ΔΙΣΚΟΙ

Το φεγγάρι έριχνε από τα αρχαία ήδη χρόνια το εύσπλαχνο του φως στα ανθρώπινα δράματα. Τραγουδιστικά και μη... Του Παναγιώτη Αναστασόπουλου
Τώρα που καταλάγιασε ο επικοινωνιακός αχός των πρώτων ημερών, μήπως ήρθε ο καιρός για μια νέα αποτίμηση; Από την Χριστίνα Κουτρουλού και τον Άρη Καραμπεάζη
Κουαρτέτο από τη Μελβούρνη... Έχουν ωραία εξώφυλλα, στον ήχο τους συνδυάζουν πολλά, τα λόγια τα έχουν λίγα... Του Μιχάλη Βαρνά.
" Η πιπεριά υπάρχει σε 50 περίπου είδη ανά τον κόσμο, άλλοτε με γλυκούς και άλλοτε με καυτερούς καρπούς" γράφει η Wikipedia. Για αδιάφορους και άψυχους δεν αναφέρει κάτι...Του Χρήστου Αναγνώστου
Στο τέλος θα χυθεί αίμα υπόσχονται (απειλούν;) οι Φλαμανδοί μαυρομεταλλάδες. Από μια λιγότερο αιμοχαρή σκοπιά, στο τέλος μένουμε με έναν καλό δίσκο. Του Γιώργου Παπαδόπουλου
H συνέχεια μιας πορείας που δεν κόβει την επικοινωνία με τις ρίζες. Του Παναγιώτη Αναστασόπουλου
Πολύ λόγιο για να είναι indie ή πολύ indie για να είναι λόγιο; Ή "....", μια λέξη ταμπού την οποία δεν αποφεύγει να χρησιμοποιήσει ο Χάρης Συμβουλίδης πρώτη-πρώτη στο κείμενό του.
Δύο δίσκοι, μία κιθάρα, μία δημιουργός, πολλοί νέοι μουσικοί ορίζοντες... Και μία ενθουσιώδης αποτίμηση της Ελένης Φουντή
Η σύγχρονη μουσική (ή για την ακριβολογία -όπως παρατηρεί και ο Χάρης Συμβουλίδης, το πειραματικό της τμήμα) της Ελλάδας από ιταλική (ίσως και ελαφρώς... αρκαδική) σκοπιά.
Εύλογο (αν και προβοκατόρικο) θα ήταν το ερώτημα γιατί να ακούσει κανείς έναν δίσκο στον οποίο "δεν υπάρχει τίποτα φωτεινό ή ευχάριστο" όπως γράφει ο Αναστάσιος Μπαμπατζιάς. Η μουσική έχει (και) ομοιοπαθητική δράση, θα ήταν ίσως μια απάντηση από τις πολλές.
Με τη σκιά του Lanegan, το βάρος των 36 ετών πορείας και των 5 ετών απουσίας, εύλογα περιμένουμε έναν (ακόμη) σκοτεινό δίσκο. Ή μήπως είναι θέμα οπτικής; Του Παναγιώτη Αναστασόπουλου
Από τα δασωμένα κορφοβούνια της Νέας Υόρκης ξεχύνεται με ορμή ένας μαυρομεταλλικός χείμαρρος. Πολλά "χλωμά πρόσωπα" του underground παραληρούν. Θα συντονιστεί άραγε και ο Χάρης Συμβουλίδης με το hype;
Η Διαμάντω υπήρξε ανέκαθεν μια Κασσάνδρα των καιρών (και ας θυμηθούμε εδώ ότι σε αντίθεση με το κοινώς λεγόμενο, η πραγματικότητα την επιβεβαίωνε). Του Δημήτρη Τσιρώνη
Τζαζ με με free νεοϋορκέζικες ρίζες και σύγχρονο βλέμμα. Παρά δε τον τίτλο του, ο δίσκος δεν περιέχει πολλές λέξεις (όπως και η κριτική παρουσίαση του Αναστάσιου Μπαμπατζιά)

