Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
  • BAND LIST
  • ΕΛΛΗΝΙΚΑ
  • ΣΥΝΤΑΚΤΡΙΕΣ/ΕΣ
  • AUDIO / VIDEO
  • WEB RADIOS
  • MUSIC BLOGS / SITES
  • BANDCAMP / SOUNDCLOUD
  • LIVE DATES
  • ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
Αρχική
  • ΔΙΣΚΟΙ
  • ΘΕΜΑΤΑ
  • ΣΤΗΛΕΣ
  • LIVE REVIEWS
  • BE MY GUEST
  • ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ
  • ΕΙΔΗΣΕΙΣ
  • ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ
  • ΣΙΝΕΜΑ - ΘΕΑΤΡΟ
  • ΒΙΒΛΙΑ
Σχήμα presents
Σχήμα

Σχήμα > Presents > Earth Vol. No. 1 > 4

Side Two, 2004

Κάποτε με ενοχλούσε πολύ που έφταναν πράγματα σε αυτόν τον τόπο καθυστερημένα. Σήμερα με ενοχλεί, το ίδιο και περισσότερο, όταν βγαίνουν διάφορα τέτοια από εδώ. Τα χρόνια πέρασαν, η νοοτροπία μας, ωστόσο, βρήκε τους τρόπους να αλλάξει μεριά. Και είναι η πρώτη που μου φταίει ακούγοντας δίσκους σαν τον παρόντα.

Οι Σχήμα μάς έρχονται από τα Γιάννενα, μια πόλη της περιφέρειας με πλούσια μουσική ιστορία. Στις συνθέσεις του ο Στάθης Χούλιαρης θέλει να αφομοιώσει πάρα πολλά στοιχεία, αυτό είναι φανερό από την αρχή. Και δεν το αναφέρω φυσικά ως κάτι αρνητικό, το έχουν κάνει πάμπολλοι άλλοι και κάποτε επιτυχώς, αρκεί στην πορεία να κατακτηθεί αυτό που λέμε ταυτότητα. Οι Σχήμα σε αυτό το τελευταίο δεν έχουν κατασταλάξει.

Από το πρώτο μέχρι το πέμπτο τραγούδι βγάζουν ένα μελαγχολικό, λίγο σκοτεινό προσωπείο με ρίζες στα eighties. Εντάξει, τουλάχιστον η ηχογράφηση και η παραγωγή που πολλάκις ταλαιπώρησε σημαντικά συγκροτήματα της τότε εποχής ανέβηκε επιτέλους επίπεδο, και από αυτόν τον τομέα οι Σχήμα δεν έχουν αδικηθεί. Ίσα-ίσα που ό,τι έχει γίνει στο στούντιο έχει πληρότητα. Από την άλλη, η προφορά στα αγγλικά θυμίζει ξανά πως ήταν πάντοτε ένα βασικό θέμα ταλαιπωρίας των εγχώριων γκρουπ (και νόμιζα ότι το είχαμε ξεπεράσει αυτό ως λαός). Η ερμηνεία, επίσης, είναι ένα άλλο θέμα. Χωρίς να είναι από άποψη φωνητικής χροιάς ή τεχνικής κακή (αυτό δεν αφήνεται να φανεί χτυπητά αφού ο Χούλιαρης έχει γράψει τα τραγούδια πάνω στις συγκεκριμένες δυνατότητες της φωνής του), υπολείπεται αρκετές φορές από τις προοπτικές που ανοίγουν οι ίδιες οι συνθέσεις, από αυτό που απαιτούν, μετριάζοντάς τες πιθανόν αδικαιολόγητα. Γιατί, ας πούμε, δεν διαμορφώνεται ολοκληρωτικά το 'The Dark Half' ώστε να δοθεί στη γυναικεία φωνή; Είναι κλασική περίπτωση track που πάει από την αρχή του ευθεία και οι εναλλαγές δεν το βοηθούν. Σε αντιπαράσταση, το 'Before You' είναι όντως ένα σκηνικό για δύο, με το μελοδραματισμό και τη θεατρικότητά του. Κάπου εκεί σταματάει η πιο ενδιαφέρουσα πλευρά των Σχήμα, βάζοντας και το τρίλεπτο 'Count Zero', με τη φωνή να μπαινοβγαίνει στο φίλτρο και μαζί με τις κιθάρες να δίνει την υποψία ενός Mark E. Smith feeling (προσέξτε και τα γεμίσματα από τα keyboards). Αφού χρησιμοποιούν αρκετά το βιολί (και πολύ καλά κάνουν, τους προσθέτει χρώμα), ας ακούσουν πώς στήνονται οι Interstellar Overdrive (ή παλιότερα οι Into The Abyss). Θα τους δώσει λύσεις.

