Off the air tonight

Θέμα επικαιρότητας καθώς πολλά ακούγονται και ακόμα περισσότερα λέγονται για το θέμα.
α. του κλεισίματος των ραδιοφωνικών σταθμών,
β. της οριστικοποίησης των αδειών τους
ή
γ. την «φίμωση της ελεύθερης ραδιοφωνίας»,
ανάλογα με την οπτική και το συμφέρον αυτού που το εξετάζει.

Δύο αντιμαχόμενοι, δύο πλευρές. Υπάρχουν βέβαια και αυτοί που σιωπούν αφού δεν τους πήρε η μπάλα. Εμείς ας εξετάσουμε και τις δύο πλευρές.
Πρώτα απ' όλα ας σταματήσουν όλοι και κυρίως αυτοί που δεν εμπλέκονται με το θέμα, να πιπιλίζουν την καραμέλα της "ελεύθερης ραδιοφωνίας". Mόνο για την ελεύθερη ραδιοφωνία δεν κόπτονται oι κύριοι των "κλεισμένων ραδιοσταθμών". Με ποιο σκεπτικό δηλαδή είναι ελεύθερο ραδιόφωνο η Diva και ο Eν Λευκώ και δεν είναι ο Planet και ο Ροκ fm;


On the airΜήπως σημαίνει ελεύθερη ραδιοφωνία ν'αφήσει το κράτος ανοιχτή την μπάντα των fm και να εκπέμπουν από εκεί ασύστολα όλοι χωρίς άδεια;

Η "ελεύθερη ραδιοφωνία" δεν είναι αυτή που έχει φέρει στα μαύρα του τα χάλια το ραδιόφωνο; Κανείς δεν διαφωνεί επ' αυτού. Αν αυτή είναι η πρακτική της ελεύθερης ραδιοφωνίας, τότε ας σταματήσουμε την όποια συζήτηση και ας αναλογιστούμε πόσο έχουμε καταλάβει την έννοια "ελευθερία".
Οι σταθμοί που έκαναν αιτήσεις στο υπουργείο μεταφορών ήταν 87. Το υπουργείο είχε ανακοινώσει αρχικά ότι θα αδειοδοτηθούν 20. Στην πορεία και σύμφωνα με προτάσεις που αν εφαρμόζονταν θα μπορούσε αυτός ο αριθμός να αυξηθεί, όπως κι έγινε για να καταλήξει τελικά στους 28. Τότε κανείς δεν βγήκε να μιλήσει. Η αλαζονεία των διευθύνοντων στελεχών των σταθμών καθώς και της ιδιοκτησίας τους, τους έκανε να νιώθουν σίγουροι πως αυτοί, οπωσδήποτε θα ήταν μέσα στους 28. Ούτε καν όταν ανακοινώθηκαν τα κριτήρια, για τα οποία σήμερα τόσος λόγος γίνεται, μίλησε κανείς. Και όχι βέβαια γιατί πίστευαν ότι οι σταθμοί τους ικανοποιούν αυτά τα κριτήρια αλλά γιατί πίστευαν πως οι διασυνδέσεις τους θα τους δώσουν την άδεια με συνοπτικές διαδικασίες. Λάθος, αγαπητοί.
Οι ίδιοι που όλα αυτά τα χρόνια διάβρωσαν τις αξιοκρατικές διαδικασίες μετατρέποντας τα ερτζιανά σε μια αρένα που έτσι κι αλλιώς επικρατεί ο "δυνατότερος", οι ίδιοι τώρα φωνάζουν γιατί οι άλλοι αποδείχτηκαν δυνατότεροι απ' αυτούς. Οι ίδιοι που έστησαν σταθμούς με τα χρήματα πολιτικών κομμάτων για να αποτελέσουν στη συνέχεια τα φερέφωνά τους, οι ίδιοι τώρα είναι αυτοί που δεν αρέσκονται σε όσα ήδη "έφαγαν" αλλά βάζοντας ως ασπίδα τους εργαζόμενους που απασχολούν, λαϊκίζουν ασύστολα. Τώρα σας έπιασε ο πόνος για τους υπαλλήλους σας κύριοι; Όταν έχετε τους νέους δημοσιογράφους, τους ρεπόρτερς και τους παραγωγούς υπό το καθεστώς εκβιασμού και δεν τους πληρώνετε ενώ ξεζουμίζετε κάθετι που έχουν να προσφέρουν, τότε η εργοδοτική σας ευαισθησία που είναι κρυμμένη;

