Songs for the blue times - a suicidal pop collection

Σπάζοντας για λίγο αυτή την εκνευριστική σύμπτωση της κυκλοφορίας των πιο σκοτεινών και δακρύβρεχτων δίσκων εν μέσω καύσωνα και των πιο topless ξεσηκωτικών ('κούνα το μωρό μου' κτλ, κτλ...) λίγο πριν τα πρώτα χιόνια, η συλλογή 'Songs for the blue times' φτάνει στα χέρια μας την κατάλληλη στιγμή (μισό λεπτό να βγάλω τη σούπα από το μάτι...).
Εδώ μέσα λοιπόν στριμώχνονται 16 όμορφα τραγουδάκια, από 16 γκρουπάκια που δε θα ευτυχήσουν ποτέ να παραβρεθούν σε μια τελετή απονομής των βραβείων Grammy (ίσως ως δημοσιογράφοι...). Και πως να γίνει κάτι τέτοιο όταν τα 'γνωστά' και 'πρωτοκλασάτα' ονόματα της συλλογής είναι οι Piano Magic ή οι Marine Research και οι Gnac; Όχι παιδιά μη φεύγετε!! Δε σταματά εδώ το ενδιαφέρον του δίσκου.
Μέσα στα αζήτητα και περιθωριοποιημένα συγκροτήματα βρίσκονται και αρκετά (τα περισσότερα) που προσφέρουν πραγματικά όμορφα τραγούδια. Όπως οι Melochrome που κερνάνε το υπέροχο Sarahγλί τους, οι For Stars που μας μεταφέρουν τις ευλογίες των Χλωμών Αγίων, οι Broken Dog που δε σηκώνουν το βλέμμα από τα παπούτσια τους, οι The Masters of the Hemisphere που μας πάνε βολτούλα (όπως Ride...) σε ύποπτα χαρούμενα τοπία ή οι The Bitter Springs με τα δωρεάν μαθήματα παραποίησης της κλασικής pop φόρμας.
Άξια προσοχής είναι και τα υπόλοιπα σχήματα, τα περισσότερα με εμφανή τα συμπτώματα της φθινοπωρινής μελαγχολίας αλλά και μιας αδιόρατης κινηματογραφικής σχεδόν εξέλιξης, καθώς όχι λίγες φορές σου δίνεται περισσότερο η αίσθηση της εικόνας παρά του τραγουδιού.
Άξιοι συλλογάρχες λοιπόν οι Ισπανοί τύποι από την Autoreverse Records, δίνουν μια συλλογή αξιόλογη όχι μόνο για την ποιότητα του -κατά μεγάλο μέρος αποκλειστικού- υλικού, αλλά και για την ενότητα και συνοχή του. Παράλληλα δίνουν και το παράδειγμα προς τους εν Ελλάδι εταιρειάρχες -κυρίως τους πιο 'ανεξάρτητους'- για κινήσεις πέρα από την τοπική προοπτική και εμβέλεια. Διάθεση και αγάπη χρειάζεται, όχι καμια μακραίωνη pop παράδοση.
Στη μέση του χειμώνα, το 'Songs for the blue times' επιβεβαιώνει τον τίτλο του και στέκεται με αξίωση στις πρώτες θέσεις των νυχτερινών μας ακουσμάτων, υποφερτά μελαγχολικό και επικίνδυνα μυοχαλαρωτικό.
Φίλοι των χαμηλών τόνων πλησιάστε άφοβα!
Σουπίτσα κανείς;