Χρύσα Πανταζή, Hali Palombo, The Great Waitress, Gellert Szabo

Ήταν ο Κυριάκος ο Παλασίδης (Minor Mine, As Never Before, κ.ά.) που μου είπε, όταν είδα για πρώτη φορά την κασσέτα ‘Sonic attempts in the poetic universe of haiku’ της Χρύσας Πανταζή στο πρόσφατο παζάρι με κυκλοφορίες δισκογραφικών της Θεσσαλονίκης που στήθηκε στο Πικάπ στα τέλη Σεπτέμβρη, ότι η Πανταζή έπαιζε στους Yeah! (όσοι ενδιαφέρονται ν' ακούσουν τους δύο δίσκους τους καθώς και νεότερο υλικό μπορούν να επισκεφθούν αυτόν εδώ τον σύνδεσμο. Γεμάτος περιέργεια, ιδίως από τον τίτλο, έβαλα ν' ακούσω την κυκλοφορία. Στο bandcamp θα βρει κανείς δέκα αποσπάσματα από ηχογραφήσεις πεδίου και έπειτα ένα καταπληκτικό ηχητικό αμάλγαμα που συνδυάζει κείμενο - εισαγωγή στον κόσμο του χαϊκού, στο οποίο παρεμβάλλονται και διάφορα χαϊκού, ευφυέστατα μιξαρισμένο με προηχογραφημένους ήχους που χτίζουν ένα μαγικό ταξίδι. Κατέληξε να είναι από τις κυκλοφορίες που έπιασα τον εαυτό μου να προτιμά συχνά ως επιλογή νυχτερινών ακροάσεων. Καταπληκτική δουλειά που προτείνεται ανεπιφύλακτα, ίσως η πιο αγαπημένη μου κυκλοφορία του πικάπ. Όποιος ενδιαφέρεται μπορεί να διαβάσει και δύο πρόσφατες συνεντεύξεις σχετικά με την κυκλοφορία και όχι μόνο εδώ και εδώ.

Tη δουλειά της Hali Palombo την έμαθα πρόσφατα χάρη στη σελίδα με διάφορες περίεργες κυκλοφορίες του Howard Stelzer στο Facebook. Το ‘Echolalia FM’ που κυκλοφόρησε διαδικτυακά από τη σελίδα της στο bandcamp πρόσφατα, είναι μια παρανοϊκή ακατάσχετη κατάβαση σε έναν κόσμο που μιξάρει, ντουμπλάρει, ξεχειλώνει ηχογραφήσεις από φωνές, όργανα και άλλους ήχους σε μια σχεδόν ωριαία ηχογράφηση που κάλλιστα θα ταίριαζε και ως μουσική επένδυση σε ταινία (τρόμου, θρίλερ και όχι μόνο). Άνετα το λέει κανείς άμπιεντ, αλλά που κυλάει φανταστικά ρουφώντας σε στους ήχους του. Ήταν από τις κυκλοφορίες που μου προκάλεσαν αίσθηση τελευταία και που όταν μπορώ να ξεκλέψω χρόνο γυρνάω να ξανακούσω λόγω της ατμόσφαιράς της.

To ‘back, before’ των The Great Waitress, σύνολο που αποτελείται από τους Magda Mayas (πιάνο), Monica Brooks (ακορντεόν) και Laura Altman (κλαρίνο και feedback) δεν το είχα προσέξει ιδιαίτερα όταν βγήκε. Κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο του 2022 σχεδόν μετά από τα κλεισίματα του κορωνοϊού οπότε, ενώ το είχα κατεβάσει για να το προσέξω σε πρώτη ευκαιρία, δυστυχώς βρέθηκε να κάθεται στοιχειωμένο ως ένα μήνυμα στο μέιλ μου με τον σύνδεσμο για ακρόαση ή κατέβασμά του. Άρχισα να το ακούω κατά διαστήματα τους τελευταίους μήνες και οι μικροήχοι του, οι μικροφωνισμοί του που επηρεάζονται από τον χώρο στον οποίο ηχογραφήθηκε, μια παλιά εκκλησία, ώστε ο χώρος της ηχογράφησης μοιάζει να παρεμβαίνει μέσα σε αυτή δημιουργώντας ένα ιδιαίτερο περιβάλλον.

Μιλώντας για ιδιαίτερα περιβάλλοντα... το όνομα του Gellert Szabo και της εικοσαμελούς ορχήστρας Ideal Orchestra ίσως και να μη τα μάθαινα ποτέ. Χρωστάω την ανακάλυψη αυτού του καλλιτέχνη και αυτής της ορχήστρας και της πανέμορφής κασσέτας ‘Live at Berghain’ στον Γιάννη Αράπη που στην πρόσφατη του περιοδεία στην Ευρώπη, όταν έπαιξε στη Λειψία, συνεργάστηκε με κάποιους από τους μουσικούς αυτούς και έκανε ανάρτηση με φωτογραφία της κασέτας και τον σχετικό σύνδεσμο. Καταπληκτική ηχογράφηση που σε παραπέμπει σε πολλές καταστάσεις, είτε τζαζ, ή μουσική για ταινίες, καθώς, όπως κυλάει, σου βγάζει μια κινηματογραφικότητα. Περιπετειώδης, θορυβώδης εκεί που πρέπει χωρίς να γίνεται πομπώδης ή χωρίς λόγο χαοτική, αποδείχτηκε μια κυκλοφορία που δεν μπορείς να την αφήσεις μόνο με μία ακρόαση, αλλά απαιτεί να γυρνάς σε αυτή κατά καιρούς. Από τις ευχάριστες ανακαλύψεις των τελευταίων μηνών!

Καθώς άρχισα με ηχογραφήσεις πεδίου θα κλείσω με μια ακόμα πρόσφατη κυκλοφορία του είδους. Το ‘Nokturno’ λοιπόν είναι η τελευταία δουλειά των Martina Testen και Simon Serc, ηχογραφημένο σε διάφορες τοποθεσίες της Σλοβενίας και της Ιταλίας στη διάρκεια μιας δεκαετίας. Είναι κυκλοφορία που αναπαράγει άψογα την εικόνα και το περιβάλλον ενός δάσους σε αστικό περιβάλλον. Τι εννοώ: έχεις ηχογραφήσεις πεδίου μιξαρισμένες και ραφιναρισμένες σε βαθμό που ώρες ώρες απορείς εάν πρόκειται μόνο για ηχογραφήσεις πεδίου ή μήπως υπάρχουν και προσθήκες ήχων που να θυμίζουν δάση ή άγρια ζώα χάρη στην καταπληκτική δουλειά που έχουν κάνει. Είναι δουλειά που κάλλιστα μπορεί να σταθεί και ως ηχητικό έργο εγκατάστασης ή έκθεσης. Πραγματικά απολαμβάνω, από την ώρα που μου έστειλε τη δουλειά ο Simon, να βάζω να παίζει στο σαλόνι του διαμερίσματός μου και να παρατηρώ τον μικρό μου χώρο να αποκτά τον όγκο ενός δάσους όπου όλα επιτρέπονται και όλα είναι πιθανά. Φανταστική δουλειά που σε εκπλήσσει με τον καλοδουλεμένο ήχο της!