The understanding
Εάν αλλάξω γωνία θα πιάσεις το νόημα;
Εξαρτάται από το νόημα. Εάν είναι βαθυστόχαστο και πολυμορφικό πιθανώς να το εξερευνήσω και τελικά να το ασπαστώ. Εάν τώρα δεν κρύβει κάτι από πίσω και αναμασά τις ήδη υπάρχουσες αντιλήψεις ενδέχεται να μην του δώσω την παραμικρή σημασία και να το προσπεράσω. Έχεις τίποτα νορβηγικό υπόψη σου;
Πριν μερικά χρόνια οι Royksopp κυκλοφόρησαν το "Melody A.M." και μας έστειλαν αδιάβαστους, με αποτέλεσμα να εκθρονίσουν πολλούς εκπροσώπους της τότε ατμοσφαιρικής electronica (τύπου Air και Moby) και να στρογγυλοκαθίσουν στο θρόνο, στα πικάπ και στις συνειδήσεις μας. Κι ενώ με το πέρασμα του χρόνου το βινύλιο άρχισε να αναδύει βρώμικη μυρωδιά, η δεύτερη δουλειά δε φαινόταν πουθενά στον ορίζοντα. Ύστερα από τέσσερα χρόνια λοιπόν κατέφθασε η συνέχεια του νορβηγικού διδύμου για να αποδείξει πολύ απλά ότι... το γοργόν και χάριν έχει! Κύριοι Torbjorn Brundtland και Svein Berge που είχατε το μυαλό σας τόσο καιρό;
Στην Annie προφανώς, μιας και το "Anniemal" περιλαμβάνει δικές τους ηχοπαρεμβάσεις. Στον δεύτερο δίσκο τους οι Royksopp δεν μεταλλάσσονται - υπάρχουν οι ίδιες κινηματογραφικές διασυνδέσεις, οι ηλεκτρονικές/lounge επιρροές, τα απαλά ερεθιστικά φωνητικά (αν και τώρα είναι περισσότερα και όχι από τον Erlend Oye των Kings of Convenience) και η αναλογική ψευδαίσθηση των 70ς. Ωστόσο αυτή τη φορά όλα προσφέρονται με ένα περισσότερο εμπορικό περιτύλιγμα - χωρίς την σοφιστική ευρηματικότητα, την αλλόκοτη αυθεντικότητα και την ρομποτική συναισθηματικότητα του "Melody A.M.". Αυτά που κοροϊδεύαμε στους ξενέρωτους Telepopmusik και Alpine Stars θα λουστούμε τώρα;
Το εναρκτήριο "Triumphant" μόνο θριαμβευτικό δεν είναι με την μονότονη μελαγχολική χροιά του, το "Only This Moment" θυμίζει λίγο Pet Shop Boys αλλά οι στίχοι είναι ανούσιοι, το "49 Percent" αναπτύσσει μια περισσότερο funk τεχνοτροπία (!), το "Beautiful Day Without You" έχει κατακτήσει ήδη τον στόχο του να γίνει ραδιοφωνικό χιτάκι και το "What Else Is There" με την Karin Dreijer των The Knife στα φωνητικά είναι μάλλον αδιάφορο. Πόντους κερδίζει το "Circuit Breaker" με backing vocals από την Kate Havnevik, ενώ συμπαθές είναι το Jean-Michel Jarre-ικό "Alpha Male" που θα μπορούσε να λειτουργήσει ως πιθανό soundtrack στην επανέκδοση του 2046 και το "Sombre Deluxe"που θυμίζει αρκετά την chill out διάθεση των "Remind Me" και "So Easy" από το ντεμπούτο.
Οι Royksopp πέφτουν δυστυχώς σε πιασάρικες συνταγές προκειμένου να εδραιωθούν στα απανταχού clubs της Ευρώπης, θυσιάζοντας όμως έτσι ένα σημαντικό κομμάτι του εαυτού τους. Στο μέλλον βέβαια θα φανεί κατά πόσο η αλλαγή της γωνίας τους ωφέλησε ή όχι. Εγώ πάντως κοιτώντας διακριτικά μέσα από αυτή δε βρήκα κάποιο ιδιαίτερο νόημα.
