Good things come to those who wait

Στους δύσκολους καιρούς, οι άνθρωποι συνήθως νιώθουν την ανάγκη της επιστροφής σε παλιότερα πράγματα: μουσικές, αξίες, ιδέες. Η αναφορά στις χρυσές ή έστω στις κάπως καλύτερες εποχές δημιουργεί μια αίσθηση ασφάλειας, γλυκαίνει και παρηγορεί. Στο πλαίσιο αυτό κινείται και το δεύτερο άλμπουμ της Νεοϋορκέζας Tara O'Grady, η οποία έχει ιρλανδέζικες ρίζες και φωνή που θυμίζει την Ella και τη Billie.

Κι ενώ το πρώτο της άλμπουμ Blue Velvet είχε πιο έντονα ιρλανδέζικη ατμόσφαιρα, το Good Things Come to Those who Wait (κι ο τίτλος ακόμα δεν παραπέμπει σε άλλες εποχές, στον προηγούμενο αιώνα;) είναι jazzy/swing/bluesy παρότι γράφτηκε στο Νάσβιλ. Οι session μουσικοί που συμμετέχουν είναι από εκείνα τα αστέρια που μαθαίνουμε το όνομά τους μόνο όταν τους χρησιμοποιεί κάποιος σαν τον Dylan (Pat Bergeson, Andy Leftwich), και η παρουσία τους επηρέασε εμφανώς την Tara Ο', η οποία κάποιες στιγμές θυμίζει την Patsy Cline να τραγουδάει bluegrass.

Η Tara O' έχει γράψει τους στίχους στα περισσότερα κομμάτια, ενώ οι μελωδίες είναι δικές της, του παραγωγού Alan Bennett, του Dan Cohen και του Justin Poindexter. Οι Η θεματολογία της διαπνέεται από την ιρλανδέζικη μελαγχολία που έχει κληρονομήσει η Tara από τη μαμά και τη γιαγιά της, και οι στίχοι είναι αμιγώς ερωτικοί έως μελό. Είναι σαν να βλέπεις μια "Κέλτισσα στο Cotton Club", έγραψε κάποιος γι' αυτήν (www.chdonohue.com), ενώ κάπου αλλού διάβασα για την Tara ότι: "συνδυάζει το ταλέντο της Billie Holiday στην προσεγμένη και συγχρόνως άνετη ποιητική ερμηνεία me τη σουιγκάτη κεφάτη άρθρωση της Anita O'Day, και τον αγροτικό ρομαντισμό της Patsy Cline με την εκλεπτυσμένη ηδυπάθεια της Sarah Vaughn" (www.georgegee.com). Λίγο υπερβολικό αυτό, αλλά η φωνή της διαθέτει πράγματι μια σπάνια εκφραστικότητα και ευλυγισία.

Από τα κομμάτια του άλμπουμ ξεχωρίζουν: το ακραιφνώς "ιρλανδέζικο" "November Moon" (η ιστορία της μετανάστευσης της μητέρας της από την Ιρλανδία)` το κεφάτο και χιουμοριστικό "Let me be your Audrey", επηρεασμένο από το ίνδαλμά της, την Όντρεϊ Χέμπουρν, το οποίο με το ακορντεόν του και τη σουιγκάτη ενορχήστρωση θυμίζει Παρίσι του Μεσοπολέμου (το βιντεοκλίπ του είναι χάρμα)` το "Think of Me", που θα μπορούσε να είναι σύνθεση της Billie` και το "Good Things Come to Those who Wait", που έδωσε τον τίτλο του στο άλμπουμ.

Από τους δίσκους που φωτίζουν τα μουντά μελαγχολικά απογεύματα, σου φτιάχνουν το κέφι όταν είσαι στις μαύρες σου, σου δημιουργούν τη διάθεση να ντυθείς παλιομοδίτικα και να βγεις για ένα ποτό. Η καλή pop στις καλύτερες στιγμές της.