Yako Trio OdesSea

(Fair Weather Friends Records)
Από την Θεσσαλονίκη και με τα πανιά της τζαζ (cool και μη) σε όλο τον κόσμο. Της Ελένης Φουντή.
Μια πενταπλή συλλογή η οποία περιέχει όλα τα ηλεκροακουστικά... σουξέ του συνθέτη. Ακούγεται ανοίκειος ο όρος; Όπως και η μουσική του... Του Αναστάσιου Μπαμπατζιά

Sault Air

(Forever Living Originals)
Κυκλοφορούν δίσκους με τέτοια συχνότητα (ο έκτος σε δύο χρόνια) που δικαιούνται, αν δεν επιβάλλεται κιόλας, να δοκιμάσουν κάτι διαφορετικό... Και λοιπόν; Πέτυχε; Του Παναγιώτη Αναστασόπουλου
Διπλές συστάσεις σε αυτόν τον δίσκο: ένα ‘μοντέρνο κλασικό’ σχήμα βιολί-τσέλο-πιάνο και ένας παραγνωρισμένος συνθέτης του προηγούμενου αιώνα. Του Γιώργου Λεβέντη.
' Ζηλεύω τα λάθη των πιτσιρικάδων, παράλληλα τα απολαμβάνω / Μάλλον θα φταίει πως είμαι μεγάλος πολύ, για να τα ξανακάνω '. Ο Σαλονικιός ράπερ -που για κάποιους σώζει την τιμή του είδους- στον "δύσκολο" τρίτο του δίσκο. Του Μιχάλη Τσαντίλα

Stars From Capelton Hill

(Last Gang Records)
O χρόνος που περνάει μαζί με ότι αυτός αφήνει πίσω ήταν ήδη από την αρχή το πεδίο όπου κινούνταν αυτό το καναδέζικο ίντυ-ποπ σχήμα. Πόσο μάλλον τώρα που έχουν οι ίδιοι 20 χρόνια παρελθόν. Του Παναγιώτη Αναστασόπουλου
Δίσκος ο οποίος έρχεται και με... οδηγίες χρήσεως. 'Ακούστε τον όπως ηχογραφήθηκε, αργά τη νύχτα, με κλειστά τα μάτια, και φτιάξτε την δική σας ταινία'. Του Αναστάσιου Μπαμπατζιά
Νησιώτικη υπόθεση αυτός ο δίσκος. Από την Κέρκυρα οι δημιουργοί, από το 'Νησί' (τη Μεγάλη Βρεττανία) οι μουσικές επιρροές. Του Παναγιώτη Σταθόπουλου
Μεταξύ Ισπανίας και Αμερικής, μεταξύ οικείου και ανοίκειου, μεταξύ νέου και κλασικού, η τέχνη που μας αφορά κάπου σε κάποιο "μεταξύ' δημιουργείται... Της Ελένης Φουντή

Bloom in Dot Volute

(Ανεξάρτητη Παραγωγή)
Αφρικανική kora, περσικό σαντούρι, ηπειρώτικοι και ινδικοί δρόμοι, δυτικά ηλεκτρονικά μαραφέτια. Μουσική/οί που αγνοεί/ούν τα σύνορα και την γεωγραφία... Του Αντώνη Ξαγά
Πάνε ή δεν πάνε παραπέρα, στον "δύσκολο" δεύτερο ή τρίτο δίσκο, κι αν ακόμη μείνουν "one hit wonders', μήπως να κρατήσουμε την καβαφική διδαχή από το "Πρώτο Σκαλί"; Εδώ που έφθασαν λίγο δεν είναι... Του Παναγιώτη Αναστασόπουλου

Λοκατόλα Νέκυια

(Same Difference Music)
Εν αρχή ην ο λόγος, το λέει και η Βίβλος μπροστά-μπροστά. Μετά όμως ήρθε και η μουσική. Και κάτι νέο γεννήθηκε. Του Αναστάσιου Μπαμπατζιά
Μαύρα μάτια της λήθης κάναμε για να ακούσουμε νέο δίσκο του σουηδικού γκαράζ ροκ συγκροτήματος. Οι περισσότεροι για 14 χρόνια ο Χρήστος Αναγνώστου για.. 24. Και συνεχίζει...

Σελίδες

Σελίδες

  • από 141 σελίδες, 4229 εγγραφές
Εγγραφή στο RSS της κατηγορίας