Birthdeath experience (reissue)

"Extreme Electronic Music: Please Acquire With Due Caution".

Δεν έχετε κανέναν απολύτως λόγο να ασχοληθείτε με το almost thirty ντεμπούτο άλμπουμ των Βρετανών Whitehouse. Αποτελεί ένα ασυνάρτητο κολάζ από παραμορφωμένες συχνότητες, μονότονα ενοχλητικούς θορύβους, πρωτόγονες δειλές λούπες και κακόβουλη ποίηση ενός ανθρώπου που απέτυχε να γίνει μεταπάνκ ήρωας.

Οι Whitehouse αρνούνται σχεδόν ολοκληρωτικά τα φωνητικά στη συμβατική τους μορφή και εφαρμόζουν την τεχνική της λέξης-κλειδί, που γυρνάει γύρω από τον ακροατή της δεκάδες ενοχλητικές φορές. Όποτε επιλέγουν την μανιέρα του industrial beatnik ποιήματος, κανείς δεν καταλαβαίνει τι ακριβώς λένε.

Επάνω στη σκηνή υπήρξαν όπως ακριβώς τους φαντάζεσαι μετά τη μία και μοναδική ακρόαση του δίσκου, που θα καταφέρεις να αντέξεις. Εχθρικοί, χλευαστικοί, επιθετικοί και αδιάφοροι απέναντι στους ακροατές τους. Για πολλά χρόνια οι ζωντανές τους εμφανίσεις περιορίζονταν σε εχθροπραξίες ανάμεσα σε κοινό και συγκρότημα (τρεις τον αριθμό), που κάνουν τις αντίστοιχες του Dan Treacy με το ακροατήριό του να φαντάζουν φιλική κουβεντούλα.

Η άποψή τους για το ROCK AND ROLL εκφράζεται σε έξι απολύτως κακόφωνα και δυσκοίλια λεπτά (και οχτώ δευτερόλεπτα). Ο ανυπέρβλητος William Bennett ουρλιάζει και από πίσω κάποιος κόβει ξύλα, κάποιος ξεχνάει ανοιχτό το μπλέντερ και ένας τρίτος έχει αποχωρήσει κρατώντας αιωνίως πατημένα με ταινία ασφαλείας δύο τυχαία, αλλά τεχνηέντως λανθασμένα, πλήκτρα σε ένα σύνθι που ξεμένει από μπαταρία.

Η μουσική των Whitehouse ξεκάθαρα στοχεύει στο να προκαλέσει πόνο και απέχθεια σε όσους την πλησιάζουν. Σε αυτό το S & M αλισβερίσι όμως δεν είναι απόλυτα σαφές ποιος έχει το ρόλο του βασανιστή και ποιος του βασανιζόμενου. Τα ηχητικά βασανιστήρια επιστρέφουν στο συγκρότημα, μέσω της εμμονής του να μην παρεκκλίνει στο ελάχιστο από την αρχική αποτρόπαια ιδέα.

Όντως οι Throbbing Gristle προηγήθηκαν. Ασφαλώς η γερμανική πρωτοπορία έθεσε τα πράγματα του αδυσώπητου βιομηχανικού ήχου σε πιο εστέτ βάσεις. Οι Whitehouse όμως είναι αυτοί που αποτύπωσαν την ηχητική ακρότητα σε συνθήκες απόλυτου πρωτογονισμού, οριστικής άρνησης για επεξεργασία και πηγαίας hardcore διάθεσης. Είναι αυτοί που φαίνεται ότι δεν επανεξέτασαν τίποτε, αλλά επέτρεψαν στο ατέλειωτο φύσημα του Coitus, με το σκόρπιο μονόλογο θαμμένο στο βάθος του, να παρουσιαστεί ως ολοκληρωμένη σύνθεση.

Το post punk των Essential Logic που άφησε πίσω του ως κιθαρίστας ο Bennett, δεν διακρίνεται παρά σαν μία τελεσίδικη πλέον τάση ανατροπής. Η επαφή του με τον Daniel Miller της Mute οριοθέτησε τον δρόμο προς τον ατόφια noise ήχο αλλά και το -ανάλογο με αυτό των Throbbing Gristle- συνδικάτο, που υπό το όνομα The Come Organisation προσπάθησε να δώσει σφαιρική διάσταση στο ηχητικό όραμα των Whitehouse.

Στη συνέχεια και για πολλά χρόνια οι Whitehouse θα παράγουν ακόμη περισσότερο θόρυβο, θα καταστούν πιο ενοχλητικά ακραίοι και στις αρχές των 90s θα ηχογραφήσουν ακόμη και με τον Steve Albini. Ποτέ δε θα παραδοθούν στην καρικατούρα του ηλεκτρονικού εμπορικού industrial. Ούτε θα αγγίξουν το new age noise προς το οποίο παρασύρθηκαν οι Nurse With Wound, με τους οποίους κάποτε έδρασαν κοινοπρακτικά.

Συγκρινόμενο όμως με κάθε επόμενη δουλειά τους, το Βirthdeath Experience παραμένει πάντοτε ένα ανεξερεύνητο ορυχείο, του οποίου τα προϊόντα είναι φθηνό κάρβουνο για τους περισσότερους και απόλυτα ακατέργαστο διαμάντι για τους πολύ λίγους που μπορούν και τολμάνε να τα πλησιάσουν.

"I wanna know, are you ready for some rock 'n' roll ?" σε ρωτάει όλως δυσνόητα ο Bennett. Και εσύ φυσικά δεν είσαι.... Κανείς και ποτέ δεν είναι έτοιμος για αυτό που πραγματικά μπορεί να ονομαστεί rock 'n' roll σε κάθε συγκεκριμένη φάση της ιστορίας του. Και όταν το ημερολόγιο έδειχνε 1980, αυτό που θα μπορούσε να εκφράσει την πραγματική rock 'n' roll στάση δεν ήταν φυσικά το τρίπτυχο μπάσο-κιθάρα-ντραμς που καταδίκασε τις ηχητικές ανατροπές σε αιώνιους συμβιβασμούς.

Η επανακυκλοφορία του Βirthdeath Εxperience σε βινύλιο είναι η απόλυτη ευκαιρία να ανακαλύψει κανείς ότι η μονάδα μέτρησης της ηχητικής πρωτοπορίας είναι το ohm και αυτή της ηχητικής συντήρησης το decibel. Να το ακούτε μέχρι να σας συγκινήσει και τότε θα σας συγκινεί για πάντα.