55
Πόσοι και πόσοι από εμάς δεν προσπαθούμε να καταργήσουμε το χωροχρόνο... κάποιοι με την τέχνη, κάποιοι με διάφορες ουσίες, κάποιοι αφιερώνοντας τον εαυτό τους σε κάποιο (υπερβατικό) σκοπό, κάποιοι άλλοι πιστεύοντας στον έρωτα και στις ανθρώπινες σχέσεις. Αυτή η κατάργηση του χωροχρόνου ή έστω η προσπάθεια για κάτι τέτοιο είναι η αίσθηση που μου άφησε ο δίσκος των SUPERMARKET με τον επίσης αόριστο -και γι' αυτό ανοιχτό σε πολλές ερμηνείες- τίτλο "55".
Πίσω από το όνομα του σχήματος κρύβεται ο Αντώνης Π. και η Ανδριάνα Τ. Πολύ σύντομα μετά το "TV HEAD" ο άνθρωπος που είχε τη τεχνογνωσία στους Στέρεο Νόβα (μια ματιά στα credits των δίσκων τους θα σας πείσει γι' αυτό) παρουσιάζει νέα δουλειά, συνέχεια στο οδοιπορικό στα αστικά κέντρα όπως αυτά «στέκονται» σήμερα ανάμεσά μας και βέβαια μέσα μας. Μου θύμισε πολλά αυτός ο δίσκος... μου θύμισε λίγο το "Low" του Bowie, τις δουλειές της "Anderson" αλλά κουβαλά μέσα του και κάποια στοιχεία απροσδιόριστης μελαγχολίας και πειραματισμού που βρίσκουμε στις μουσικές της Λένας Πλάτωνος. Εδώ όμως συζητάμε για επιρροές που δεν καταδυναστεύουν το υλικό των δυο καλλιτεχνών, είναι αφομοιωμένες και αν μη τι άλλο τους ωθούν σε νέους δρόμους.
Στο πλαίσιο αυτό των δοκιμών ακούμε σαξόφωνο ενταγμένo σε ενορχηστρώσεις με πιο jazzy και νυχτερινό χαρακτήρα. Το ύφος όμως του "55" παραμένει καθαρά ηλεκτρονικά προσανατολισμένο και ελίσσεται σε πολλές μορφές της ηλεκτρονικής μουσικής. Βασικό στοιχείο του η πολύ καλή παραγωγή και οι ουσιαστικοί ήχοι από τα πλήκτρα, κάτι που αποδεικνύει ότι το ντουέτο όχι μόνο ξέρει καλά τη χρήση (και τη δύναμη) των «κουμπιών» του στούντιο αλλά ξέρει να την εντάσσει δημιουργικά στη δουλειά του, χτίζοντας αυτό ακριβώς για το οποίο έγινε λόγος στην αρχή : την κατάργηση του χωροχρόνου.
Ξέρω ότι δεν περιγράφω πολύ γλαφυρά αυτό που συμβαίνει στο "55" αλλά αν οι λέξεις ήταν παντοδύναμες δεν θα χρειαζόμασταν τη μουσική. Αυτό που μένει είναι ένας ακόμα τολμηρός δίσκος που προχωρά ακόμα παραπέρα την υπόθεση ελληνική ηλεκτρονική -και όχι μόνο- μουσική. Το μόνο που με στενοχωρεί είναι ότι αυτός ο δίσκος (όπως και πολλοί άλλοι βέβαια) πιθανότατα θα μείνει ένα καλά κρυμμένο μυστικό μεταξύ λίγων, αλλά αυτό είναι ένα θέμα που θεωρώ άσκοπο να αναπτυχθεί σε ένα τέτοιο σημείωμα.