Οι 20+8 που θα συνεχίσουν να εκπέμπουν δεν είναι καλύτεροι βέβαια από κάποιους που έκλεισαν. Απλά οι ιδιοκτήτες τους είναι δυνατότεροι. Δεν είναι ολιγαρκείς. Τα θέλουν όλα. Και τα παίρνουν. Αυτοί έσπειραν δημόσιες σχέσεις και θερίζουν άδειες και εσείς σπείρατε επίσης δημόσιες σχέσεις αλλά θερίζετε αποτυχίες. Δηλαδή αν δίνονταν οι άδειες σε άλλους από αυτούς τους 20+8 θα ήταν οι διαδικασίες νόμιμες και διαφανείς; Όχι βέβαια. Ή έπρεπε να γίνει το ανήκουστο, δηλαδή να δοθούν άδειες σε όλους τους σταθμούς και μετά το κράτος να παρακαλούσε για μείωση του σήματος εκπομπής και την αλλαγή κατεύθυνσης των κεραιών ώστε να μην υπάρχουν προβλήματα; Καταπληκτική λύση!


OwnershipΟι σταθμοί που έκλεισαν, πιάστηκαν για να βρούν το δίκιο τους (παρά το ότι έχουν άδικο...) από τους 8 επιπλέον σταθμούς που το υπουργείο τύπου, επέτρεψε μέσω της απόφασης του ΕΡΣ να συνεχίζουν να εκπέμπουν. Γιατί αυτός κι όχι εγώ; Γιατί ο νέος κι όχι ο παλιός; Η απάντηση είναι απλή αγαπητοί. Γιατί το παιχνίδι στηρίχθηκε στην δύναμη. Εσείς το μεταφέρατε εκεί. Κι εκεί το χάσατε. Λουστείτε τώρα την αποτυχία σας. Σε μια κοινωνία που εσείς φροντίσατε να επικρατεί ο πιο "δυνατός" και όχι ο πιο άξιος, μην παραπονιέστε τώρα που βρέθηκαν κάποιοι πιο δυνατοί από εσάς. Άλλωστε στο παρελθόν κι εσείς άπειρες φορές βρεθήκατε στην θέση του κερδισμένου. Τότε ούτε κουβέντα όμως.
Δεν περιμένουμε φυσικά να παραδεχθούν οι "χαμένοι" ότι έχασαν γιατί οι άλλοι αποδείχθηκαν πιο ευέλικτοι και καλύτερα δικτυωμένοι. Θα συνεχίσουν να προσπαθούν να εγείρουν το κοινό αίσθημα με μπούρδες περί ελεύθερης ραδιοφωνίας, λογοκρισίας και άλλων εννοιών-ταμπού που τόσα χρόνια έχουν μάθει να οχυρώνονται πίσω τους.
Από την άλλη πλευρά βέβαια, έχουμε την κυβερνητική πολιτική που συνεχώς υποπίπτει σε ολέθρια σφάλματα. Εκεί κι αν έχουμε το απόλυτο παράδειγμα της πλήρους αλαζονείας που επιφέρει η εξουσία. Δεν είμαστε εδώ βέβαια για να κρίνουμε την κυβερνητική πολιτική αν και με την ιδιότητα του πολίτη που υφίσταται κανείς, δεν μας αφαιρείται το δικαίωμα να το κάνουμε. Αν όμως ξεκινήσουμε τις αναφορές μας από το θέμα της αναγραφής του θρησκεύματος στις ταυτότητες θα δούμε το πρώτο κραυγαλέο δείγμα αλαζονικής συμπεριφοράς. Η κυβέρνηση αποφάσισε από τότε να παίξει τον ρόλο της "μαμάς", λες κι εμείς δεν γνωρίζουμε ποια είναι τα προσωπικά δεδομένα μας που πρέπει να διαφυλάξουμε και θα πρέπει να μας τα υποδείξει αυτή. Με το ίδιο σκεπτικό, αύριο μπορεί να πει ότι επειδή θα φυσήξει δυνατά και δεν ξέρετε να προφυλάγεστε από το κρύο, διατάζουμε να βγείτε όλοι έξω με μάλλινες μπλούζες. Κρίμα, γιατί ενώ η προσπάθεια κινήθηκε εξαρχής προς την σωστή κατεύθυνση, η αλαζονική συμπεριφορά των κυβερνόντων έγειρε την πλάστιγγα κατά τους.
