Ear Wax Museum 4

Funk Police, Big Sexy Noise, Big Blood, Jamie N Commons, Flaming Lips

Πέντε διαφορετικοί δίσκοι που κάτι είχαν να πουν στον Γιώργο Μπέη

Funk Police - Hot We Are Funk We Play (Avant!) 2011



Funk PoliceΤρεις Γάλλοι μουσικοί από το Metz με διαφορετικές πορείες στον χώρο του post punk - noise συναντιούνται πάνω από το τσουκάλι της μπολονιέζικης Avant! Αφού προσθέσει ο καθένας το συστατικό του, η εταιρία ανακοινώνει ότι το τελικό προϊόν είναι ένας "smoky dark funky groovy" ήχος. Κερνάνε και ένα free download του "Back Inside You" που είναι και το πιο εύπεπτο και διεγερτικό μέρος του όλου συνόλου και δύσκολα κρατιέσαι να μην το ακούσεις όλο. Ξεκάθαροι με τις επιρροές τους, βομβαρδίζουν με μπάσο - κιθάρα - τύμπανα και ετοιμόρροπα φωνητικά, που ακρο-βατούν μεταξύ Gang of Four και Cramps. Τα 350 βινύλια μάλλον τα πήραν οι κολλητοί τους, οπότε ας βολευτούμε με επί πληρωμή downloads.

Big Sexy Noise - Trust the Witch (Le Son Du Maquis) 2011



Big Sexy NoiseΔεύτερη δουλειά των Big Sexy Noise - σχήμα συνεργασίας της Lydia Lunch και των Gallon Drunk. Αν και οι δεύτεροι είναι καμιά 20αριά και βάλε χρόνια ενεργοί, η πενηντάρα Lydia τους παίρνει από το χέρι και τους αποπλανεί. Δεν γίνεται άλλωστε να αποφύγει αυτή την αύρα της διαστροφής, κάποιο βίτσιο θα έχουν και τα παιδιά, οπότε απέδωσε η συνεύρεση. Όλοι παίζουν δυνατά, αλλά ο Edwards το παρακάνει και το καταλαβαίνεις από τα πρώτα δευτερόλεπτα του "Ballin' The Jack". Αν δεν ήταν για καλό, θα μιλούσαμε για κακοποίηση μουσικού οργάνου. Το σαξόφωνο περνάει δύσκολες στιγμές, αφημένο στα χέρια και στα πνευμόνια του. Η Lunch γίνεται μέχρι και αισθησιακή στο "Won't Leave you alone", αλλά πάντα παραμένει αρχηγός της συμμορίας μέχρι το τέλος, που κλείνει με τον πιο αντιπροσωπευτικό τρόπο, "Forever On The Run". Δύσκολη απόφαση, που να πρωτοαφιερωθεί το επίκαιρο "Where You Gonna Run"...

Big Blood - Blood & The Wicked Hex (Phase! Records) 2011



Big BloodΌταν χειμωνιάτικα πέφτεις πάνω σε κάτι (ηχητικά) καλό και (με τον σχετικό ενθουσιασμό) αφού το ψάξεις, διαπιστώσεις πως στις αρχές του περασμένου καλοκαιριού, στην χώρα σου, είχαν τρία live σε αντίστοιχες πόλεις, δύο πράγματα είναι πιθανά. Ή τα μουσικά γεγονότα τρέχουν ταχύτατα, ή τα αντανακλαστικά σου σε χαιρετάνε. Και με τα δύο μάλλον να ισχύουν, μια πρόταση (έστω και καθυστερημένη) για τους BIG BLOOD βγαίνει εκ των έσω. Αφού η ατμόσφαιρα και το ηχητικό περιβάλλον, που ξεπηδάνε από ηχεία και ακουστικά, είναι από κατ' οίκον παραγωγή, μια επίσκεψη στο το σπίτι τους αλλάζει το νόημα της λέξης και γιατρεύει κάθε παιδικό τραύμα. Η φωνή της Colleen είναι σε πρώτο πλάνο, καθαρή, ευδιάκριτη και πλαισιώνεται, χωρίς να επισκιάζεται, από θαμπά μουσικά φόντα. Διαμαντάκι το "Run" (ειρωνεία, τα φωνητικά είναι άλλης). Τα όρια μεταξύ folk και psych blues μπερδεύονται και δύσκολα βάζεις σε τάξη τα παιξίματα, αλλά λίγη σημασία έχει. Λίγο το κρύο που βοηθάει για πιο προσεκτικές ακροάσεις, λίγο ο πολύπλοκος ήχος τους, τελικά μου φαίνεται τους χαντάκωσαν τους τύπους κατακαλόκαιρο με καύσωνα να παίζουν ανά την Ελλάδα. Ξαναφέρτε τους plz..

Jamie N Commons - The Baron ep (Luv Luv Luv) 2011



The BaronΤο πόσο σημαντική είναι η παιδική ηλικία για το σχηματισμό χαρακτήρα είναι γνωστό. Στην περίπτωση του καλλιτέχνη ακόμα περισσότερο. Ο Jamie Commons γεννηθείς στο Μπρίστολ, άφησε την Αγγλία για το Σικάγο στα 6 του και επέστρεψε μόλις έφηβος. Το κακό είχε γίνει. Η αγάπη για τα μπλουζ τον είχε μολύνει. Στερεότυπα, ύφος, περιεχόμενο, όλα παίζουν σ' αυτό το πενταπλό εγχείρημα, και το BBC ποντάρει στο φύλλο του για το 2012. Επιτηδευμένα μικρομέγαλη ή πρόωρα ωριμασμένη η φωνή του, έχει ήδη, ιδιαίτερη χροιά και το αποτέλεσμα κρίνεται άρτιο. Μένει να δούμε αν η συνέχεια με το πρώτο lp, θα είναι ανάλογη των προσδοκιών.

Flaming Lips - Strobo Trip (Warner Bros/ Lovely Sorts Of Death) 2011



FlamingΘα μπορούσε να ήταν ένας μουσικός άτλας με ενδιαφέροντα εξώφυλλο και οπισθόφυλλο. Άτλας του γενικού συνόλου της Ψυχεδέλειας. Με όμορφο εξώφυλλο το "Butterfly, How Long It Takes To Die" διάρκειας 6:37 και οπισθόφυλλο το επίσης ενδιαφέρον "Evil Minds" διάρκειας 4:00. Το κυρίως σώμα του βιβλίου θα αποτελούταν από το "I Found A Star On The Ground" διάρκειας 360:00! Έξι ώρες κομμάτι δεν είναι και εύκολο πράγμα. Κάτι σαν τα γεύματα των φιδιών, που μετά την κατανάλωση τους χρειάζονται κανά μήνα για να συνέλθουν. Θα μπορούσε να ήταν και τεστ για την βράβευση του πιστότερου fan, που θα ακούσει σερί και κυρίως με προσοχή, όλο το άλμπουμ. Μεταξύ φάρσας και ιστορικού κομματιού, σοβαρού και αστείου, το γεγονός είναι ότι μέσα σε 360 λεπτά χώρεσαν όλα όσα ένας φίλος της ψυχεδέλειας γνωρίζει και όχι μόνο. Οι επίσημοι flaminglipsολόγοι παρακαλούνται να μας δώσουν σχέδιο πορείας σε ποιο λεπτό είναι το καλό space rock ή το kraut και το shoegaze κλπ.