Greatest hits and videos
Βασικά επηρεασμένοι από την πανκ σκηνή του Los Angeles (αλησμόνητοι X, αξέχαστοι Minutemen, καθοριστικοί Black Flag), παράλληλοι με τις μουσικές αλητείες των Butthole Surfers και των Meat Puppets, έβαλαν groovy ρυθμούς στο ατίθασο ροκ εντ ρολλ τους. Heavy κιθάρες με λικνιστικό ρυθμό είχαμε ακούσει κι απ' τους Run D.M.C. και τους Public Enemy. Aλλά τέτοιο κατάδικό τους συνδυασμό punk και funk δεν είχαμε ως τώρα πρόχειρο. Οι Zeppelin συναντούσαν τους Funkadelic κι η ραχοκοκαλιά των Gang of Four χόρευε σε ρυθμούς Sly Stone. Κυρίες και κύριοι, Red Hot Chili Peppers.
Από το 1983 μ' αυτό το όνομα - πρωτύτερα και με άλλα - και από το ομώνυμο πρώτο το 1984 ως σήμερα είχαν κι αυτοί την ταραχώδη τους πορεία ανάμεσα στην πτώση και τη δόξα, τον πάτο και την αποθέωση, τη διάλυση και τη κλασικοποίηση. Παρέδωσαν το δικό τους φόρο στην πινακοθήκη των ναρκωνεκρών (Hiller Slovak, heroine, 1988) κι άλλαξαν πλείστα μέλη, από ντράμμερς των Dead Kennedys ως κιθαρίστες των Parliament και των Jane's Addiction. Ο τελευταίος, ο Dave Navarro, υπήρξε κι η πλέον αμφιλεγόμενη προσωπικότητά τους, κριθείς στο τέλος και για την αποτυχία του 'One Hot Minute', από το οποίο εδώ δεν υπάρχει ούτε ένα κομμάτι, και ορθά. Οι ίδιοι κιόλας αρνούνται να παίξουν οτιδήποτε από εκεί στα live - οι αντιπάθειες διαρκούν περισσότερο απ' τις συμπάθειες.
Η άλλη μεγάλη Pepper μούρη, o John Fusciante πήγε κι ήρθε κι αυτός τις φορές του, μ' ένα μεγάλο διάλειμμα για ταξίδι στην πολιτεία Hard Drugs. Το αριστουργηματικό 'Under the bridge' αναφέρεται ακριβώς σ' εκείνη τη βόλτα. Στην προ του '92 περίοδο είχε δώσει την σφραγίδα του στα 'Mother's Milk' (89) και 'BloodSugarSexMagik' (91) και το 98 επέστρεψε δριμύτερος στο 'Californication' που δίνει 4 κομμάτια εδώ, ενώ το 'Sex' τρία. To 'Milk' βέβαια ήταν εκείνο που τους έφερε στο MTV και την Warner - με την ευκαιρία, όσοι το αγαπήσατε, θα βρείτε μια πρόσθετη ακυκλοφόρητη πεντάδα στην περσινή επανέκδοση.
Όλη αυτή η ιστορία δίνει ένα κομμάτι της σ' αυτό το best, όπου βρίσκουμε όλα τα γνωστά red hot chili υλικά: το 'Freaky Styley' που οι ίδιοι εφηύραν, τα groovy φωνητικά του Anthony Kiedis, την αχτύπητη rhythm section των Flea (ένα επιθετικότατο μπάσο) και Chad Smith, την τεστοστερόνη που ξεχείλιζε από τα περισσότερα κομμάτια τους. Δείγματα από το χαρακτηριστικό pfunk (ένα κλασσικό του δείγμα, το 'Parallel Universe' ανοίγει το δίσκο), τις ικανές στροφές στις ποπ δυνατότητες ('Otherside') και την αναζήτηση μιας μελωδικότερης σύλληψης του «ελευθεριάζοντος» ροκ τους (κυρίως στα 2 τελευταία LP τους), όπως το σούπερ 'Universally Speaking'. Εδώ και η διασκευή του 'Higher Ground' του Stevie Wonder, παρμένη από έναν δίσκο με ορισμένες αγαπημένες τους διασκευές, που μαζί με τους 8 στούντιο κι ένα παλαιότερο greatest συμπληρώνει την καυτερή τους δεκάδα.
Ο δίσκος περιλαμβάνει 16 κομμάτια και ισάριθμα βίντεο, όπου χαζεύουμε εικόνες από δώδεκα από τα κομμάτια που συμπεριλαμβάνονται εδώ ('Higher Ground', 'Suck My Kiss', 'Give It Away', 'Under The Bridge', 'Soul To Squeeze', 'My Friends', 'Scar Tissue', 'Otherside', 'Californication', 'Road Trippin'', 'By The Way', 'Universally Speaking') κι από άλλα τέσσερα που δεν επιλέχθηκαν: 'Aeroplane', 'Around The World', 'The Zephyr Song', 'Can't Stop'.
