ΔΙΣΚΟΙ

Exploding Head Syndrome
Δεν είναι πολλοί οι καλλιτέχνες οι οποίοι εξακολουθούν μετά από έντεκα δίσκους και πάνω από τριάντα χρόνια πορείας να κατακτούν αισθητικές κορυφές. Της Μαρίας Φλέδου

Piroshka Brickbat

(Bella Union)
Modern English + Lush + Moose + Elastica κάνουν Piroshka. Πρόκειται όμως για εξίσωση ή μήπως ανίσωση; Μας βοηθάει στα ...μαθηματικά η Μαρία Φλέδου
Τι δουλειά έχουν ο Ορφέας, o Ιάσωνας, ο Οιδίποδας και άλλοι αρχαίοι ήρωες στους κακόφημους δρόμους του Μπρούκλυν; Του Αντώνη Ξαγά
Anywhere But Desert
Τα αγαπάμε στα μέρη μας τα σκοτεινά doomy, shoegazy ακούσματα. Πόσο μάλλον όταν είναι και ντόπιας προέλευσης. Της Ελένης Φουντή
Όπου αποδεικνύεται ότι ο Γιώργος Κοτσώνης έχει περισσότερα κοινά με το βρετανικό συγκρότημα, πέρα από τις εκλεκτικές (και εκλεκτές) μουσικές αναφορές
Temporal

Julia Kent Temporal

(The Leaf Label)
Το κορίτσι με το τσέλο συνεχίζει να φτιάχνει δίσκους οι οποίοι μπορεί να μην είναι classical στο είδος, έχουν όμως κάθε δυνατότητα να μείνουν κλασικοί. Του Γιώργου Λεβέντη
Life in a glass cube
Υπάρχει αυτό που λέμε ήχος του "Εδώ και Τώρα"; Και τι περιεχόμενο έχει άραγε; Τούτα και άλλα ερωτήματα απασχολούν τον Αντώνη Ξαγά με αφορμή αυτόν τον δίσκο του σαλονικιώτικου σχήματος
Island of Cretal

Babel Trio Island of Cretal

(Labyrinthof Thoughts)
Τα πειράματα υβριδισμού στην βιολογία (αλλά και στην μουσική) έχουν τους κινδύνους τους. Έχουν όμως και τις επιτυχίες τους... Του Στέργιου Βολόγκα
The Man And His Failures
Άραγε πρέπει να κηρύξει κανείς "persona non grata" την βασική του επιρροή για να προxωρήσει ένα μουσικό βήμα παρακάτω; Αυτό μοιάζει να πιστεύει πάντως ο Άρης Καραμπεάζης.
Μυστικοί Κήποι/ Χρώματα
Ο Μάνος Μπούρας ξανακούει και επανεκτιμά τους δίσκους, τραγούδια που δεν είδαν το δισκογραφικό φως στον καιρό τους ενώ κάποια στιγμή ...συναντά και τον παλιό του εαυτό. Θα συμφωνήσει άραγε μαζί του;
Merrie Land
Δίσκος πρόωρης μετα-μπρεξιτικής (sic) μελαγχολίας; Κάτι παραπάνω; Κάτι λιγότερο; Του Γιώργου Λεβέντη
Cayetano - Melanie
H Μέλανι είναι ένα ονειροπόλο κορίτσι, μεγαλώνει στα 70s και για να βρει την αγάπη μπορεί να φτάσει μέχρι την άκρη της γης. Η συνέχεια στα αυλάκια του δίσκου...
EXTREEMIZMS early & late
Δεν καταδικάζουμε απερίφραστα τον ...εξτρεμισμό, απ' όπου κι αν προέρχεται. Στην μουσική τουλάχιστον. Του Αναστάσιου Μπαμπατζιά
Είναι από μόνο του αξιοθαύμαστο να είσαι καμιά 30αριά χρόνια στο κουρμπέτι. Πόσο μάλλον αν ο ...νιοστός σου δίσκος δεν γίνεται δεκτός απλά με τιμητική συγκατάβαση αλλά και με ειλικρινή ενθουσιασμό. Του Στυλιανού Τζιρίτα
Emanon
Πόσα μουσικά είδη (αλλά και καλλιτέχνες) μπορείτε να σκεφτείτε όπου και στα 85(!) σου καταφέρνεις να βγάζεις αριστουργηματικό δίσκο; Της Ελένης Φουντή
Ich bin Griechin
Μια Γερμανίδα δηλώνει Ελληνίδα, διασκευάζει με το ακορντεόν της Μίκη και τραγουδά για μια Ευρώπη που μοιάζει να έχει χάσει τον προσανατολισμό της. Ο δε Αντώνης Ξαγάς σκαλίζει οικογενειακές αναμνήσεις...
Dead Can Dance – Dionysus

