Ear Wax Museum 10

Luger, The Magnetic North, Tu Fawning, Ronin

Του Γιώργου Μπέη

Luger - Concrete Light (Giradiscos, 2011)



Concrete LightΕυχάριστη έκπληξη από Ισπανία! Οι έχοντες πρόσβαση στις εντός ιβηρικής χερσονήσου παραγωγές, θα τον άκουσαν πέρσι, αφού εκεί κυκλοφόρησε σχεδόν ένα χρόνο πριν. Όλοι εμείς στα μέσα του '12. Το ισπανικό κοινό εκτιμάει λέει ιδιαίτερα τα live τους, που είχαν επίσης επιτυχία και στις απέναντι όχθες του Ατλαντικού. Ο δεύτερος δίσκος τους (ντεμπούτο το 2010 με το ομώνυμο "Luger" που αξίζει οπωσδήποτε μια εκ των υστέρων ακρόαση) δικαιολογεί αυτή τη φήμη. Ποιοτικό, ισορροπημένο, δυνατό space-cosmic rock με στοιχεία ψυχεδέλειας ξεχειλίζουν στα 30 και κάτι λεπτά της διάρκειας. Διαμαντάκι και κράχτης το εναρκτήριο "Monkeys everywhere", αδύνατον να μην τσιμπήσεις. Αν και σε μόνο 6 κομμάτια, βρίσκεις ατμόσφαιρες και διαθέσεις σε όλες τις κλίμακες, με υψηλότερη την εκρηκτική του "Dracula's Chauffeur Wants More", ως την χαμηλότερη και ενδοσκοπική του " Zwischenspiel - Quidquid Latet Apparebit".

Ronin - Fenice (Santeria, 2012)



FeniceΈφτασαν ένα βήμα πριν το τέλος - την οριστική διάλυση - και όχι μόνο επιβίωσαν, αλλά νιώθουν και ξαναγεννημένοι. Δεν υπάρχει λοιπόν πιο ενδεδειγμένος τίτλος από τον "φοίνικα". Ο Bruno Dorella μάζεψε τα κομμάτια τους, άλλαξε δισκογραφική, έφερε νέο κόσμο, κράτησε και λίγη γκριζίλα από τις στάχτες τους και έβγαλε έναν από τους μέχρι τώρα καλύτερους δίσκους της χρονιάς, για την γείτονα και όχι μόνο. Με εξαίρεση τα φωνητικά της Emma Tricca στο "It Was A Very Good Year" του Ervin Drake, ο δίσκος είναι μια instrumental ποικιλία ήχων και ρυθμών, με κύριο συνθετικό τις πολύ καλές κιθάρες. Το αποτέλεσμα είναι η γοητευτική συνύπαρξη στα κομμάτια δακτυλικών αποτυπωμάτων του Μορικόνε, διαστημάτων ψυχεδέλειας με παιξίματα free jazz, ατμόσφαιρες folk με εξαιρετικά έγχορδα και πάει λέγοντας. Αξιόλογος δίσκος που ακούγεται μονορούφι. Ένα repeat ίσως, στο δυναμικό "Benevento".

Tu Fawning - A Monument (City Slang, 2012)



A monumentΔεύτερη δουλειά του κουαρτέτου από το Πόρτλαντ. Μόλις πέρσι με το "Hearts On Hold" κέρδισαν επάξια τον σεβασμό, ως ντεμπούτο. Το καινούριο τους "A Monument" έχει διαφορές με το προηγούμενο, αλλά παραμένει μια παραγωγή ψηλού επιπέδου, με την οποία αλλά και με τον ρυθμό παραγωγής του γκρουπ, στην City Slang θα τρίβουν τα χέρια τους. Σχεδόν σε όλα τα κομμάτια παρόντα είναι τα ιδιαίτερα φωνητικά της Corrina Repp, που αν αδικείται από κάποιο, αυτό είναι το "Anchor" - το οποίο επιλέχθηκε για εναρκτήριο - και είναι το λιγότερο αντιπροσωπευτικό. Κατά τα άλλα, όλα τα άλλα είναι αξιόλογες, ομαδικές (και από τους 4) συνθέσεις, που στο σύνολο τους αποτελούν ένα πολύπλοκο αλλά απολαυστικό σύνολο. Με εξ' αρχής δυσκολία στην κατηγοριοποίηση και στο βάφτισμα ειδών και υποειδών μουσικής, και παράλληλα αδυνατώντας να ξεχωρίσω κομμάτι, υιοθετείται το "σκοτεινοί art rock πειραματισμοί" από τετραμελή μπάντα που στην απόδοση και εκτέλεση, ισοδυναμεί με 15μελή ορχήστρα.

The Magnetic North - Orkney Symphony Of The Magnetic North (Full Time Hobby, 2012)



OrkneyΆλλο ένα τρίο από πολυτεχνίτες. Ο leader Erland Cooper που κατάγεται από το Orkney της βόρειας Σκοτίας (πρώην Erland and the Carnival) είπε να αφήσει τα πανηγύρια, να σοβαρευτεί και να γράψει έναν δίσκο αφιερωμένο στην γενέτειρα του. Με τους Simon Tong (the Verve, Blur, Gorillaz) και την ταλαντούχα Hannah Peel, έγραψαν 12 κομμάτια - ενδιαφέρουσες συνθέσεις και εκτελέσεις με βάθος και μεγάλη ποικιλία οργάνων. Το πρόβλημα είναι πως η πηγή και αντικείμενο έμπνευσης - τα νησιά Orkney - δεν αφήνουν περιθώρια για ρυθμούς και μελωδίες με γραφική παράσταση και max-min μεγαλύτερα των αναταράξεων των ήρεμων υδάτων λιμνοθάλασσας. Ξεγελάνε τα πρώτα "Stromness" σαν intro, "Bay Of Skaill" και "Hi Life" γιατί ο ρυθμός δεν παίρνει την ανηφόρα και καμιά φορά κουράζει, ίσως και υπνωτίζει. Έγχορδα, πνευστά κρουστά, ηλεκτρονικά φόντα όλα ισορροπημένα και σε μεγάλες ποσότητες. Χορωδιακά φωνητικά με ευκρίνεια και ποιότητα, αλλά στο σύνολο χωρίς κορύφωση. Μακάρι την επόμενη να εμπνευστούν από Μεσόγειο.