Xen cuts

(...ο δημοφιλής πλέον βραχύσωμος ninja εμφανισιακά ανανεωμένος στο εξώφυλλο του επετειακού "Xen Cuts" εκτοξεύει με στυλ και βλέμμα πάντοτε επιθετικό οτιδήποτε θέλετε -και δε θέλετε...- να κατέχετε από τα άδυτα του ισχυρότερου free style καταλόγου στον πλανήτη γη...).
1990: αν επιμελώς ασχολείστε με το hip hop θα έχετε ίσως προσέξει ένα 'σοφιστικέ' remix στο ήδη κλασσικό 'Paid in full' των Eric B. & Rakim. Υλικοί αυτουργοί οι Jonathan More και Matt Black, γνωστότεροι και ως Coldcut. Δεκατρείς εμφανίσεις σε ένα σκληρό «δεκαήμερο» στην Ιαπωνία στάθηκαν αρκετές για να τους «πείσουν» να υιοθετήσουν το «κομμάτι του Ninja» ως αναγνωριστικό τίτλο της νεο-ιδρυθείσας εταιρείας τους. Ο Mark Porter σχεδιάζει τον micro ninja που λέγαμε παραπάνω... και τον Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς το νεοϋρκέζικο breakbeat των Bogus Order τοποθετείται μόνο στα ράφια underground δισκοπωλείων και στις δισκοθήκες των κάτι παραπάνω από ενημερωμένων ακροατών...
2000: Το ευρωπαϊκό τμήμα της Ninja Tune μετακομίζει στο Νότιο Λονδίνο... η μεταλλαγμένη ηλεκτρονικότητα του Amon Tobin όσο λιγότερο φιλική γίνεται, τόσο θετικότερα «καταστροφική» θεωρείται για τα μουσικά πράγματα του καιρού της και ξεπερνάει σε πωλήσεις ακόμη και το all time classic 'Let us play' lp των «αφεντικών» Coldcut.
H Ninja δεν ξέχασε, ως ήταν φυσικό, τα γενέθλιά της και μας έκανε δώρο την πιο χορταστική μέχρι στιγμής συλλογή της. Δύο συν ένα cd με τους «μόνιμους» της φάμπρικας, αυτούς που περνάνε για ένα φεγγάρι, τους «δύσκολους», αλλά και αυτούς που τα τελευταία χρόνια χτίζουν το εμπορικό profile της εταιρείας. Κάποιοι καινοτομούν ασύστολα ξοδεύουν τη ζωή τους πάνω από τις κονσόλες σαμπλάρουν, μιξάρουν και θορυβοποιούν όπως δεν το έκανε (σχεδόν) ποτέ κανείς μη αφήνοντας σε ησυχία καμιά drum & bass ρυθμοβάση και μη χαριζόμενοι στη... μεγάλη και αξιοσέβαστη ιστορία της jazz (Amon Tobin, Funky Porcini, Dj Vadim κ.λ.π.). Κάποιοι άλλοι κάτω από την αυθαιρεσία του όρου free style υπόπτως αντλούν από το παρελθόν και ελάχιστα έρχονται να προσθέσουν στις ρυθμικές ανάγκες του μέλλοντος (The Cinematic Orchestra, Mr Scruff κ.λ.π.).
Η Ninja όλα αυτά τα χρόνια λοξοδρόμησε και προς techno μονοπάτια (Luke Vibert), απλά στάθηκε στο κατώφλι και δεν προχώρησε παρακάτω. Λάτρεψε στη κυριολεξία το hip hop και του χάρισε μερικές από τις πιο ανανεωτικές ενέσεις που γνώρισε το είδος τα τελευταία χρόνια, κυρίως όσον αφορά την ορχηστρική σχέση του με το πρώιμο beat των '70ς μέχρι την τοξική εξέλιξη του στα '90ς (Herbaliser).
Εκτός από επιτυχίες μετράει και σημαντικές απώλειες... οι NW1, αφού κυκλοφορούν στις τάξεις της το 'The band played the boogie' lp, υπογράφουν στην EMI, ως US3 πλέον, για να «ασελγήσουν» πάνω στο ιστορικό αρχειακό υλικό της Blue Note Records... Κατάφερε πάντως όχι να μαζέψει, αλλά (κάτι σημαντικότερο...) να εντοπίσει και να αναδείξει την αφρόκρεμα του είδους (είπαμε ονομάστε το όπως θέλετε...) και αν το καλοσκεφτεί κανείς πλησίασε αρκετά το 4ΑD-ικό πρότυπο «κανένας δίσκος δεν κυκλοφορεί χωρίς να έχει κάτι να πει..., που δε σημαίνει βέβαια ότι μόνο καλούς δίσκους θα βρείτε στις κυκλοφορίες της.
Οι περισσότεροι (οι σημαντικότεροι αν θέλετε) καλλιτέχνες της εταιρείας περιλαμβάνονται στα τρία αυτά cd Στα δύο πρώτα φρέσκο υλικό κυρίως και στο τρίτο ξεχωριστές στιγμές, που για διάφορους λόγους είχαν μείνει εκτός μέχρι τώρα.. Μια καταπληκτική συνεργασία Neotropic με Resonance, σε old school jazz αναμείξεις με αφαιρετική προοπτική και α-μελωδική διάθεση. Το θρυλικό ρεμιξ του John- θα με βρείτε παντού- Mc Entire στο 'More beats and pieces' των Coldcut, οι Four Tet παίρνουν στα χέρια τους το 'Channel 1 Suite' των Cinematic Orchestra και βγάζουν, βγάζουν βγάζουν... Το προσωπικό της θυγατρικής Big Dada χαιρετίζει και αυτό με τη σειρά του, ενώ ξεχωρίζουν και οι δύο dark soul εμφανίσεις του Dj Vadim.
H Ninja Tune προαναγγέλλει νέα ανοίγματα στο άμεσο μέλλον (συνεργασία με Quannum projects, δηλαδή DJ Shadow, Blackalicious κ.λ.π.), εσείς μαζί με τον ρυθμικό χάρτη της εποχής μας σε τρεις απλές κινήσεις και μαζί booklet με την ιστορία του label και όλες τις κυκλοφορίες του και εγώ έχω μια περίεργη σιγουριά ότι σε δέκα χρόνια πάλι με τούτους 'δω θα ασχολούμαστε. Γιατί όσο κι αν σας φοβίζει... είστε μια κανονική δισκογραφική εταιρεία τώρα, κύριοι της Ninja!