ΔΙΣΚΟΙ

Anna Webber Idiom

(Pi Recordings)
Το να φτιάξεις τη δική σου γλώσσα (ή έστω ιδίωμα) είναι ένα ποθητό ζητούμενο για κάθε δημιουργό. Και μετά, όταν κι αν το καταφέρει, να μπορέσει αυτή να αποτελέσει βάση επικοινωνίας... Της Ελένης Φουντή
Ανάμεσα σε άφθονη Sarah (αλλά και πολύ... μάρα), τα σχήματα της indie ποπ που διέθεταν δυνατή συναισθηματική μελωδικότητα ανέκαθεν ξεχώριζαν. Της Χριστίνας Κουτρουλού

Bernz Emilio Bernhard Presents: Yacht Club vol. 1

(Ανεξάρτητη έκδοση)
Μετά το ...yacht rock βρέθηκε και ένα ανάλογο στο χιπ-χοπ; Ένας δίσκος που κατά τον Χάρη Συμβουλίδη "σε χτυπά σαν θαλασσινό αεράκι σε ζεστό θερινό μεσημέρι", αποδεικνύεται όμως παντός καιρού
Ένας φρέσκος ποπ δίσκος μιας Αμερικανο-κορεάτισσας, οι 80s αναφορές του και η... σιγμοειδής συνάρτηση. Του Αντώνη Ξαγά
Τίτλος αναθεωρητικών ιστορικών στοχεύσεων, περιεχόμενο ανορθόδοξα φιλόδοξων βλέψεων, και η διεθνής κριτική έχει μπει σε modus υπερβολής. Θα συντονιστεί σε αυτό και ο Χάρης Συμβουλίδης;
Ένας Φινλανδός συνθέτης, επτά συνθέσεις και επτά σολίστες που παίζουν τα σόλα που γι' αυτά δεν τους… αποφεύγουν. Του Αναστάσιου Μπαμπατζιά
Αθήνα ως γνωστόν έχουν οι ΗΠΑ, έχουν όμως και Αττική, η οποία είναι... φυλακή αλλά και παλιό χαμένο μέταλ σχήμα που επιστρέφει να διεκδικήσει ετεροχρονισμένες δάφνες. Του Χάρη Συμβουλίδη
Έξι χρόνια πέρασαν από το... R.I.P. του σπουδαίου Ιάπωνα τζαζ πιανίστα για να δουν δισκογραφικό φως οι τελευταίες του ηχογραφήσεις. Του Αναστάσιου Μπαμπατζιά
Ο αμερικανικός μινιμαλισμός συναντά μεταξύ άλλων την μαλγασιανή ποίηση μέσα από τα …δάχτυλα ενός καθηγητή μουσικής θεωρίας και πιανίστα. Κι αν είμαι λόγιος μην με φοβάσαι… Του Χάρη Συμβουλίδη

LUMP Animal

(Partisan)
Πόσα χρόνια πρέπει να περάσουν για να χαρακτηριστεί ένας ήχος ‘ρετρό’; Πόσο παλιά ήταν που γράφαμε για indietronica και folktronica; Του Γιώργου Λεβέντη
Πού αποτυπώνεται καλύτερα το όραμα ενός καλλιτέχνη ή ενός συγκροτήματος; Στο στούντιο ή στη σκηνή; Ερώτημα μονίμως τιθέμενο και πολλές φορές αναπάντητο. Του Αντώνη Κλειδουχάκη
Ελληνο-νορβηγική σύμπραξη στους αμμότοπους του ελεύθερου αυτοσχεδιασμού, με όχημα τσέλο και προετοιμασμένο πιάνο. Για... προετοιμασμένους ακροατές. Του Αναστάσιου Μπαμπατζιά
Παλιά πρότυπα που μπορεί να θέτουν... standards προς υπέρβαση. Όχι πάντοτε αδύνατο. Του Αναστάσιου Μπαμπατζιά

Moby Reprise

(Deutsche Grammophon)
«Αν κάποιος μου ξαναπεί ότι τα πράγματα δεν έχουν ψυχή, θα τον βάλω ν’ ακούει αυτό το βινύλιο μέχρι να ματώσουν τ’ αυτιά του». Του Χρήστου Αναγνώστου
Ένα σχήμα που ποτέ δεν στρογγυλοκάθισε στην ασφάλεια του… θρόνου του, θα το κάνει τώρα στον 19ο δίσκο; Της Ελένης Φουντή

Υποχθόνιος Tesla

(Mad House/Minos-EMI/Universal)
O παλιός θυμίζει ότι είναι ακόμη εδώ, είναι όμως και... αλλιώς; Του Χάρη Συμβουλίδη

Significant Point Into The Storm

(Dying Victims Productions & Oss Da Mord)
Οι Ιάπωνες έχουν πάει την "μίμηση πράξεως σπουδαίας καὶ τελείας" σε άλλο επίπεδο (και όχι μόνο στη μουσική). Ωστόσο, με έναν τρόπο ο οποίος είναι ταυτόχρονα κι απόλυτά δικός τους... του Χάρη Συμβουλίδη

Ryoji Ikeda Technicolors

(The Vinyl Factory)
Τάξη μέσα από το χάος, μουσική μέσα από τον θόρυβο. Με ιαπωνική εγγύηση κατασκευής. Του Αναστάσιου Μπαμπατζιά
Σπουδαίος τραγουδοποιός στη ζωή και στη μουσική, του οποίου συναντάται μια πλειάδα πολιτισμών, ειδών, οργάνων και ιστοριών. Η Χίλντα Παπαδημητρίου ακούει (ασταμάτητα) και γράφει σε mood παραληρήματος
Η Οθωμανική Αυτοκρατορία δεν έφτασε ποτέ μέχρι την Ισπανία, ωστόσο τούτο δεν εμποδίζει τούτο το σύγχρονο σχήμα να εντρυφήσει πειραματιζόμενο στην παράδοσή της. Του Χάρη Συμβουλίδη

Duso & Κωστής Δρυγιανάκης Dog House On A Tree

(Ήχοι Κάτω Από Το Σπίτι)
Επιμελημένα αυθόρμητη ελληνορώσικη σύμπραξη η οποία ξανοίγεται σε πεδία πειραματικών διόλου όμως ελιτίστικων αναζητήσεων. Του Χάρη Συμβουλίδη
Στερεοτυπικά παγιωμένος πλέον ο κόσμος του indie/ alternative (κάποιοι έχουν σπεύσει να τον ανακηρύξουν 'νεκρό'), ωστόσο περιθώρια ευφάνταστης δημιουργίας πάντοτε υπάρχουν. Του Παναγιώτη Αναστασόπουλου
Φιλόδοξο μεταλλικό οικοδόμημα με κλασικά θεμέλια, προοδευτικές κολώνες και υπέρκοσμη... θέα. Του Χάρη Συμβουλίδη
Ο κόσμος των Mechanical ήταν και παραμένει σκοτεινός, βιομηχανικός, ενίοτε σε σχεδόν δυστοπικό βαθμό. Τώρα πλέον όλο αυτό εκφράζεται και ποιητικά στα ελληνικά. Της Χριστίνας Κουτρουλού.

Σελίδες

Σελίδες

  • από 145 σελίδες, 4325 εγγραφές
Εγγραφή στο RSS της κατηγορίας