Hail to the thief
Ιούλιος 2003. Οι Radiohead κυκλοφορούν τον έκτο κατά σειρά δίσκο της καριέρας τους. Δια στόματος του FRONTMAN του συγκροτήματος μαθαίνουμε ότι το "Hail To The Thief" θα ηχεί σαν ένα "Οk Computer #2"! Κάτι σαν προεκλογική δήλωση σε ψηφοφόρους!
Πάω στον Μπαμπίνο να το αποκτήσω με την ελπίδα ότι αυτή τη φορά δε θα με πιάσουν κότσο και επιτέλους θα ακούσω μουσική (που παρεμπιπτόντως ή βαριόντουσαν να γράψουν ή χάσαν εντελώς την έμπνευση που είχαν όταν ηχογραφούσαν τους τρείς πρώτους τους δίσκους). Και πάνω από όλους και όλα θέλω να ακούσω επιτέλους τον Thom Yorke να ξανατραγουδά όπως τα παλιά καλά χρόνια των Radiohead!
Μετά από καμιά δεκαριά ακροάσεις του δίσκου καταλήγω στο συμπέρασμα ότι εμείς και άλλοι τόσοι που βάλθηκαν να παρουσιάσουν τους Radiohead ως τους μεσσίες της σύγχρονης ροκ μουσικής δημιουργήσαμε ένα ΤΕΡΑΣ που καταβροχθίζει τα πάντα στο πέρασμά του αδιαφορώντας για τις προσπάθειες των υπολοίπων μελών του γκρουπ να στρώσουν ένα ενδιαφέρον και σε κάποια διαστήματα διαμαντένιο μουσικό χαλί ("Where I End And You Begin").
Είναι κρίμα που μια από τις κορυφαίες βρετανικές φωνές βρίσκεται εγκλωβισμένη/νος στα απωθημένα και τις ενοχές του και αισθάνεται τόσο ανήμπορος ακόμα και μετά από τόσα χρόνια και μετά από τόσες ηχογραφήσεις να αντέξει το βάρος της επιτυχίας και της αναγνώρισης που τύγχανε και δυστυχώς τυγχάνει αδίκως στις μέρες μας. Την επιτυχία που ο ίδιος κυνηγούσε όσο τίποτε άλλο. Δε θα ξεχάσω το live του 93 όπου μισοκλαίγοντας μας εξηγούσε ότι ήταν κρίμα που δεν έγινε το "Creep", το χιτ που ο ίδιος ήλπιζε! Και χρειάστηκαν τέσσερις διαδοχικές επανακυκλοφορίες του single από την πολυεθνική EMI, για να γίνει επιτέλους το χιτ που ονειρευόταν ο Thom Yorke!
"2 + 2 = 5". To track αποτελείται (SURPRISE!) από τρία, και όχι μόνο από ένα, μέρη. Τα μουσικά θέματα ενδιαφέροντα, όμως και πάλι λείπει το δέσιμο στην μπάντα, στο δεύτερο μέρος παίζουν σαν ξεχαρβαλωμένοι, ώσπου έρχεται το φινάλε -καταιγισμός από κιθάρες επιτέλους, "My Iron Lung"/"Trikster" εποχής, που εκεί δικαίως τους λατρέψαμε!
Και πάλι όμως ο Thom Yorke ξεπροβάλλει σαν επιληπτικός σε βαριά κρίση εξαπολύοντας μια ηχητική - (κλάψα - γκρίνια) - βόμβα μεγατόνων και εκμηδενίζει τα πάντα. Thom παράτα τη μουσική και ανέβα στο βήμα να διαδηλώσεις με την ησυχία σου. Όσο για τους υπόλοιπους Radiohead, αν δεν αλλάξετε τραγουδιστή, παιδιά κάντε τον επόμενό σας δίσκο Instrumental! OΚ?.
