ΔΙΣΚΟΙ

Dear Shore
Τα ναυτικά τραγούδια τα έχουμε συνδέσει με νησιωτικά βιολιά, με έντεχνες κιθάρες ή και ακορντεόν. Με σύνθια όμως όχι... Του Αντώνη Ξαγά

Brzowski Enmityville

(Milled Pavement)
Τούτη η πόλη, κυνική, σκληρή, εχθρική και δυσοίωνη δεν υπάρχει σε κανένα χάρτη, μόνο στην έμπνευση του δημιουργού. Είμαστε σίγουροι; Του Πάνου Πανότα
More Wealth Than Money
Πως να ακουγόταν άραγε τότε, το 1982, μετά τον σίφουνα του πανκ, η επιστροφή στα αυτοσχεδιαστικά τζαμαρίσματα; Μια επανέκδοση με αιτία και σκοπό δίνει μία απάντηση... Του Μάνου Μπούρα
Spitting Image
Τους φανταζόμαστε εύκολα σε μια παμπ στο Δουβλίνο. Και σήμερα και το 1977... Του Στέργιου Βολόγκα
Αντηχήσεις
O Αναστάσιος Μπαμπατζιάς αφήνει την φαντασία του να πετά ελεύθερη με τα φτερά ενός άταστου μπάσου και των ονειρικών του αντηχήσεων.
Seriality
Δύο "σκακιστές" σε ηλεκτροακουστική παρτίδα αυτοσχεδιασμού. Του Γιάννη Αβραμίδη
Summer Eyes
Νέα Ζηλανδία - Βερολίνο, μια ...ψυχεδέλεια δρόμος. Του Πάνου Πανότα
Screen Memories
Έξι χρόνια μετά και με κοτζάμ διδακτορικό πλέον, ο νέος του δίσκος δεν μπορεί παρά να διχάσει. Μαρία Φλέδου και Άρης Καραμπεάζης πιάνουν τα απέναντι ταμπούρια και επιχειρηματολογούν.
Holiday Destination
Ένας δίσκος ο οποίος, παρά τον φαινομενικά φωτεινό τίτλο, θέλει να χαλάσει τη ζαχαρένια μας. Του Θανάση Παπαδόπουλου
Multiverse

BNNT Multiverse

(Instant Classic)
Οι ίδιοι βάζουν τη λέξη "τραγούδια" σε εισαγωγικά. Καταλαβαίνετε τι μπορεί να σημαίνει αυτό... Tου Γιώργου Παπαδόπουλου
Aromantiscism
Κι αν αγνοούμε ποιος είναι ο τελευταίος των ρομαντικών μουσικών, εδώ έχουμε βρει τον πρώτο των ...α-ρομαντικών. Του Αντώνη Ξαγά
Audiac - So Waltz
Να ήταν πολύ δύσκολος ο "δύσκολος δεύτερος δίσκος"; Όπως και να έχει άξιζε η αναμονή δεκατεσσάρων ετών. Του Γιώργου Λεβέντη
Lilac Days
Τι '67 τι '17. Η αυθεντικότητα δεν έχει σχέση με εποχές μας λέει ο Πάνος Πανότας. Ούτε και με την αξία ενός δίσκου θα συμπλήρωνα .
Tarawangsawelas - Wanci
Ακόμα κι αν δεν μπορείς να προφέρεις το όνομά τους, αξίζει να τους ακούσεις. Tου Άρη Καραμπεάζη
The Essential 2.0
Μια Janis από τα παλιά. Κι αν είναι μια συνονόματη εκείνη που έχει καπαρώσει τη θέση στο συλλογικό μνημονικό, και τούτη εδώ όμως αξίζει μια αναγνώριση. Έστω εκ των υστέρων... Του Γιώργου Λεβέντη
Every country’s sun
Αν ο θάλαμος σταματήσει μεταξύ δύο ορόφων μην επιχειρήσετε να εξέλθετε. Πατήστε το κομβίο κινδύνου και ...απολαύστε τον νέο δίσκο των Mogwai. Του Γιώργου Τσαντίκου
New Energy
Είχαμε το AOR, το ανώδυνο δηλαδή ροκ για ενήλικες με φαντασιώσεις της εφηβικής τους ορμής, τώρα μοιάζει να αποκτήσαμε και την αντίστοιχη electronica. Του Άρη Καραμπεάζη
Reaching for Indigo
Μια νύχτα κατέρρευσε, έκλαψε, χτυπήθηκε στα πατώματα. Όταν συνήλθε και πέρασε ο καιρός, κάθισε κι έγραψε αυτό τον δίσκο... Του Σταύρου Σταυρόπουλου
Artifact
Ψυχρό κύμα που έρχεται από τη Ρόδο αναμένεται να επηρεάσει αρκετά έντονα τους ακροατές του δίσκου αυτού. Tου Αντώνη Ξαγά
Πρώην hardcoreάδες σε πορεία ...ανάνηψης. Του Χαράλαμπου Χαλάτση
 Mass VI

