Everything, everything
(...καθώς τα live album 'συμβατικών σχημάτων' σπανίζουν ολοένα και περισσότερο, ενώ όταν υπάρχουν περιορίζονται συνήθως σε αμήχανες εκτελέσεις με κάποιες φωνές στο 'παρασκήνιο', εις εκ των πέντε μεγάλων της electronica των 90ς έρχεται να σώσει την κατάσταση!)
Θεωρώντας κάποιοι τους 'ζωντανούς δίσκους' ιδιότροπες περιπτώσεις συλλογών (best of κ.λ.π.) απαιτούν ένα ικανοποιητικά ολοκληρωμένο tracklisting. Oι Underworld λοιπόν τους το παρέχουν: σωστές επιλογές κομματιών από το αξεπέραστο "Cow girl" του 'πρώτου δίσκου' (της δεύτερης φάσης του γκρουπ φυσικά...), στην αποθέωση του "Born slippy" ως την mainstream trance ηδονή του "Push upstairs", με ενδιάμεσες στάσεις όπως τα εναρκτήρια "Juanita / Kiteless" (σε ιδανική πάντα συνύπαρξη) να σηκώνουν αυλαία επικά και το "Pearls girl" να υπενθυμίζει πότε το breakbeat συνάντησε το electro (και γιατί...) σχεδόν κανείς δεν μένει παραπονεμένος (αν είχε και το "Dark & long"... και το 'επικίνδυνο' "Moaner", θα έλειπε το σχεδόν).
Μη αρκούμενοι στα παραπάνω, ζητούν ακόμη τα 'σοφά επιλεγμένα' τραγούδια να ερμηνευτούν με ενέργεια και, όπως κάποιος πιο έμπειρος έχει πει, με «ωμή δύναμη». Εκ φύσεως δεν υστερούν οι Underworld στον τομέα αυτό. Η μουσική τους έχει το χαρακτηριστικό της αγωνιώδους αναζήτησης του ακροατή, επιδιώκει την αντανάκλαση της πάνω του και περιμένει την ανάδραση των δονήσεων της στην ψυχή και το σώμα του. Ακούγεται σχεδόν αφηνιασμένος ο Karl Hyde στα φωνητικά, ενώ στα αυτιά σου νομίζεις ότι φτάνει ο θόρυβος από τα χέρια που βίαια πέφτουν πάνω στα syntie και τα drum-machine. Το γκρουπ για δυό χρόνια 'έλιωνε' στους δρόμους και τελικά αποφάσισε να επιλέξει στιγμές από εμφανίσεις σε Ιαπωνία (αν σέβεσαι τον εαυτό σου οφείλεις κι εσύ να δηλώσεις (A)Live In Japan!), California ('πάνω απ'όλα', ως συνήθως), και φυσικά Glastonbury (ίσως για να τσιμπήσουν από νοσταλγία οι Άγγλοι αγοραστές;). Με λίγα λόγια, θα καταλάβετε πάνω κάτω τι σημαίνει Underworld Live (αν τα σκάσετε για το DVD βέβαια ίσως το καταλάβετε και καλύτερα!).
Παραπέρα, η παράδοση θέλει το 'κατάλληλο και με ενέργεια ερμηνευόμενο' τραγούδι να μην δολοφονείται επί σκηνής, να έχουμε δηλαδή τουλάχιστον σωστές εκτελέσεις. Εγώ πάλι από τους Underworld θα ήθελα να δολοφονήσουν χίλιες φορές τα τραγούδια τους, μετατρέποντας την στουντιακή τελειότητα (που ασφαλώς και είναι θεμιτή -έως απαραίτητη στο είδος) σε επί σκηνής ελευθερία και διάθεση για ανατροπές. Οι ίδιοι τελικά επιλέγουν να στήσουν επί σκηνής τη μουσική τους πάνω κάτω όπως τη θυμόμαστε και από τα studio lp, ποντάρουν όμως πολλά στο unstoppable (σχεδόν) της όλης φάσης, στη ροή ρυθμών και ήχων, στις συνεχείς κορυφώσεις των εντάσεων και στην ενέργεια που λέγαμε πιο πάνω, η οποία όσο περνάει η ώρα όχι μόνο δεν εξασθενεί, αλλά σωρευτικά διαδέχεται τον εαυτό της μέσα από τις διάφορες μορφές που παίρνει έως ότου οδηγηθεί στο έσχατο σημείο.
Και αν τέλος κάποτε οι οπαδοί του 'αγνού -άρα ανόθευτου- ροκ' ζητούσαν ελάχιστες επεμβάσεις στο 'ζωντανό-υλικό' εδώ δε νομίζω να σας ενδιαφέρει κάτι τέτοιο (να μην φτάνουμε σε κύκλους φαύλους άλλωστε!). Αυτό που σας αφορά είναι τα γιγαντιαία riff από τα synthesizer που αγγίζουν ουκ ολίγες φορές το 'σημείο έκρηξης', το πλήθος / όχλος (?) που όχι απλά συμμετέχει, άλλα δείχνει και αυτό(-ς) να φτάνει στα οριά του -στιγμή όμως δεν αποσπάται από τα τεκταινόμενα!-, οι συνειδητές δονήσεις ενός γκρουπ που έχει φτάσει σ' αυτό το σημείο μετά από πραγματικό ταξίδι και στο εσωτερικό του και στο εξωτερικό περίβλημα του χώρου της μουσικής, ίσως και το ότι δεν έχετε πλέον πολλές ελπίδες για τραγούδια που θα σας προκαλέσουν ρίγη σε μιά περίοδο μίζερου ψευδο-σκεπτικισμού που πεισματικά μας αρνείται έστω και την ελάχιστη... έκσταση.
Προσέξατε ότι στον τίτλο του δίσκου αναφέρονται ως Underworld Live; Ίσως να μην είναι
τυχαίο, ίσως ο «ζωντανός κάτω κόσμος» να αποτελεί πραγματικά μια -έστω και ελαφρά- διαφοροποιημένη διάσταση του μοναδικά πρωτοπόρου σχήματος. Το άλλο πρόσωπο των περφεξιονιστών Underworld, των πρώτων «ηλεκτρονικών» που άμεσα (#Prodigy), έγκαιρα (#Orbital) και ευνόητα (#Future Sound of London) ξεκαθάρισαν και την κοινωνικo-πολιτική ταυτότητα της μουσικής τους (#Chemical Brothers)!
LIVE BABY LIVE λοιπόν!
