Ear Wax Museum 7

Pharaoh Overlord, Slumberwood, Father Murphy, A Place To Bury Strangers

Τέσσερις νέες προτάσεις απ'το Γιώργο Μπέη

A Place To Bury Strangers - Onwards To The Wall (Dead Oceans, 2012)



Onwards To The WallΚαινούριο ep από τους νεοϋορκέζους APTBS που μάλλον αρέσκονται σε μικρές δόσεις αυτοέκφρασης. Χορταστικό το αρχικό "I Lost You" που δεν μπορεί να παίξει χωρίς repeat. Κάποιοι στεναχωριούνται και ανησυχούν για την παρουσία γυναικείων φωνητικών στο τελευταίο πόνημα της μπάντας. Στο ομότιτλο "Onwards to the wall" ο Ackerman ντουετάρει με την Alanna Nuala και ταυτόχρονα σαν να σκοτεινιάζει λίγο .. ωραία πράγματα. Θα δείξει στο lp που έρχεται.

Pharaoh Overlord - Lunar Jetman (SIGE, 2012)



Lunar JetmanΝέο άλμπουμ από τους Φινλανδούς Pharaoh Overlord. Παράλληλο project των Circle με τα 3/4 ουσιαστικά να αφήνουν στην απέξω τον έναν. Ο οποίος με την σειρά του κάνει με τον leader Jussi Lehtisalo άλλο project, τους Ratto ja Lehtisalo. Τέσσερα άτομα τρία γκρουπ, με καμιά 30αρια δίσκους στο σύνολο, μόνο για μη παραγωγικότητα δεν μπορείς να τους κατηγορήσεις. Πέντε μεγάλα σε διάρκεια κομμάτια και ένα στα 4 λεπτά, μαζεύουν γύρω στα 75 λεπτά, γεμάτα συμπαγή, επαναλαμβανόμενα instrumental, λιτά μοτίβα, με κορύφωση, χωρίς βαλβίδα αποσυμπίεσης. Πιο χαρακτηριστικό το ξαναδουλεμένο, 16λεπτο "Black Horse" που δοκιμάζει αντοχές και κυριολεκτικά κάπου σε στέλνει. Space κιθάρες, ψυχεδελο-πλήκτρα, kraut, noise, μέχρι και τζαζίζον μπάσο (στην αρχή του "Palmyra Cali") που σε ξεγελάει. Έχει απ΄ όλα και τελειώνει με το βαρύ (και 30λεπτο) "Cave of Hair" για μια περιποιημένη εσωτερική αναδόμηση, που μάλλον χρειάζεται. Για να τσιμπήσεις και να δεις αν θα πάρεις, δοκιμή με το εξαιρετικό "Rodert".

Slumberwood - Anguane (Tannen, 2012)



AnguaneΔεύτερος δίσκος από τους Ιταλούς Slumberwood, που μετά το ντεμπούτο τους "Yawling Night Songs" το 2010, επανεμφανίζονται με το "Anguane" συνεχίζοντας αυτό που είχαν ξεκινήσει. Δηλαδή, σε συνεργασία με τον Marco Fasolo των Jennifer Gentle, παράγουν παραδοσιακή ψυχεδέλεια, νέας κοπής, με πειραματισμούς (όσο μπορεί να πειραματιστεί κάποιος, σήμερα, με το είδος αυτό). Κάθε τι, παραπέμπει σε κάτι παλιότερα ξαναπαιγμένο, αλλά αυτό δεν μειώνει καθόλου την προσπάθεια των 5 παντοβάνων. Αλλού θυμίζουν Residents, αλλού τον δικό μας και σαν μόνιμο υδατογράφημα σε οτιδήποτε πειραματικό στην Ιταλία, Demetrio Stratos και πάει λέγοντας. Οι ατμόσφαιρες είναι εύκολο να βγουν, όπως στο κινηματογραφικό "La Corsa del Lupo", με μόνιμη την ομίχλη στο φόντο, όπως άλλωστε και στην πεδιάδα της Παντάνια όπου και ζουν. Διαμαντάκι το "Help Me Grampa" αλλά και το ομότιτλο "Anguane" με το πιάνο του.

Father Murphy - Anyway Your Children Will Deny It (Aagoo, 2012)



AnywayΤρίτο άλμπουμ από τους Father Murphy και η εξελικτική τους πορεία γίνεται ακόμα πιο ενδιαφέρουσα. Το τρίο από το Treviso, από το πρώτο τους Six Musicians Getting Unknown (2005) είχε σαφές στίγμα μεν, αλλά σε άγνωστα νερά δε. Μετά αυτό το ψυχεδελο-indie-pop πρώτο βήμα, ήρθε το δεύτερο And He Told Us To Turn To The Sun το 2008 με ηχογράφηση σε εκκλησία και ανάλογη ατμόσφαιρα και η θέση τους ξεκαθάρισε περισσότερο. Τώρα τα πράγματα πήγαν ακόμα πιο πέρα. Διαταραγμένες ισορροπίες, ηχητικά παραληρήματα και φωνητικές κόντρες οδηγούν σε esoteric περιβάλλοντα ("It Is Funny It Is Restful Bot Came Quickly", "His Face Showed No Distortions"). Δεν λείπουν και ενορχηστρώσεις με όλη σχεδόν την γκάμα εγχόρδων ("In Praise Of Our Doubts") με gothic επιβλητικό ύφος, καθώς και σαφή αύξηση του χρόνου στην φωνή της Chiara Lee που παίρνει και κομμάτια πάνω της ("Dont Let Yourself Be Hurt This Time", "Diggin In The Bottom Of The Hollow"). Τολμώ να πω ότι είναι εμφανές αποτέλεσμα μουσικής ωρίμανσης, το άλμπουμ των Father Murphy και συνυπογράφω όπως εύστοχα γράφηκε πως "η ακρόασή του είναι μια εμπειρία άκρως ολοκληρωτική και προσωπική".