Woven

Οι Yako Trio είναι μια εξαιρετική τζαζ μπάντα από τη Θεσσαλονίκη. Μια ας πούμε καθαρή τζαζ μπάντα που δεν προσπαθεί να σπάσει κανόνες με το στανιό (καλό είναι οι κανόνες να σπάνε αβίαστα και όχι ιδεοληπτικά) και δεν πειραματίζεται άσκοπα. Καθαρή, γιατί ακολουθεί τις πρακτικές και την αισθητική μιας συγκεκριμένης παράδοσης μέσα από την οποία πειραματίζεται σκόπιμα. Δηλαδή με λόγο και όταν έρθει η ώρα ή όταν πρέπει. Και βασικά θυμίζει τελικά την τζαζ πριν αυτή γίνει ελεύθερος αυτοσχεδιασμός (αλλά και παράλληλα με αυτόν). Εντελώς soulfull και groovy (όχι ότι και ο ελεύθερος αυτοσχεδιασμός δεν μπορεί να είναι έτσι δηλαδή άμα θέλει) αλλά και spiritual θυμίζοντας τον φευγάτο «αναχωρητισμό» ενός Pharoah Sanders ας πούμε. Μπορεί και να σκεφτεί κανείς διαβάζοντας εδώ ότι μιλάμε για παρωχημένα πράγματα. Θα κάνει πολύ μεγάλο λάθος γιατί δημιουργικός και ζωντανός δεν είναι απαραίτητα αυτός που ακολουθεί τη μοντερνιά -απ’ όπου κι αν προέρχεται- αλλά αυτός που καταλαβαίνει σε βάθος το αντικείμενό του και καταφέρνει πάντα να φορτίζει το έργο του όπως κι αν μοιάζει αυτό.

Έχοντας αυτά κατά νου, στο “Woven”, το τελευταίο άλμπουμ των Yako Trio, γίνονται πράγματα ιδιαίτερα. Δηλαδή το να βάλεις σε μια τέτοια μπάντα τον Χάρη Λαμπράκη να παίζει το νέϋτου, το λες και πείραμα. Όλα γίνονται. Αρκεί να γίνουν καλά. Άρα γίνεται να βάλεις αυτό το υπέροχο πνευστό της Ανατολής ως βασικό όργανο σε μια τζαζ μπάντα και να λειτουργεί άψογα (αυτό συμβαίνει εδώ). Και δεν λειτουργεί απλά ως ένα φιούζιον παραδόσεων -καθόλου κακό βέβαια κι αυτό- αλλά γίνεται κάτι ακόμα πιο δύσκολο, να αντιλαμβάνεται το «ξένο» σώμα (νέϋ) που βρίσκεται και να πράττει αναλόγως. Γίνεται οπωσδήποτε πιο εξωτικός ο ήχος και τελικά ξεχωριστός και ιδιαίτερος, αλλά δεν πάει προς Ανατολή. Μοιάζει σαν να είναι απολύτως φυσικό που υπάρχει το νέϋ εκεί μέσα σαν να είναι βασικό όργανο της τζαζ. Έχει βέβαια και άλτο και τενόρο σαξόφωνο από τον άλλο γκεστ της περίστασης, τον James Wylie. Έτσι λοιπόν το Yako Trio από κλασικό τζαζ τρίο με πιάνο (Λέανδρος Πασιάς), μπάσο (Βαγγέλης Βραχνός) και ντραμς (Γιώργος Κλούντζος) γίνεται ένα φανταστικό κουιντέτο το οποίο παίζει μουσική που σίγουρα είναι μέσα στις καλύτερες του είδους στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια. Το “Woven” θα ακούγεται (έστω από κάποιους) και στο μέλλον.