειρων άλλων, ο τραγουδιστής των Tool αποφάσισε να πειραματιστεί με κάτι διαφορετικό. Όπως ο ίδιος το έθεσε σε διάφορες από τις συνεντεύξεις του "κάτι πιο κοντά στην ατμοσφαιρική μουσική των soundtrack, που οι στίχοι και τα φωνητικά δεν θα' χουν κρυμμένα νοήματα και τον πρώτο ρόλο θα έχει η μουσική". Ατμοσφαιρικό λοιπόν το πείραμα αλλά όχι και τόσο φρέσκο. Βλέπετε, δύο από τα δέκα κομμάτια ακούγονταν ήδη στα soundtracks των ταινιών Underworld Evolution και SawIΙ. Μιλάμε για τα "The Undertaker" και "Rev. 22:20 (dry martini mix)". Το δεύτερο σε διαφορετικό remix, οκ.
Το πρώτο κομμάτι και σινγκλ παρά το γενικό σπρώξιμο δεν είναι τίποτα εκπληκτικό. Δεν ξεχωρίζει δηλαδή από το ηλεκτρονικό lounge-rock με έντονα μπάσα μοτίβα πάνω στο οποίο κινείται γενικά το άλμπουμ. Σίγουρα σε αρκετές στιγμές σε ξυπνάνε τα αγχοτικά φωνητικά του Keenan αλλά μέχρις εκεί. Τα θέματα των στίχων του δίσκου παραμένουν κλασικά πλέον, μιας και έχουμε παραπάνω από αρκετές αναφορές στη θρησκεία, στο σεξ κ.λπ. Αρκετά δυνατά κομμάτια του δίσκου βρίσκουμε τα "Vagina Mine" και "Momma Sed". Ιδιαίτερα κουραστικό το "Sour Grapes" αν και προς το τέλος ανεβάζει τα γκάζια. Αν θα έπρεπε να ξεχωρίσουμε το κομμάτι που σου κολλάει στο μυαλό αφού έχεις ακούσει όλο το δίσκο, τότε μιλάμε για το "Indigo Children" που παρά τη σχετικά μεγάλη του διάρκεια κρατάει πιο underground rock-anthem βάσεις μέσα στον ηλεκτρικό μινιμαλισμό της όλης κατάστασης.
Soundtrack για headbanging λοιπόν, το οποίο όμως μετά από λίγες ακροάσεις θα δώσει τη θέση του στην playlist σας σε κάτι άλλο. Επίσης, ιδανικό υλικό για συλλογές και remix που θα συζητηθούν στις 4 το πρωί. Στη φάση "ξέρεις ποιος το λέει αυτό ρε μεγάλε, πω-πω μου έφτιαξες το βράδυ". Αν βάλουμε λοιπόν στο τραπέζι και την καθαρά προωθητική κίνηση από το καλοκαίρι, που αποσκοπεί στο κέρδος, μαζί με δηλώσεις του στιλ "αν δεν ήταν για to artwork δεν θα το έβγαζα σε δίσκο κ.λπ., αλλά πηγαίντε στο site να πάρετε merchandise γιατί τα έβαλα από την τσέπη μου" καταλήγουμε σε μαγκιές που δεν πιάνουν μετά από κάποια ηλικία.
Του δίνουμε πάνω από τη βάση μιας και είναι η πρώτη του φορά και είναι και σχετικά ειλικρινής ("I did it for the money"). Αλλά αν το ξανακάνει το λάθος θα είμαστε πιο αυστηροί.