AmenRa Mass VI

(Consouling Sounds)
Συνήθως τίθεται το ζήτημα των "πολλαπλών ακροάσεων" ενός δίσκου. Εδώ όμως τίθεται ένα άλλο: αντέχεις τη μία; Του Γιώργου Παπαδόπουλου
Everything now
Γράφοντας (για) μουσική την εποχή του "λαϊκισμού" και της νοσταλγίας. Του Αντώνη Ξαγά
Vertical Stack

Caliph8 Vertical Stack

(Nine Iron Tapes)
Μία παράδοξη κασέτα από μια εντελώς απρόβλεπτη γωνιά του κόσμου, η οποία θέτει σε δοκιμασία τόσο τις τυμπανικές μεμβράνες όσο και τις καθιερωμένες απόψεις για το τι εστί sampling. Του Πάνου Πανότα
Life Love Flesh Blood
Στη φωνή Ιρλανδέζα ροκαμπιλού, στις κιθάρες τύποι σαν τον Jimmy Page και τον Jeff Beck (οι ...Yardbirds ξανάρχονται) και στην παραγωγή ένας Τ-Bone Burnett. Το αποτέλεσμα μάλλον απροσδόκητο... Tου Στέργιου Βολόγκα
Everywhere At The End Of Time - Stage 3

The Caretaker Everywhere At The End Of Time - Stage 3

(History Always Favours The Winners)
Η μνήμη που αργοσβήνει. Η οδυνηρή πορεία μιας νόσου σε μουσική αναπαράσταση. Ο Αναστάσιος Μπαμπατζιάς αποτολμά την καταβύθιση σε ένα έργο που παίζει με τους φόβους του καθενός μας.
Ένα επίτευγμα της σύγχρονης ροκ ηχητικής ...μηχανικής κατάλληλο (λένε) και για οδήγηση. Εγώ πάντως -ευτυχώς ή δυστυχώς- δεν οδηγώ... Του Άρη Καραμπεάζη
Gotta Get Up! The Songs of Harry Nilsson 1965-1972
Κάποτε είχαν ρωτήσει τους Beatles για τον αγαπημένο τους αμερικανό καλλιτέχνη. Είχαν απαντήσει με μια φωνή: Nilsson. Και αγαπημένο αμερικάνικο συγκρότημα; Nilsson. Του Γιώργου Λεβέντη
How did I find myself here?
"Μέρες οίνου και ρόδων" διάγουν οι ουκ ολίγοι οπαδοί του αγαπημένου συγκροτήματος. Εις εξ αυτών, ο Δημήτρης Κάζης, πιάνει τα πράγματα από την αρχή και φτάνει μέχρι βάθους
The Shameless Years
Έχει ειπωθεί από πολύ παλιά ότι ο ακροατής είναι και κατά μία έννοια συν-δημιουργός. Σε μερικά είδη αυτό είναι σχεδόν προαπαιτούμενο. Όπως στην ambient. Ειδικά εάν είναι καλή. Του Γιώργου Παπαδόπουλου

Σελίδες

Σελίδες

  • από 131 σελίδες, 3901 εγγραφές
Εγγραφή στο RSS της κατηγορίας