Προσεγγίζοντας την αρχετυπική θεώρηση της έννοιας "soundtrack", νομίζω ότι χωρίς ιδιαίτερες αναλύσεις μπορούμε να καταλήξουμε στο εύλογο συμπέρασμα πως είναι το μουσικό αποτέλεσμα που παρήχθη από την μουσική που συνόδευσε την ταινία. Πολύ γρήγορα, ο όρος "soundtrack" άνοιξε κι άλλο και άρχισε να συμπεριλαμβάνεται και μουσική που δεν ακουγόταν στην ταινία αλλά θα μπορούσε να ακουστεί. Θα ταίριαζε.
Ας προσεγγίσουμε τώρα την έννοια του "ταιριάζω" με αφορμή το soundtrack του Blair Witch Project 2. Πως εκλαμβάνουν οι συντάσσοντες την λίστα του soundtrack αλήθεια, την έννοια της μουσικής που ταιριάζει να το συνοδεύει;
Α. Από το attitude της ταινίας, το τι προσδοκούσαν να περάσουν προς το κοινό οι συντελεστές της.
Φανερό είναι ότι έχουμε να κάνουμε με ένα scary movie. Μια ταινία τρόμου που προσπάθησε να βασιστεί σε έξυπνη σκηνοθεσία, σενάριο, ερασιτεχνική προσέγγιση κλπ. Φυσικό επόμενο είναι λοιπόν όταν οι συντελεστές της ταινίας είχαν ως βασικό στόχο να δημιουργήσουν μια ταινία τρόμου να συμπεριλάβουν στο soundtrack την ανάλογη μουσική. Είναι το hard rock η κατάλληλη; Ας πούμε ότι είναι. Ποιος θα αναλάβει την παραγωγή; Ε ο μαιτρ του είδους, ο Marilyn Manson.
Β. Η μουσική που θα συμπεριληφθεί στο soundtrack θα συμπληρωθεί από το τι εισέπραξε το κοινό, την γενική απήχηση της ταινίας σ'αυτό.
Ομολογώ ότι το έργο "The Blair Witch Project" με προβλημάτισε αρκετά. Μία φορά στην αίθουσα, άλλες δύο στο Filmnet, συν το πως γυρίστηκε η ταινία σε μια VHS που κυκλοφόρησε πέρυσι σ'ένα τεύχος του "Σινεμά". Τελικό συμπέρασμα: Πρόκειται για κωμωδία. Για να μην πω παρωδία. Ο μεγαλύτερος τσαρλατανισμός των τελευταίων χρόνων στα κινηματογραφικά δρώμενα. Την βλέπεις και αν έχεις και το γέλιο μέσα σου σε πηγαία μορφή μάλλον δεν μπορείς να συγκρατηθείς. Κόσμος άφηνε την αίθουσα στα μισά της ταινίας και λοιπά τραγελαφικά. Μια απολύτως αστεία ταινία.
Οι συντελεστές της απτόητοι συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν με σοβαρότητα το τερατούργημά τους και μας παρουσιάζουν ένα soundtrack που βρίθει σκληρών ονομάτων και κατ'επέκταση ερμηνειών. Αν πράγματι, εξαιρέσεις την σχέση του δίσκου με την ταινία, έχουμε να κάνουμε με μια καλή συλλογή.
Δεν λείπουν βέβαια τα ασήμαντα κομμάτια σαν αυτά του Tony Iommi, των Αt The Drive-In και των Death In Vegas, όμως ξεκάθαρα υποσκελίζονται από τα σημαντικά των Godhead, Rob Zombie, System Of A Down, του Marilyn Manson βεβαίως, Elastica και ο ύμνος των παραισθησιογόνων 'Feel Good Hit Of The Summer' από τους Queens Of The Stone Age.
Επιμένω πάντως ότι οι συντελεστές λίγο μπερδεύτηκαν. Ίσως μπέρδεψαν και τις ταινίες. Νομίζω ότι αντί για "Blair Witch" πάνω στο εξώφυλλο, πιο πολυ θα του ταίριαζε να έγραφε "Baise-Moi"...