Dead Can Dance Dionysus

(PIAS Recordings)
Ο Νίκος Παπατριανταφύλλου και η Νάνσυ Σταυρίδου πάτησαν το play με κρυφές (και μη) ελπίδες και προσδοκίες, με συναισθήματα φορτισμένα με αγαπημένες αναμνήσεις. Τι άραγε είχε απομείνει όταν πλέον πάτησαν το stop;

Fuku I am

(Happily There's No Earlids)
Ώστε σας άρεσε ο δίσκος του καινούργιου αυτού εγχώριου σχήματος κ. Στυλιανέ Τζιρίτα; Παρακαλείσθε λοιπόν όπως αναφέρετε ενταύθα και τους λόγους. Ένας μάλιστα δεν αρκεί.
Wanderer
Ένας ακόμη προσωπικός δίσκος της κυρίας Chan Marshall. Προσωπικός, με κάθε ερμηνεία του όρου. Του Τάσου Βαφειάδη
Pillars
Η μουσική που συνήθως αποκαλούμε τελετουργική μπορεί είτε να σε συμπαρασύρει μαγεμένο στη μέθεξή της είτε να σε αφήσει αδιάφορο και αποξενωμένο. Ο Αναστάσιος Μπαμπατζιάς τι από τα δύο να "έπαθε" άραγε;

ΦΕΥ ΕΔΩ

(B-Other Side)
Ερώτημα (παραφράζοντας τον Χόρνμπυ): τι ήρθε πρώτα, η μουσική ή η ζωγραφική; Ο Άρης Καραμπεάζης πάντως (και όχι φευ) δεν έχει τέτοια διλήμματα...

Life in Cage Life in Cage

(B-Other Side & Vinyl Mania)
To βινύλιο άργησε ...12000 ημέρες. Κάποιοι βέβαια λένε ότι στη ζωή ποτέ δεν είναι αργά. Του Αντώνη Ξαγά
Sylvie Courvoisier Trio
Πιάνο, μπάσο ντραμς. Μία από τις κλασικές τριάδες της τζαζ σε νέες αυτοσχεδιαστικές περιπέτειες. Στα 88 ασπρόμαυρα πλήκτρα οδηγός μια σπουδαία Ελβετίδα. Της Ελένης Φουντή
Double Negative
Περισσότερα ερωτηματικά δημιούργησε ο δίσκος αυτός στον Άρη Καραμπεάζη παρά ...τελείες. Εν τούτοις, αυτό δεν τον εμπόδισε να καταλήξει σε κάποιες οριστικές αποφάσεις
Κρυσταλλογραφία
Κάποιος μπορεί να το έλεγε και "επιστροφή", στην πραγματικότητα όμως πρόκειται για "σύσταση" ενός πολύ ιδιαίτερου μουσικού. Του Αναστάσιου Μπαμπατζιά
Credo

Akitsa Credo

(Profound Lore)
Ίσως ακούγεται οξύμωρο, μήπως όμως εν τέλει ο ριζοσπαστισμός να προϋποθέτει τον συντηρητισμό; Ένα "case study' από τον χώρο του black metal. Του Άρη Καραμπεάζη
"Μπλε" αποκαλούν οι αγγλοσάξονες εκείνη την ώρα λίγο πριν την ανατολή ή λίγο μετά την δύση του ηλίου. Για τους Suede τι θα μπορούσε να συμβολίζει άραγε; Του Άρη Καραμπεάζη
Black Noise 2084
H "Μαμά Αφρική" συνεχίζει να τροφοδοτεί την σύγχρονη μουσική με τρόπους ολοένα και πιο συναρπαστικά απρόβλεπτους. Εν τούτοις, "δεν είναι ethnic, μην τρομάζετε" καταλήγει ο Άρης Καραμπεάζης
Qualm
Ντίσελντορφ-Ντιτρόιτ-Αμβούργο, ένας τέκνο δίσκος δρόμος. Του Αντώνη Ξαγά

Σελίδες

Σελίδες

  • από 134 σελίδες, 3999 εγγραφές
Εγγραφή στο RSS της κατηγορίας