King Animal

Επειδή το τελευταίο διάστημα έχει μαζευτεί πολύς κόσμος που υποστηρίζει ότι οι Black Keys έσωσαν την ροκ μουσική, αποφάσισαν και οι Soundgarden να βγάλουν ένα δίσκο για να τους υπενθυμίσουν ότι (Been Away Too Long) όταν αυτοί έπαιζαν μουσική οι άλλοι ήταν ακόμη στο δημοτικό. Γιατί άλλο το να αντιγράφεις το σύμπαν και να το παρουσιάζεις σαν δικό σου και άλλο να κάνεις απλά καλά αυτό που ξέρεις.

Κάπως έτσι θα περίμενα να είναι ο δίσκος: νερόβραστος αδιάφορος και στην καλύτερη σαν τα σόλο του Cornell με ποιο δυνατές κιθάρες. Έλα που έπεσα έξω. Σίγουρα πολλά εκεί μέσα θυμίζουν διάφορα, αλλά και πάλι κάτι διαφορετικό πλανάται στον αέρα. Τα 15 χρόνια έχουν κάνει διαφορά και τα ουρλιαχτά του "Jesus Christ Pose" δεν υπάρχουν πουθενά Έτσι και αλλιώς όσοι έχουν δει τον Chris Cornell live, ξέρουν ότι η φωνή του έχει υποστεί φθορά. Δύσκολο λοιπόν να φτάσουμε τους υψηλούς τόνους του παρελθόντος. Υπάρχουν βέβαια σε αρκετά σημεία των κομματιών αλλά παραμένουν στο background.

Οι στίχοι είναι κάτι ακόμη που κάνει αυτό τον δίσκο να απέχει από τα προσωπικά album του Cornell αλλά και από αυτά με τους Audioslave. Είναι σχετικά πιο απαισιόδοξοι αλλά και πιο προσγειωμένοι. Ασχολούνται με το σήμερα και την κατάσταση που επικρατεί στην Αμερική (και γενικά στον κόσμο) ειδικά στο "Halfway There".

Μετά το χιτ της αρχής, με την πρώτη ακρόαση τα "Blood on the Valley Floor", "Taree", "By Crooked Steps" μου κίνησαν την περιέργεια. Στην πορεία της επανάληψης όμως τα "Black Sunday", "Eyelids mouth" και "Non State Actor" ωρίμασαν μέσα μου. Η αλήθεια είναι ότι οι Soundgarden δεν προσπάθησαν να ξαναχτίσουν τα 90s και καλά έκαναν κατά την γνώμη μου. Διατήρησαν τα προσωπικά τους στοιχεία σε όλα τα κομμάτια άλλοτε με μια πιο διακριτική χροιά και άλλοτε όχι (Worse Dreams). Δεν καταδίκασαν λοιπόν τον εαυτό τους σε μια βαρετή επανάληψη, αλλά ούτε κάνουν και την πλήρη αλλαγή. Ο δίσκος ακούγεται και ευχαριστιέται άνετα αλλά δεν ξέρω κατά πόσο θα μείνει στην ιστορία. Η αλήθεια είναι ότι σε αντίθεση με τον Axl Rose αυτοί τον προωθούν όσο μπορούν, και περιοδεία θα κάνουν και βινύλιο έβγαλαν, και box set θα κυκλοφορήσει μέσα στο 2013. Λόγω fan-base δεν έχουν να ανησυχούν για τις πωλήσεις τους. Το θέμα μας είναι αν η 15χρονή ωρίμανσή έχει κάνει ζημιά η καλό. Δυστυχώς η ευτυχώς ούτε το ένα ούτε το άλλο.

Δεν συνεχίζουν δηλαδή σαν να μην πέρασε μια μέρα. Οι εμπειρίες όλων τους βγαίνουν σε αυτό το άλμπουμ. Υπάρχει ζύγι και μέτρο. Τα πράγματα δεν αφέθηκαν στην τύχη για κανένα λόγο, τα πρώτα δύο κομμάτια τα σπάνε και μετά χαλαρώνουμε για να ξανανέβουμε κλπ. Αυτό αποδίδεται μόνο σε ένα πράγμα. Stress σύγκρισης με το παρελθόν, αναμενόμενο λοιπόν αλλά δυστυχώς δεν ξεπεράστηκε όσο έπρεπε για να απελευθερωθεί το ταλέντο τους σε κάτι αρκετά πιο φρέσκο. Καλό, και φωναχτό λοιπόν το album για τους φίλους, οι υπόλοιποι ακούστε "κατά το δοκούν". Που ξέρετε, λόγω κρίσης μπορεί να περάσουν και από τα μέρη μας. Εμείς από κάτω θα ήμαστε έτοιμοι να χτυπηθούμε.