They know what ghost know

Αν δεχτούμε (νομίζω πως πρέπει να το κάνουμε) ότι τα όρια μεταξύ μουσικών ειδών συχνά δεν είναι καθόλου ευδιάκριτα, καταλήγουμε σε αυτό που από καιρό είναι ξεκάθαρο. Ένας ανήσυχος μουσικός δεν χρειάζεται ταμπέλα ή περιορισμούς για να δημιουργήσει αλλά και να αναγνωριστεί.

Πάνω σε αυτό το φιλελεύθερο δόγμα κινείται από τη γέννησή της η τόσο ανοιχτόμυαλα ιδιοσυγκρασιακή Ninja Tune και οι κάτοχοί της εξακολουθούν να το τηρούν, δίνοντας μας δουλειές που ναι μεν μπορεί να κυμαίνονται σε διάφορα επίπεδα ποιότητας αλλά ποτέ δεν στερήθηκαν πρωτοτυπίας και ρηξικέλευθων επιλογών.

Μετά το ντεμπούτο του, το You Are Beautiful At All Times του 2006, ο Yppah aka Joe Corrales Jr. επιστρέφει λοιπόν υπό την ίδια στέγη και μας παραδίδει άλλο ένα κομψοτέχνημα. Ένα άλμπουμ που βάζει για τα καλά τις κιθάρες στο χάρτη της Ninja και καταφέρνει να ικανοποιήσει μια μεγάλη γκάμα γούστων όχι γιατί περιορίζεται στη λογική "μια μπαλάντα, ένα χορευτικό, ένα ταξιδιάρικο και τα πιάσαμε τα λεφτά πατριώτη!" αλλά επειδή φιλτράρει επιτυχώς ένα ευρύ φάσμα ήχων και τεχνοτροπιών.

Εκτός άλλων, αναφέρω:
- shoegaze κιθάρες που ξεπηδούν φασματικά από δεξιά κι αριστερά και προσθέτουν άλλο ένα λιθαράκι στον επαναπροσδιορισμό της ουσιαστικής αίγλης του ιδιώματος
- κοφτά breaks που θα ζήλευαν πολύ συσταυλιζόμενοι δημιουργοί
- pop μελωδίες γλυκές σαν αυγουστιάτικο, παραθαλάσσιο παγωτό
- ambient οld school και nu school ψυχανεμίσματα
- ψυχεδελοξεσπάσματα που θα σήκωναν από το καναπέ πολλά πρώην χιπόφρικα
- post (rock ή electronica) αναπτύξεις με την αναμενόμενη κορύφωση να αποζητείται σα νερό στην έρημο
- garage συγχορδίες που κάνουν τσιμεντοενέσεις στα θεμέλια της τελευταίως αναπτυσσόμενης νοητής γέφυρας μεταξύ 60s και 00s
- new wave και electro ατμόσφαιρες γιατί πώς να προσπεράσει κανείς αυτά τα καταραμένα τα 80s
- scratches και λούπες για να μην ξεχνάμε και ποιος μας φιλοξενεί

Η ουσία όμως όλων των παραπάνω συστατικών είναι το αριστοτεχνικό δέσιμο. Χωρίς αυτό, άνετα θα μπορούσαμε να κάνουμε με μία κουραστική, αχταρμάδικη περιήγηση σε είδη και δεκαετίες. Ποιο το νόημα όμως;

Πριν την τελεία (και την παύλα), μία συμβουλή. Το They Know What Ghost Know δεν ακούγεται στα γρήγορα. Θέλει αφοσίωση για να αποκαλύψει τις αρετές του. Αν δεν του τη δώσετε απλόχερα, μπορεί άνετα να προσπεραστεί ως ένα εύηχο instrumental background. Βάλτε τα ακουστικά σας και αφήστε το κάθε χάρισμά του να αναδυθεί. Κι εγώ έτσι πήγα να την πατήσω...