Millions now living will never die

Ο πρώτος, ομώνυμος δίσκος των Tortoise που κυκλοφόρησε το 1994, ίσως είναι ένα από τα πιο ιδιαίτερα ντεμπούτα της δεκαετίας, θα του αρκούσε όμως αυτός ο χαρακτηρισμός αν δεν αποτελούσε τον προάγγελο του 'Millions now living will never die' ενός από τους σημαντικότερους δίσκους των 90's και υπεύθυνου για τη δημιουργία του όρου post rock, μια που το LP αυτό με τις πρώτες ύλες του rock κατάφερε να ξεπεράσει το είδος και να γίνει σχολή για μια σειρά συγκροτημάτων που εμπνεύστηκαν από αυτό.
Το πρώτο κομμάτι του δίσκου -και ένα από τα ορόσημα του συγκροτήματος- αρκούσε για να δείξει την καινοτομία και την αντισυμβατική διάθεση των Tortoise. Ένα εικοσάλεπτο συνονθύλευμα από cool jazz, progressive rock, ambient, avant garde tropicalia, μινιμαλισμό και συνεχείς διαλόγους σιωπής και μετρονομικής ανησυχίας, που αγνοούσε επιδεικτικά τους στίχους και προκαλούσε με τη ριζοσπαστική του φόρμα, μοιάζοντας με μια χωρισμένη σε μέρη ρετροσπεκτίβα της σύγχρονης μουσικής ιστορίας. Πέρα από αυτό όμως, και τα υπόλοιπα κομμάτια του δίσκου δεν είναι παρά μια παρανοϊκή συγκατοίκηση του Miles Davis με τους Can, τους Faust, τον Ennio Morricone, τον Steve Reich, τον Gainsbourg και τους U.N.C.L.E.
Δύστροπα αρμονική συνύπαρξη jazz κουλτούρας, cut and paste τεχνικής, πειραματικού rock και στιλιζαρισμένης κινηματογραφικής pop κατευθείαν από τα 60's, που δημιουργεί έναν αλλοπρόσαλο αλλά άκρως γοητευτικό δίσκο, σταθμό στην ιστορία των Tortoise, αιτία αναγνώρισης της αξίας τους και τοποθέτησής τους σε αυτήν τη σπάνια και μυστηριώδη σέκτα των cult μουσικών.
Αγνοήστε ολόκληρη τη 'σχολή' που άθελά τους δημιούργησαν οι Tortoise, αφήστε πίσω κάθε μονότονο ή κουραστικό πειραματισμό στη μουσική, ασχοληθείτε μόνο με την απλή μελωδική pop, το δίσκο αυτό όμως πρέπει να τον έχετε στη δισκοθήκη σας.
Ίσως τελικά να είναι ο πιο ριζοσπαστικος punk (με την ουσιαστική σημασία του όρου) δίσκος της δεκαετίας.