Seven

Αλαζονεία, Οργή, Λαγνεία, Απληστία, Οκνηρία, Λαιμαργία, Ζηλοφθονία. Τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα σε μορφή μουσικής σουίτας. Ένα ιδιαίτερο σάουντρακ που συνδυάζει κλασικές και ψηφιακές φόρμες για μια παράσταση με μοντέρνα χοροδραματική αφήγηση, όπου συνυπάρχουν επί σκηνής μουσικοί και χορευτές. Είχε συγκροτηθεί αρχικά την άνοιξη του 2011. Μεσολάβησε ένα χρόνος ηχογραφήσεων και επεξεργασίας και τώρα κυκλοφορεί επιτέλους σε cd και κατεβάσιμη μορφή. Και ξεκινάει νέο κύκλο παραστάσεων από τη Λέσχη Γραμμάτων και Τεχνών στις 22 Δεκέμβρη.

Εδώ όμως έχουμε μπροστά μας ένα αυτόνομο μουσικό έργο που αποτελείται από 11 κομμάτια. Συνυπάρχουν αναλογικά και κλασικά όργανα (πιανάκι, βιμπράφωνο, έγχορδα, κρουστά, σαξόφωνο, κλασικό πιάνο) με ψηφιακούς ήχους, βόμβους, θορύβους, βουητά, ψιθύρους, φθόγγους, λούπες και ηχοτοπία.

Εν αρχή (Intro) εισάγεται η έννοια του χρόνου με το ανάκρουσμα ενός μετρονόμου. Ακολουθεί ρυθμοφθόρο βούισμα (Buzz) που δημιουργεί ατμόσφαιρα σινεματική. Η φαντασία παίρνει αμπάριζα για τις θέσεις και τις κινήσεις των ανθρώπων στην επίγεια κόλαση. Στο Pride το σοπράνο σαξόφωνο φλερτάρει αλαζονικά με την τζαζ, κουβαλώντας ένα βάρος στο λαιμό. Στο Limbo έγχορδα μινιμαλι-κλασικά σου τριβελίζουν εξοργιστικά το φαντασιακό, εγκλωβισμένο σε πυκνό καπνό. Ο λάγνος χρόνος μετράει και πάλι στο Lust και κόβεται απότομα, καιόμενος σε φλόγες.

Ακολουθεί πτώση, άπληστη και μυστηριώδης, κολλημένη, που μεταλλίζει απ' το βιμπράφωνο (Falling - Greed), ξιπάζεται απ' τα σείστρα και τη διακριτική φύση των χορδών, βουτηγμένη με το κεφάλι στο χώμα. Η ακηδία (Sloth) και η θάλασσα ακούγονται σα μια εισαγωγή απωανατολίτικου παραμυθιού, τρέχοντας ασταμάτητα. Πονηρό παιδικό πιανάκι, πνευστά, μετρονόμος. Κατ.

Μπαίνουμε πια στα άδυτα της κόλασης (Hell - Gluttony), καταδυόμαστε αργά και βασανιστικά. Με στρατιωτικό παλμό και στριγκά πνευστά, τιμωρημένοι με πείνα και δίψα. Στο κέντρο της φωτιάς οι διάβολοι γλεντάνε σε κουλ ρυθμούς (Cocktail Party - Envy), έχοντας μάτια ραμμένα. Και τότε έρχεται όλο το πακέτο μαζί, επτά σε ένα αρισταφηγηματικό 9λεπτο κομμάτι (Seven Deadly Sins), το καλύτερο του δίσκου. Με όλες τις διαβαθμίσεις, με ηλεκτρονικούς κεραυνούς, αέρηδες μανιασμένους. Το τέλος (The End) απλά μας επαναφέρει στη γήινη επιφάνεια της κόλασης. Το ταξίδι συνεχίζεται στη γη του πυρός...