Dope on plastic 12

MONOLAKE : Cinemascope (Imbalance Computer Music)


CinemascopeTo "Cinemascope" είναι η τέταρτη κατά σειρά κυκλοφορία του Βερολινέζου παραγωγού Robert Henke, o οποίος χρησιμοποιεί το ψευδώνυμο Monolake. Το είδος της μουσικής που εμπεριέχεται στο cd θα μπορούσε να πει κάποιος ότι είναι minimal electro pop. Βέβαια κρίνοντας και από τις φωτογραφίες με τις οποίες αποφάσισε να στολίσει τόσο το εξώφυλλο όσο και το εσώφυλλο του δίσκου, ο κύριος Henke δείχνει μια ιδιαίτερη εκτίμηση, ίσως και λατρεία στα ψυχρά τοπία των σύγχρονων μεγαλουπόλεων. Για να επανέρθουμε στο μουσικό μέρος, είναι ευκρινέστατο ότι λείπει το στοιχείο της έκπληξης. Όλα τα κομμάτια κινούνται στο ίδιο μοτίβο από την στιγμή που θα πατηθεί το play στο cd player έως το τέλος. Βάζω στοίχημα ότι ο συγκεκριμένος κύριος στην εφηβεία του έχει λιώσει το "Autobahn" στο πικάπ του. Με άλλα λόγια ο μινιμαλισμός στο μεγαλείο του! Εντάξει δεν έχει φτάσει στα άκρα όπως ο συντοπίτης του Pole, αλλά και αυτός δεν πάει πίσω. Το παρήγορο αυτής της κυκλοφορίας είναι ότι μου δημιούργησε την ψευδαίσθηση ότι οδηγούσα έναν σκαραβαίο και διέσχιζα τους ατέλειωτους Γερμανικούς αυτοκινητοδρόμους (σημειωτέον επειδή έχω διανύσει όλη την Γερμανία με αυτοκίνητο, πληροφοριακά αναφέρω ότι απαιτεί τρείς τουλάχιστον ανεφοδιασμούς). Όμως ο σκαραβαίος παρουσίαζε που και που μηχανικά προβλήματα, με αποτέλεσμα να μην χαρώ απόλυτα την κατά τ'άλλα ενδιαφέρουσα διαδρομή. Εν ολίγοις πρόκειται για μια συνηθισμένη κυκλοφορία της Imbalance Computer Music, που θα προσελκύσει ασυνήθιστους ακροατές. Το θέμα όμως είναι αν εμείς θα ανταποκριθούμε στην πρόκληση της ακρόασης ή θα ταμπουρωθούμε πάλι πίσω από τον political correct συντηρητισμό του πλανητικού χωριού μας;

NEW FLESH : Understanding (Big Dada)


UnderstandingBig Dada's epics συνέχεια! Όντως η εν λόγω εταιρεία κυκλοφόρησε ακόμα ένα έπος! Δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω την αιτία του «κακού», αλλά οι Βρετανοί σίγουρα παράγουν στις μέρες μας εξαίρετο hip-hop, το οποίο χαρακτηρίζεται από ένα ιδιαίτερο vibe που αιχμαλωτίζει χωρίς καμία δυσκολία ακόμα και ένα αμύητο. Στο δελτίο τύπου αναφέρεται ενδεικτικά ότι oι New Flesh ήρθαν να συμπληρώσουν το κενό μεταξύ Roots Manuva και So Solid. Βασικοί εκφραστές των πιστεύω του συγκροτήματος είναι οι Juice Aleem & Tοαstie Tailor, οι οποίοι έχουν αναλάβει τον κύριο όγκο των φωνητικών, αφού με εξαίρεση κάποια τραγούδια eχουν και guest mc's.
Βέβαια δεν υπάρχουν ψέγματα στην απόδοση του συγκροτήματος, αφού το αποτέλεσμα ικανοποιεί πλήρως με την ιδιαίτερη δυναμική που βγάζει προς τα έξω. Όλα τα τραγούδια είναι αυτόφωτα και αναδεικνύονται περισσότερο λόγω του ότι έτυχαν εξαίσιας παραγωγής. Προσωπικά θα προτιμούσα να έλειπε το σχόλιο από το εναρκτήριο τραγούδι "Move slow" ενώ παράλληλα θα ήθελα να διαμηνύσω στο συγκρότημα να κοιμούνται ήσυχοι μιας και όλοι καταλάβαμε το υπονοούμενο του τελευταίου τραγουδιού τους. Ο νοών...

