Recurring

Σημειώνω, για να μην έχουμε παρεξηγήσεις ότι από τις δύο βινυλιακές εκδόσεις της Fire, η μία, η "χρυσή", έχει αποκτήσει "αξία", η απλή έκδοση βρίσκεται -ακόμη- σχετικά ευκολα. Ουσιαστικά ο τελευταίος δίσκος που ηχογραφούν μαζί οι Kember-Pierce. Μαζί είπατε; Δε θα το έλεγα έτσι ακριβώς... το "Recurring" έχει την ιδιαιτερότητα και την πρωτοτυπία να είναι ένας δίσκος χωρισμένος -κατά κυριολεξίαν- στα δύο. Γιατί βέβαια γράφτηκε από ένα γκρουπ χωρισμένο στα δύο... Το μισό του δίσκου το αναλαμβάνει ο ένας και το υπόλοιπο ο άλλος, το ηχογραφούν δε με το ίδιο casting μουσικών, σε διαφορετικά στούντιο. Τώρα γιατί δεν βγάζαν δύο δίσκους, μη ρωτάτε εμένα! Πάμε στο περιεχόμενο. Στην τέχνη ως γνωστόν δανείζεις και δανείζεσαι, εδώ λοιπόν ότι δάνεισαν κάποτε στους Jesus and Mary Chain, αποφασίζουν να το "πάρουν πίσω" και ο δίσκος στιγμές στιγμές γίνεται επικίνδυνα Ιησουητικός! Τη φορά αυτή όμως στρώνονται και γράφουν πιο ολοκληρωμένα τραγούδια και συνδιάζουν καλύτερα το... "χάσιμο" με τη σύνθεση, την αναζήτηση με το καταστάλαγμα σε ορισμένα τουλάχιστον πράγματα. Σειρά για διασκευή παίρνουν οι Mudhoney και το "When tomorrow hits" (ΤΟ κομμάτι...), ως ανταπόδοση μάλλον στη διασκευή των Αμερικάνων στο "Revolution", που όμως δεν άρεσε στους Βρετανούς. Η αλήθεια είναι βέβαια ότι ο Boom -ο κυριολεκτικά ξενέρωτος του γκρουπ- δεν καλοείδε την αλλαγή στο στίχο "χρειάζονται πέντε δευτερόλεπτα να ξεκινήσεις να σκέφτεσαι την επανάσταση", με το πιο "ζόρικο" "μόνο πέντε δευτερόλεπτα σου παίρνει να βάλεις τη μεθαδόνη βαθιά μέσα σου" (ελεύθερες οι αποδόσεις...). Η μεριά του Pierce φαντάζει ως προάγγελος του ερχομού των Spiritualized, εγώ όμως προτιμώ το τμήμα που αναλαμβάνει ο Sonic Boom, και το θεωρώ ως την τελευταία πραγματικά εμπνευσμένη στιγμή της καριέρας του, πριν χαθεί στα στούντιο -και μαζί χάσει και τους πιστούς του! Ο Jason συνεχίζει να μη μπορεί να "ξενερώσει" και κάπου πετάει στα σύνεφφα στη Β' πλευρά του δίσκου. Αν βάλετε δίπλα δίπλα με τη σειρά που είναι στο δίσκο, τους τίτλους των τραγουδιών του βγαίναι η φράση : "νοιώθω τόσο άσχημα, υπνωτισμένος μερικές φορές, νοιώθοντας απλά καλά (με ένα κεφάλι γεμάτο... σκατά) billy / whizz / blue1!! Στο τέλος το έχασε εντελώς βλέπετε. Αside (Sonic Boom) 7/10, Bside (Jason Pierce) 6/10. Tα όποια παράπονα τα εξάντλησαν μεταξύ τους και τα αποτύπωσαν μια χαρά στο δίσκο... οπότε τα δικά μας περιττεύουν!