ΔΙΣΚΟΙ

Τι θα ήταν η μουσική, η τέχνη γενικότερα, χωρίς τις εκάστοτε πετριές των δημιουργών; Στην προκειμένη περίπτωση είναι και οικογενειακό χαρακτηριστικό. Του Αντώνη Ξαγά

Tardast MARWA EP

(Circadian Rhythms)
Λίβερπουλ-Τεχεράνη, ένα EP δρόμος, το οποίο έχει σφύζουσες μουσικές και λόγια σταράτα και... φαρσί. Πέρα από δυτικές ματιές οριενταλιστικού εξωτισμού... Του Χάρη Συμβουλίδη
Δύο ύστερες συνθέσεις του πλέον "μόνου μέσα στους μόνους" συνθέτη της αβάν γκαρντ του 20ου αιώνα οι οποίες απλώνονται δυνητικά πέρα από τα ασφυκτικά όρια ενός δίσκου. Του Αναστάσιου Μπαμπατζιά

Stygian Crown Stygian Crown

(Cruz Del Sur Music)
Ένα πρωτοεμφανιζόμενο σχήμα που προσπαθεί να βρει την θέση του στον πυκνοκατοικημένο χώρο του doom metal και μια χαρισματική νέα ερμηνεύτρια. Τις συστάσεις κάνει ο Χάρης Συμβουλίδης
Το μεγάλο πλεονέκτημα της αφηρημένης τέχνης (και εν προκειμένω) μουσικής είναι ότι δεν χρειάζεται να εξηγεί. Αυτό μένει σε εμάς τους ακροατές. Του Νίκου Παπατριανταφύλλου
Víkingur Ólafsson
Μπαρόκ και ιμπρεσιονισμός στα 'τακτοποιημένα' μας μυαλά μοιάζουν έννοιες αποκλειστικά αντιθετικές. Ένας δίσκος ενός νέου σπουδαίου μάστορα των ασπρόμαυρων πλήκτρων έρχεται να ταράξει την τάξη των δεδομένων. Του Χάρη Συμβουλίδη
Paint Everything White
Soul, reggae και afro συναντιούνται στα μέρη μας σε μια συνεργασία η οποία έρχεται από τα παλιά των 00s. Εξ ορισμού έχει το ενδιαφέρον της, αλλά και τα ζητήματά της. Της Χριστίνας Κουτρουλού
Θα μπορούσε να είναι και κουίζ: συγκρότημα που ο έκτος δίσκος ήταν κι ο καλύτερος του. 'Go Betweens' φωνάζει κάποιος από την γαλαρία, ο Άρης Καραμπεάζης έχει μία άλλη πρόταση

Ash Fure Something To Hunt

(Sound American Publications)
Αμερικανίδια νέα συνθέτρια ψάχνει τον δρόμο που οδηγεί από τα live και τα installations στην δισκογραφική αποτύπωση. Στην πορεία όμως όλο και κάτι χάνεται... Του Χάρη Συμβουλίδη
Frequencies For Leaving Earth 5
O Bug -με το βαφτιστικό του όνομα εδώ- αναζητεί συχνότητες διαφυγής από τούτον τον κόσμο. Το ζήτημα είναι που έχει άραγε σκοπό να μας οδηγήσει; Του Αναστάσιου Μπαμπατζιά
De Ecclesiæ Universalis
Καθολικής παιδείας και μεταλλικής τεχνοτροπίας γαλλικό σχήμα, το οποίο ωστόσο επιδεικνύει πίστη σε κάμποσα... ορθόδοξα του χώρου δόγματα. Του Χάρη Συμβουλίδη
Τα sequel είναι παράδοση στις ταινίες τρόμου, την οποία ακολουθεί με τον τρόπο του και αυτό το πειραματικό χιπ-χοπ σχήμα στην horrorcore δημιουργική σειρά του. Του Σταύρου Σταυρόπουλου
Ένα από τα ' ωραιότερα άλμπουμ της φετινής (χιπ χοπ, μα όχι μόνο) παραγωγής" σημειώνει ο Χάρης Συμβουλίδης, πέραν του προβοκατόρικου τίτλου και της αμερικανο-κινέζικης (χονγκ-κονγκιανής για την ακρίβεια) προέλευσης του

Błoto Kwiatostan

(Astigmatic)
Εντός -και κατά βάση εκτός- του hype και της μόδας μιας αποκαλούμενης "new" jazz, μια σχολή με βαθιές ρίζες και παράδοση συνεχίζει να βγάζει σπουδαίους δίσκους. Του Γιώργου Παπαδόπουλου

