Is it rollin Bob? - A reggae tribute to Bob Dylan

Σ'ένα ντοκιμαντέρ που πρόβαλε η δημόσια τηλεόραση πρόσφατα, εντύπωση προξενούσε η πληθώρα βραβείων και τιμών που δέχεται τα τελευταία χρόνια ο Robert Zimmerman. Ας τον πληροφορήσει κάποιος ότι τα παιδιά του άλλου μεγάλου Bob της μουσικής του επιφύλαξαν άλλη μια τιμή, που θα του αποφέρει και οικονομικό κέρδος μάλιστα.

Αντί να μαζευτούν διασκευές που έχουν ήδη κυκλοφορήσει, αντί να ζητηθεί από γκρουπ να διασκευάσουν Dylan ειδικά για τη συλλογή, ακολουθήθηκε ο τρίτος δρόμος. Μια ομάδα σέσιον μουσικών, τζαμαϊκανών και μη, με γνωστότερο τον Sly Dunbar, ετοίμασαν τα κομμάτια και κάλεσαν παλαίμαχους και ελπίδες της reggae και του lovers rock να τα 'πουν'.

Τα τραγούδια του Dylan σε reggae λοιπόν. Φαντάζεστε πως ακούγονται. Χωρίς το στόμφο, την ειρωνεία, τον ηλεκτρισμό, τη διαμαρτυρία. Ταπετσαρία. Ο Dylan θα ξερνούσε. O κάθε καλλιτέχνης θα ξερνούσε. Φανταστείτε το 'Aξιον εστί' σε ελαφρολαϊκή βέρσιον. Φανταστείτε στιχάρες όπως I've stumbled on the side of twelve misty mountains, I've walked and I've crawled on six crooked highways, I've stepped in the middle of seven sad forests, I've been out in front of a dozen dead oceans, I've been ten thousand miles in the mouth of a graveyard ως... γαργάλημα των αυτιών σας καθώς πίνετε τον καφέ σας στην παραλία. Που πρέπει να είναι ντεκαφεϊνέ βέβαια.

Άλλος για ευνουχισμό;