FOETUS : Blow (Nois-o-lution)


BlowΟ Foetus (Jim Thirlwell) είναι θρυλική φυσιογνωμία της industrial / ηλεκτρονικής σκηνής. Μόνο που αυτός ο δίσκος που παρουσιάζουμε εδώ, δεν περιέχει αυτούσια τραγούδια του Foetus αλλά τα remix κάποιων άλλων καλλιτεχνών, πάνω στα κομμάτια του που περιέχονταν στον δίσκο "Flow". Φυσικά κάτι ανάλογο έχουν κάνει και οι Coldcut, οι οποίοι κυκλοφόρησαν το "Let us replay", που περιείχε remix των τραγουδιών του δίσκου τους "Let us play". Σαν κράχτες του δίσκου λειτουργούν τα ονόματα των Amon Tobin & Dj Food, οι οποίοι δίνουν το δικό τους στίγμα, γεγονός που δεν λειτουργεί πάντα θετικά . Για να γίνω πιο σαφής προσπαθήστε να ακούσετε το remix του Dj Food και μετά θα καταλάβετε. Τώρα όσον αναφορά τον Amon Tobin, πάλι έκανε το θαύμα του και το δικό του «τραγούδι», που ξεκινά τον δίσκο, με ταξίδεψε στην Βραζιλία και μου θύμισε την αγνή bossa nova. Αξίζει να αναφερθώ σε άλλα δύο κομμάτια του δίσκου, τα οποία με κέρδισαν λόγω της ανατρεπτικότητάς τους. Αυτά είναι το "Quick fix" κάποιου Charlie Clouser και στο οποίο θα συναντήσετε την πιο παραπλανητική εισαγωγή σε τραγούδι, καθώς και το κομμάτι "Shun" του Kid 606, το οποίο συναγωνίζεται σε ευρηματικότητα ιερά τέρατα της ηλεκτρονικής σκηνής όπως τον Aphex Twin. Δεν έχω να προσθέσω κάτι άλλο παρά το ότι διασκέδασα υπερβολικά με τις εναλλαγές των μουσικών ειδών που εμπεριέχονται σε αυτήν την κυκλοφορία. Η ποικιλία δεν έβλαψε ποτέ κανέναν!

BONOBO : Animal Magic (Tru Thoughts / Ninja Tune)


Animal magicΜόνο μια εισαγωγή με βιολoντσέλο και έπειτα μια φωνή να προειδοποιεί για μια επικείμενη καταστροφή, μπορεί να δικαιολογήσει τον τίτλο που διάλεξαν οι Bonobo γι'αυτό το κομμάτι. Το "Dinosaurs" λοιπόν αποτελεί το πρώτο δείγμα, αυτού που υποστηρίζει ο Simon Green ό,τι συνέβαλε, δηλαδή την μαγεία των ζώων. Οι μουσικές φόρμες που χρησιμοποιεί ο ιθύνων νους του group δεν κρίνονται ως πρωτοποριακές, αλλά είναι άκρως ευαίσθητες και κρύβουν έντονα συναισθήματα. Ο ήχος έχει ηλεκτρονική βάση και κινείται σε pop ρυθμούς, χωρίς όμως να λείπουν οι αναφορές στην latin ή στην bossa nova. Μην ξεχνάμε βέβαια o δίσκος επανεκδόθηκε από την Ninja Tune, η οποία ειδικεύεται σ'αυτόν τον ονειρικό ήχο. Άνετα ξεχωρίζει κανείς την τριάδα "Dinosaurs", "Kota" και "Terrapin" (οι αναφορές στα Ελληνικά δρώμενα είναι ευνόητες, αλλά δεν νομίζω ότι οι Bonobo γνώριζαν την Ελληνική ονομασία του δικού τους chicken), χωρίς ωστόσο τα υπόλοιπα κομμάτια να υπολείπονται σε τίποτα. Τέλος θέλω να αναφερθώ στο "Silver", για το οποίο πολλοί θα πρόσφεραν όλο το χρυσάφι τους στον διάβολο για να τους βοηθούσε να το έγραφαν αυτοί. (Είδατε ότι δεν αναφέρθηκα στην ψυχή τους, διότι αυτή έχει γίνει είδος υπό εξαφάνιση στις μέρες μας, κάτι σαν την τίγρη της Σιβηρίας). Ευτυχώς που βγαίνουν τέτοιοι δίσκοι και μας θυμίζουν ότι στην φύση του ανθρώπου δεν ήταν κάποτε ο άκρατος καταναλωτισμός, αλλά ο προβληματισμός και η αναζήτηση. Εύγε!