Yeong-wook Jo - Old boy soundtrack
Πόσο κρύο πιάτο μπορεί να είναι μια εκδίκηση; Πόσα χρόνια μπορεί να παραμείνει σε κατάψυξη ή σε χειμερία νάρκη μέχρι να σερβιριστεί; Πόσο αργά και τελετουργικά μπορεί να μαγειρευτεί από έναν δεξιοτέχνη σεφ; Και τι είδους μουσική θα έντυνε μια τέτοια μεταμοντέρνα αρχαία ελληνική τραγωδία;
Θυμάστε πως είχε καταφέρει ο Κιούμπρικ να διαστρέψει τη δύναμη της κλασικής μουσικής στο "Κουρδιστό πορτοκάλι"; Πόσο εφιαλτικό φάνταξε το μεγαλείο της και πόσο τρομαχτική η πολυπλοκότητά της; Ησυχάστε! Το Old Boy είναι το ακριβές ανάλογο της εποχής μας. Εικόνες τραχιές, εικόνες βίας και αγριάδας, εικόνες άγρια τρυφερές κι άλλες τρυφερά βίαιες, σαδιστικές εικόνες που τυραννούν και τρυπάνε τον παραστατικό ορίζοντα και ταράζουν συθέμελα τα τακτοποιημένα κουτάκια του μυαλού. Και, ως αντίστιξη, η μουσική που τις προβοκάρει είναι κλασική!!!
Ο δημιουργός τους Yeong-wook Jo [ή μήπως Lee Ji Soo;] είναι επίσης ένας τολμηρός διαστροφέας. Κι αν απλά ακούσετε τη μουσική του χωρίς να έχετε δει την ταινία, τότε μάλλον δεν με καταλαβαίνετε και - αναπόφευκτα - χάνετε το πνεύμα της. Μπορούμε όμως να σταθούμε και στο γράμμα αυτής. Οι τίτλοι των συνθέσεων είναι τίτλοι ταινιών. Αυτό κι αν είναι διαστροφή και μάλιστα ανατολίτικου τύπου! Εξαιρείται ο Vivaldi ή μήπως κάνω λάθος; Μα σίγουρα λανθάνω! Το Jailhouse Rock σπάει την αίσθηση της ομοιογένειας. Το ομότιτλο τρακ είναι επηρεασμένο από τον Μορικόνε. Το Kiss me deadly καραϊνδρίζει.
"Μοναδικό" γράφει η φίλη μας η Μαριάνθη. "Η ταινία με βάρεσε κατακούτελα, και καθώς δε μπορώ να ζήσω χωρίς μουσική, το σάουντρακ μου έκλεψε την καρδιά. Το κομμάτι που δε χορταίνω -τουλάχιστον προς το παρόν- είναι το The Count of Monte Cristo. Κι όσο κι αν δεν είμαι φαν της κλασικής μουσικής, έχω αγαπήσει όλη την επένδυση γιατί πιστεύω ακράδαντα πως αυτά τα βιολιά και τα βαλσάκια έχουν δώσει ένα μοναδικό ύφος σ' αυτό το μουσικό αριστούργημα. Κι ακόμη παραπέρα, δεν μπορώ πλέον να ξεχωρίσω τη μουσική από την ίδια την ταινία και τις εικόνες της..."
Κι επειδή μ' αρέσει να σας φορτώνω με πληροφορία, ιδού μια λίστα με ταινίες από τους τίτλους των κομματιών. Χρονιά παραγωγής, σκηνοθέτης και μουσικός/-οί. Στο 17 και στο 18 υπάρχουν δυο εκδοχές για να διαλέξετε. Το "Ασανσέρ για δολοφόνους" είχε παιχτεί στα αγγλικά με τον τίτλο Frantic.
01. 1989 Amy Heckerling / David Kitay
02. 1946 Joseph L. Mankiewicz / David Buttolph
03. 1934 Rowland V. Lee / Alfred Newman 04. 1957 Richard Thorpe / J. Alexander + R.C. Bennett + A. Schroeder + A. Silver + M. Stoller + S. Tepper + B. Weisman
05. 1950 Nicholas Ray / George Antheil
06. 1974 Larry Cohen / Bernard Herrmann
07. 1956 John Ford / Stan Jones (title song) & Max Steiner
08. 1958 Tony Richardson / John Addison + Chris Barber + Tom Eastwood (song)
09. 1981 Alan Alda / Antonio Vivaldi
10. 1959 Jack Clayton / Mario Nascimbene
11. 1972 Ingmar Bergman / Johann Sebastian Bach & Frederic Chopin
12. 1998 Steven Soderbergh / David Holmes + Kyle Neely
13. 1943 Sam Wood / Victor Young + Walter Kent
14. 1947 Jacques Tourneur / Roy Webb
15. 1960 Jean-Luc Godard / Martial Solal + Wolfgang Amadeus Mozart
16. 2003 The Old Boy
17a. 1941 Eugene Forde / Cyril J. Mockridge
17b. 1980 Brian De Palma / Pino Donaggio
18a. 1958 [Ascenseur pour l'echafaud] Louis Malle / Miles Davis
18b. 1988 Roman Polanski / Ennio Morricone
19. 1966 Roman Polanski / Krzysztof Komeda
20. 1955 Robert Aldrich / Frank De Vol
21. 1967 John Boorman / Johnny Mandel + Stu Gardner
22. 1957 Youssef Chahine / Farid Al Atrache
23. 1946 Howard Hawks / Max Steiner
24. 1978 Martin Scorsese / The Band