Και μάλιστα η αλαζονεία έφθασε σε τέτοιο βαθμό που το πάθημα δεν έγινε μάθημα και τα ίδια λάθη συνεχίζονται. Μια απόφαση που έπρεπε να έχει παρθεί από χρόνια και να έχει ξεκαθαρίσει οριστικά και αμετάκλητα το τοπίο των fm, καθυστέρησε τόσο ώστε να ξεσηκώσει σχεδόν τους πάντες. Και να σκεφθεί κανείς ότι η περιοχή της Αττικής είναι μόνο η αρχή. Που να επεκταθεί η λήψη μέτρων και αποφάσεων σε όλη την ελληνική επικράτεια δηλαδή... και που να έλθει η ώρα των τηλεοπτικών καναλιών.
Δεν νομίζω ότι υπάρχει κανείς που εύκολα θα δεχθεί τις φωνές των κλεισμένων ραδιοσταθμών. Είναι απίθανο να πιστεψουμε ότι ο Ατλαντίς πλήρωνε τα 16χρονα για να λέει τώρα ότι οι εργαζόμενοι του πετάχτηκαν στον δρόμο, ούτε βέβαια ότι ο κος Τσαουσόπουλος είναι βλάκας που, ενώ ήξερε ότι είναι υπό διαμόρφωση το θεσμικό πλαίσιο, άνοιξε το radio deejay προ 4μηνου βασιζόμενος προφανώς σε κάποιες γνωριμίες και κυρίως στο οργανωτικό χάος της κρατικής μηχανής. Ούτε συγκινούμαστε από τις φωνές διαμαρτυρίας του "Λάμψη" που επιζητά το κομμάτι του επειδή είναι δεύτερος σε ακροαματικότητα, ή του Νίκου Μαστοράκη που έχει ανάγει το πρόγραμμα του radio Gold σε μία ατελείωτη διαφήμιση των 50's και 60's συλλογών του... Όμως δεν μπορεί και κανείς παρά να είναι οργισμένος με την κυβερνητική πολιτική γιατί δεν ασκήθηκε στην ώρα της. Την ώρα που έπρεπε, ούτως ώστε να απομονώσει κάθε φαιδρότητα και να εξαλείψει κάθε κίνδυνο έκλειψης της ως φασίζουσα συμπεριφορά.
Οι ασκούντες την πολιτική όμως φάνηκαν κι αυτοί αδύναμοι μπροστά στην πολιτική σκοπιμότητα και το πολιτικό κόστος. Και είναι πραγματικά τραγικό να έχει περιέλθει σε τέτοια κατάσταση ο κος Ρέππας ώστε να έχει μπροστά του τον κο Ευαγγελάτο όχι πλέον ως δημοσιογράφο αλλά ως μηχανικό τηλεπικοινωνιών και να μην μπορεί να πει και τίποτα. Ακόμη πιο τραγικό είναι να βγαίνει ο καθένας ειδικός και άσχετος και να προτείνει λύσεις που θα αυξήσουν τον αριθμό των σταθμών που θα εκπέμψουν. Στην Πάρνηθα, στον Υμηττό, στο όρος Αιγάλεω, προτάσεις επί προτάσεων λες και το πιο σημαντικό που μας απασχολεί είναι αν θα εκπέμψουν 28 σταθμοί ή 35 και η κυβέρνηση να είναι αναγκασμένη να αντικρούσει τα βλακώδη επιχειρήματα.
Η ώρα της απόφασης ήρθε τόσο αργά ώστε αντέστρεψε τους κανόνες. Τώρα οι κλεισμένοι ραδιοσταθμοί είναι αυτοί που έχουν το δίκιο. Αφού αφέθηκαν να εκπέμπουν επί τόσα έτη, να καταβάλουν φόρους στο κράτος, να παίρνουν δάνεια για υλικοτεχνική επέκταση και δεν παύθηκαν εξαρχής τώρα έχουν κάθε δικαίωμα να διεκδικήσουν τον ζωτικό χώρο που τους αναλογεί.
Από εκεί και πέρα ας αναλογιστεί ο καθένας μας, σ'αυτήν την ανοιχτή κόντρα κυβέρνησης και κάποιων ΜΜΕ, ποιος αξίζει να πάρει πάνω του την ιδιότητα του φασίστα. Προλαβαίνω από τώρα να πω ότι η φασιστική λογική είναι χαρακτηριστικό που μόνο στην οποιανδήποτε μορφή εξουσίας μπορεί να αποδοθεί. Εξουσίες και οι δύο σ'αυτή την κόντρα, οπότε το δίλημμα είναι στ'αλήθεια μεγάλο...