Extreme music from women
Ορμώμενος από τα αρκετά ενδιαφέροντα, εξώφυλλο και ένθετο, σε καμία στιγμή δεν σκέφτηκα ως ποιο βαθμό θα μπορούσε να φτάσει η κυριολεξία του τίτλου. Μέχρι που το ανυποψίαστο μυαλό μου εκτέθηκε στο ακουστικό μέρος. Τότε κατάλαβα πως το θέμα δεν κρύβει κανένα αστείο. Αντιθέτως, είναι ίσως ότι εκκεντρικότερο έχει κυκλοφορήσει τα τελευταία χρόνια, μαζί με τις εκδόσεις των φωτογραφικών albums του Torture Garden Club. Οι γλυκύτατες, κατά τα άλλα, κυρίες που συμμετέχουν εδώ αποδεικνύονται δεξιοτέχνες στην θορυβοτεχνική και σε κάθε δυνατό παρακλάδι της. Κύματα ηλεκτρονικού θορύβου, συχνότητες που κάνουν τα αυτιά να πονούν και αποσύνθεση κάθε μουσικής φόρμας. Το αποτέλεσμα απευθύνεται σε σαδομαζοχιστικές φύσεις που αρέσκονται να οργιάζουν ξεχνώντας τον όρο τραγούδι και υιοθετώντας τον όρο εργαστηριακό πείραμα. Αυτός είναι σαφώς πιο δόκιμος για να περιγράψει την κατάσταση. Προσέξτε όμως, διότι κάθε αθωότητα που ενδεχομένως να καλύπτει τις προθέσεις σας, θα γίνει, όπως η δική μου, σίγουρος στόχος και εντέλει βορά του αποτελέσματος. Εκτός και αν η αντοχή σας έχει δοκιμαστεί σε αντίξοες συνθήκες τέτοιου μεγέθους.
Εγώ δεν σας κρύβω πως μετά το τρίτο ή τέταρτο κομμάτι και γνωρίζοντας τις κατά καιρούς βαθύτερες εκφράσεις μου, ήξερα ότι, τελικά, κάτι από τα άρρωστα εκθέματα αυτής της συλλογής θα με τραβούσε. Όντως υπήρξαν δύο σημεία τα οποία έγιναν ελκυστικά σε παραπάνω του ενός ακούσματα. Πρώτα η Debra Petrovitch, λέκτορας η ίδια στο College of Fine Arts του Πανεπιστημίου της Νέας Νότιας Ουαλίας στην Αυστραλία, η οποία στο εννιάλεπτο και κάτι 'Dislocated' ερμηνεύει μια συρραφή τριών κειμένων πάνω σε μουσικό background που ακολουθεί και καλά την ατμόσφαιρα, δίνοντας μια σύνθεση που φέρνει στα spoken word projects της Lydia Lunch ή της Jarboe. Μετά η Cat Hope που στο οκτάλεπτο και μισό 'Mindimi Tek' δίνει ένα μέρος από την μουσική επένδυση του έργου 'Mindimi' της χορεύτριας και χορογράφου Rakini, όπως παρουσιάστηκε στο Institute of Contemporary Art στο Perth της Δυτικής Αυστραλίας το 1999.
Ανάμεσα στα υπόλοιπα κορίτσια συναντούμε την Annabel Lee (Blood Axis/Amber Asylum/Backworld), την Wendy Van Dusen (Neither/Neither World), την Mira Calix ( με ένα album στην Warp Records), την Clara Clamp (των Pineal Ventana στην Unit Circle Records) κ.α. που όμως δεν καταφέρνουν να καταστήσουν το συνολικό άκουσμα σε κάτι πέρα από το καθαρά εξειδικευμένο και υπερβολικά δύσκολο.