Black Soul Horde Land Of Demise

(Ανεξάρτητη έκδοση)
Το ζήτημα των ορίων μεταξύ αναβίωσης και πρωτογενούς δημιουργίας διατρέχει όλο το φάσμα της σύγχρονης μουσικής. Κι ας έχει βγει σε λίγα μόνο είδη το όνομα... Του Χάρη Συμβουλίδη
' Αχρείαστα αρσενικό πανκ ροκ, με μηδαμινές ποσότητες δηλητηρίου'. Του Άρη Καραμπεάζη
O πρώτος δίσκος έκανε αίσθηση στον μικρόκοσμο της εγχώριας σκηνής, τώρα έρχεται ο δεύτερος με πιο... καταστρεπτικές διαθέσεις. Με τις δημιουργικές τι γίνεται; Γράφει επ' αυτών η Χριστίνα Κουτρουλού

Automatic Tasty A Farewell To Reason EP

(Wrong Island Communications)
Δεν κρατάμε πολλά από τον -τελικά όχι τόσο ορεκτικό- δίσκο, κρατάμε από το κείμενο του Χάρη Συμβουλίδη την παρομοίωση μουσικοκριτικών με... παλαιοανθρωπολόγους
Ένα βιβλίο για τα "Σύνορα". Και ένας δίσκος από (ίσως και πέρα από) τα σύνορα. Μια ακρόαση με παράλληλη ανάγνωση του Αντώνη Ξαγά
Δεν καταλήγουν όλες οι καλές ιδέες σε ένα εξαιρετικό αποτέλεσμα. Ένα εξαιρετικό αποτέλεσμα όμως κρύβει πάντα μια καλή ιδέα. Του Νίκου Παπατριανταφύλλου
Πνοές κρύου αέρα φυσούν στις ουκρανικές πεδιάδες. Ενίοτε περνούν και στα αυλάκια βινυλίων... Του Άρη Καραμπεάζη

System Decay Crown

(Ανεξάρτητη έκδοση)
'Βορβορώδης', 'βαρύς', 'φρενήρης'. Κάποια από τα επίθετα που επιστρατεύει ο Χάρης Συμβουλίδης για να προσεγγίσει την μουσική του ελληνικού αυτού σχήματος. Τι να παίζουν άραγε;
The making of you
Μια "λευκή χήνα" ως οδηγός σε ένα ταξίδι όπου το νέο και το παλιό μπλέκονται σε κάτι παραπάνω από μια (ακόμη) φολκ αναβίωση. Του Αντώνη Ξαγά
Από το… βρώμικο μεταλλικό 1989 έχουν να κάνουν δισκογραφική κατάθεση. Τι έχουν να κομίσουν το 2020 προσπαθεί να ανιχνεύσει ο Χάρης Συμβουλίδης.
Μια εταιρεία με ήχους στοιχειωμένους και ο Μάνος Μπούρας σε ρόλο ...ghostbuster. Με αγάπη και εκτίμηση όμως...
Δύο δίσκοι τέτοιας κοινωνικοπολιτικής αλλά και μουσικής ευστοχίας και επιτακτικότητας μέσα σε ένα τρίμηνο, ήταν είναι και θα είναι ένα σπάνιο φαινόμενο. Του Αντώνη Ξαγά
Δεν έχουν καταθέσει τα 'τσεκούρια' τους και συνεχίζουν. 16ος δίσκος για τους παλαίουρες του grindcore (ή να πούμε απλά hard rock όπως το θέτει ο Αναστάσιος Μπαμπατζιάς;)
Βγαίνουν στην εποχή της autotune μονοτονίας και τέτοιοι χιπ-χοπ δίσκοι; Και αρκεί η διαφοροποίηση για ένα σπουδαίο αποτέλεσμα; Του Χάρη Συμβουλίδη
"Μουσική για ασανσέρ" γνωρίζουμε, πως να είναι άραγε η μουσική για χαλασμένα ασανσέρ; Του Αντώνη Ξαγά
Μια ακόμη δημιουργική σταγόνα στον "ωκεανό του ήχου" από έναν τολμηρό εξερευνητή του. Του Αναστάσιου Μπαμπατζιά

Σελίδες

Σελίδες

  • από 138 σελίδες, 4131 εγγραφές
Εγγραφή στο RSS της κατηγορίας