Towards the sky
Αυτή η, περσινή τώρα πια, συλλογή της Neue Asthetik Multimedia συγκεντρώνει μαζί μερικά από τα πολύ σημαντικά συγκροτήματα της σύγχρονης gothic rock / dark wave / electro-industrial σκηνής και αφειδώς οι περισσότερες συμμετοχές αποτελούνται από καινούργιες και συνεπώς ακυκλοφόρητες συνθέσεις. Αυτό είναι και το μεγαλύτερο προσόν της.
Προσωπικά περίμενα με ανυπομονησία τα νέα τραγούδια των The Shroud και Sunshine Blind, οι οποίοι αμφότεροι με είχαν κερδίσει με τα υψηλά ποιοτικά standards των τελευταίων ιδίων albums τους, 'A Dark Moon Night' και 'Liquid', αντίστοιχα. Όμως, τόσο η χλιδάτη σκοτεινή pop του 'Green Velvet', όσο και το κλιμακούμενο, σύνθετο, 'Hanging Lake' αποτελούν υλικό που δεν συναγωνίζεται τις κορυφαίες στιγμές των παραπάνω cd's, χωρίς όμως και να ωχριά αισθητά. Με τα εδώ μέτρα είναι αδιαμφισβήτητα ότι πιο πρωτοκλασάτο περιέχεται (και το πρώτο η απόλυτη δική μου προτίμηση).
Η ευχάριστη έκπληξη ακούει πρώτον στο όνομα Star Industry, έρχεται από το Βέλγιο και παρουσιάζει μια πολύ όμορφη ρυθμική σύνθεση, με τονισμένα πλήκτρα, κοφτές κιθάρες και φωνητικά που μου θυμίζουν αρκετά το ιδιόχρωμα του Stan Ridgway των Wall Of Voodoo. Δεύτερον, στο πρωτότυπο, αλλά μάλλον εκτός κλίματος, 'The Creature' των The Brickbats, που πολύ εύστοχα χαρακτηρίζονται από τα ειδικά έντυπα του χώρου, gothabilly, έτσι όπως πατούν από την μια στα παραδοσιακή θεματολογία του είδους και από την άλλη ξεκλέβουν ας πούμε λίγο από The Cramps και τα συναφή.
Στα αξιόλογα κατατάσσω επίσης το εκμοντερνισμένο gothic rock 'La Bella' των Judith. Από εκεί και πέρα, με προβλημάτισαν αρνητικά οι electro-industrial συμμετοχές (στις θέσεις 4 έως και 7), που εκτός από το ότι δεν με γέμισαν, παρά μερικώς, με αυτό που προσέφεραν μουσικά, με ενόχλησε η συμμετοχή σε όλα τα τραγούδια του Chad Blinman των Laboratory X, είτε στο remix, είτε στην παραγωγή, με αποτέλεσμα να κατευθύνονται τρόπο τινά προς τα ίδια ηχητικά κανάλια. Όχι ότι έχω τίποτα με τον άνθρωπο, απλά δεν νομίζω πως ένα κομμάτι επί τέσσερα αξίζει αναλογικά. Μια μεγαλύτερη ποικιλία στις επιλογές (την οποία προσφέρει πλούσια το ιδίωμα) πιστεύω πως και εφικτή ήταν και θα άλλαζε άρδην το συνολικό δεδομένο.
Οι έμπειροι Faith And The Muse και Inkubus Sukkubus διασώζονται εκ του ασφαλούς. Ακριβώς όμως επειδή δεν συμμετέχουν με καινούργια τραγούδια, θα μου επιτρέψετε να εκφράσω ελεύθερα τις ενστάσεις μου, διότι υπήρχαν σαφώς σπουδαιότερα στο ρεπερτόριο και των δύο, από αυτά που παρουσιάζονται εδώ. Οι Funhouse είναι από τις περιπτώσεις που τις ακούει ο Andrew Eldritch και δαγκώνεται να βγάλει νέο album των The Sisters Of Mercy (ασχέτως αν ο θυμός από την θρασύδειλη αντιγραφή του περνάει γρήγορα και μετά ξεχνιέται).
Από τα υπόλοιπα, εκτιμώντας παλαιότερα τους The Changelings, ανέμενα από αυτούς ορισμένες νέες ιδέες, οι οποίες ατυχώς δεν ευδοκίμησαν. Τουναντίον το ατμοσφαιρικό 'Orbit' πλέει κάπου ανάμεσα στους Sorrow, κάποια groups της Projekt Rec. και τους Cocteau Twins, όπως και οι Wench, οι οποίοι έχουν ταυτίσει κακώς την ατμόσφαιρα μόνο με τους τελευταίους. Οι The Horatii απευθύνονται σε ραδιοφωνικό κοινό με αυταπάτες και οι Requiem In White στο κενό.
Εντέλει, σε αντίθεση με την χορταστική του διάρκεια, το 'Towards The Sky' δεν είναι λειτουργικό (λείπουν ακριβώς αυτά που χρειάζονται για να είναι). Θα ξαναπώ ότι οι αποκλειστικές ηχογραφήσεις είναι το σοβαρότερο κίνητρο αγοράς της παρούσας συλλογής, αλλά μόνο για κάποιο ειδικό κοινό.