Μετά έρχεται η πρώτη, αιφνιδιαστική αλλαγή σκηνικού με jazzy σαξόφωνο και σχετικό κλίμα στο instrumental 'Olga's Theme' και το συμπαθητικό 'Spider' και πριν το μυαλό βρει την ισορροπία του έρχεται και η δεύτερη που πιάνει τα υπόλοιπα tracks μέχρι το τέλος, αυτή τη φορά με ελληνικό στίχο. Το 'Φλόγα' παρουσιάζει μια μουσική κατεύθυνση που θα τους συμβούλευα να την καλλιεργήσουν το ταχύτερο, χάνει (αποπροσανατολίζεται για την ακρίβεια), εντούτοις, από τα αλά spoken word φωνητικά. Μια τόσο καλή ιδέα είναι κρίμα να μην ολοκληρώνεται ψηλότερα. Τα υπόλοιπα τρία (συμπεριλαμβανομένου του track του video-clip που υπήρχε στο cd-single 'Come Closer' του 2003) μένουν στα στοιχειώδη αυτού που ενίοτε ονομάζουμε ελληνικό rock - κοινότοπα και με βήμα σημειωτόν, όπως κάτι γραφικές, ελληνόφωνες κυκλοφορίες των αρχών των nineties που ούτε θέλω να θυμάμαι. Πάντως, αν κάτσεις βράδυ στον Mad μπορεί να δεις παρέλαση από ανάλογα τέτοια. Ύστερα, ούτε που θυμάσαι ποιος έλεγε τι.

Αυτό που πρώτα απ' όλα πρέπει να κάνουν οι Σχήμα είναι να αποφασίσουν τι ακριβώς θέλουν να παίξουν (μιλάω κύρια για αυτά που δείχνουν από τη μέση του cd και μετά). Λίγο από όλα είναι μια κατάσταση που συχνά-πυκνά θα τους φέρνει σε άνισα αποτελέσματα, όπως εδώ, και δεν θα τους δώσει γρήγορα την προσωπικότητα που κάθε μπάντα χρειάζεται. Συν τοις άλλοις θα αδικούνται και τα καλά τους, πάλι όπως εδώ. Και ταυτότητα, για να το ξεκαθαρίσουμε, δεν σημαίνει ή σήμαινε ποτέ συγκεχυμένα πράγματα.

Αναφέρομαι, τέλος, στο πρωτοποριακό artwork του Ιάσονα Λεοντίδη: η συσκευασία του cd αποτελείται από χάρτινους, ομόκεντρους κύκλους που κρατιούνται στη μέση από μια βίδα. Πολύ καλή σύλληψη και πολύ καλά γραφικά. Συνολικά, η μέση τιμή όλων ...

6
10/02/2005
Πάνος Πανότας

ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ ΣΥΝΤΑΚΤΗ

Μεταμουσική Αντικειμενολογία

ΘΕΜΑ

Ελπίζω να χορέψω πριν γεράσω…

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

Εκτός Πλαισίου Ήχοι Για ένα λυσάρι στον αυτοσχεδιασμό…

ΘΕΜΑ

Η Διαμπερής Κριτική Περί δισκολογίας και γύρω-γύρω αυτής

ΘΕΜΑ

Lockdown Το σκοτεινό μας απωθημένο που έγινε ανάγκη

ΘΕΜΑ
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ ΣΥΝΤΑΚΤΗ

RECOMMENDED

Neneh Cherry & The Thing The Cherry Thing

Neneh Cherry & The Thing The Cherry Thing

ΔΙΣΚΟΣ
Cocteau Twins

Cocteau Twins

MIXTAPE

Graham Bailey Οι Sound ποτέ δεν επιδίωξαν να γίνουν εμπορικοί

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ
22ο έτος
  • ΔΙΣΚΟΙ
  • ΘΕΜΑΤΑ
  • ΣΤΗΛΕΣ
  • LIVE REVIEWS
  • BE MY GUEST
  • ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ
  • ΕΙΔΗΣΕΙΣ
  • ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ
  • ΣΙΝΕΜΑ - ΘΕΑΤΡΟ
  • ΒΙΒΛΙΑ
  • BAND LIST
  • ΕΛΛΗΝΙΚΑ
  • ΣΥΝΤΑΚΤΡΙΕΣ/ΕΣ
  • AUDIO / VIDEO
  • WEB RADIOS
  • MUSIC BLOGS / SITES
  • BANDCAMP / SOUNDCLOUD
  • LIVE DATES
  • ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
Copyright © 2000-2021 MiC, All rights reserved. Designed & Developed by E-Sepia