Ξεχάστε το ανόητο hype με το elektroklash, τον ανόητο συντάκτη του Mic που βαθμολόγησε με 8 τους Ladytron, ακόμη και τις ανόητες προσπάθειες του DJ Hell να «δημιουργήσει» απολιθωμένα electro-διαμάντια πάνω σε ξεχασμένες δευτεράντζες των -θα το πώ επιτέλους!- υπερεκτιμημένων Tuxedomoon. Εδώ έχουμε να κάνουμε με τον αυθεντικό electro-γερμανικό ήχο, σε όλο του το underground μεγαλείο τις τρεις τελευταίες δεκαετίες.
Κρυμμένα καλά πίσω από τους καταλόγους επιτυχιών και τα είκοσι τέσσερα τραγούδια της συλλογής έχουν πολλά να δώσουν, σε όσους πραγματικά ενδιαφέρονται για πρωτόγονο ηλεκτρονικό υλικό, στην απολαυστική τευτονική του μορφή. Σε σχέση με τις συλλογές της σειράς Teutonik Disaster, υπερτερεί ως προς την σχεδόν ιδανική επιλογή των κομματιών και την απουσία «σαβούρας» από το playlist, και στο ότι τα ακούσματα εδώ είναι ασφαλώς λιγότερο πρωτόγονα απ’ ότι στις κατά τα άλλα αξιόλογες συλλογές της Gomma.
O DJ Hell αφού κατάφερε και έγινε star, εκατομμυριούχος, μαϊντανός, κολλητός του John Peel, περίγελος του πραγματικού underground κ.ο.κ. κατόρθωσε επιτέλους (με τη συνεργασία και του Thomas Bar) να φτιάξει το απόλυτο compilation της εικοσιπεντάχρονης καριέρας του, επιλέγοντας τον πάντοτε σίγουρο δρόμο της ιστορικής θεώρησης των πραγμάτων. Επιλέχτηκαν προσεχτικά οι μπάντες εκείνες που πραγματικά προσπάθησαν να ταράξουν τα θεμέλια του mainstream ήχου, όπως τον κληρονόμησαν και όπως τον έβλεπαν να κυριαρχεί γύρω τους. Είτε πέτυχαν απόλυτα (D.A.F.), είτε απέτυχαν παταγωδώς, αφήνοντας όμως άριστες εντυπώσεις (Pyrolator, δηλαδή ο Kart Dahlike των D.A.F.), είτε κατάφεραν ότι κατάφεραν και ένα σωρό άλλοι τον καιρό εκείνο (Der Plan, δηλαδή και πάλι ο παραπάνω τύπος από τους D.A.F.), το σίγουρο είναι ότι αξίζει τον κόπο να ασχοληθείς μαζί τους.
Χωρίς πάντως η συλλογή να εξαντλείται στο ρόλου του γενεολογικού δέντρου των D.A.F., αποδεικνύει με ευκολία για ποιο λόγο σήμερα από όλους τους underground γερμαναράδες των '80ς, μόνο αυτοί και οι Neubauten (σε άλλα χωράφια παίζοντας μπάλα) κατάφεραν να μείνουν στη μνήμη μας ως πραγματικά αξιόλογα ονόματα. Όλοι οι υπόλοιποι συνθλίβονται κάτω από το ανάστημα των επιρροών τους και της τάσης τους για δογματική προσήλωση σε ορισμένες βασικές αρχές του electro punk ιδιώματος στην γερμανική του μορφή, και πέρα από μερικά δυνατά singles (πολλά από τα οποία θα βρείτε εδώ πέρα) αδυνατούν να ανταπεξέλθουν στις απαιτήσεις ενός ολοκληρωμένου άλμπουμ. Πόσο μάλλον σε αυτές μιας ολοκληρωμένης καριέρας.
Όλα αυτά όμως καθόλου δεν πρέπει να σας προβληματίζουν. Εν προκειμένω έχουμε να κάνουμε με ένα πραγματικά ολοκληρωμένο compilation, για να λάβετε σαφή εικόνα του τι συνέβη όταν ορισμένοι -μάλλον περίεργοι- Βαυαροί αποφάσισαν να συσφίξουν ακόμη περισσότερο τα δεσμά της disco με το punk (την ίδια στιγμή το ίδιο επιχειρούσαν και κάτι τύποι στη Νέα Υόρκη, αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία!), εντός του οποίου βρίσκονται και ορισμένα από τα καλύτερα electro punk single που κυκλοφόρησαν ποτέ. Ίσως η καλύτερη συλλογή της χρονιάς μαζί με το 'POST PUNK 01' της Rough Trade...




