Fluke, Anna Hogberg, Dagmar Zuniga, Contrastate, Dietrichs, Redfox Press

Το Fluke το ανακάλυψα τυχαία από αναρτήσεις φίλων. Είναι φάνζιν που επικεντρώνεται περισσότερο στην κουλτούρα του πανκ και του χάρντκορ, αλλά τα τελευταία χρόνια οι εκδότες του ανακαλύπτοντας σταδιακά την mail art και την ιστορία της παρατήρησαν ότι υπήρχαν αρκετά κοινά στοιχεία με τη φιλοσοφία του πανκ (ας μην αναφέρω ότι εν μέρει η φιλοσοφία του πανκ χρωστάει αρκετά στο κίνημα της mail art των 60s και 70s). Το τεύχος 19 λοιπόν του Fluke φιλοξενεί συνεντεύξεις με παλιούς mail artists όπως ο John Held Jr. ή ο Ryosuke Cohen (ιδρυτής του απίστευτου A3 newsletter "Brain Cell" από τα μέσα των 80s αφιερωμένο σε σφραγίδες και αυτοκόλλητα). Αξίζει απίστευτα όχι μόνο γιατί μαθαίνει κανείς συνοπτικά την ιστορία του κυκλώματος, αλλά βλέπει και μια ρεαλιστική αντίληψη και αποτύπωση προβλημάτων που ενίοτε υπήρχαν, σημερινά προβλήματα και τρόπους χρήσης από τη νέα γενιά, ακόμη και βιοποριστικά θέματα. Τεύχος που λάτρεψα!

Τη δουλειά της Anna Hogberg και του συνόλου της Attack την πρόσεξα πριν λίγα χρόνια χάρη στους δίσκους της που διανέμονται από την Discreet Music. Πριν από λίγους μήνες έβγαλε τον τρίτο δίσκο της με τίτλο ‘Ensamseglaren’ ο οποίος αποτελεί ακόμα ένα βήμα στην εξέλιξή της. Σε λιγότερο από 35' έχουμε δύο πλευρές που εξελίσσονται με τέτοιο τρόπο που από τη μία έχεις την αίσθηση ότι ακούς έναν πειραματικό ή αυτοσχεδιαστικό δίσκο όπου γίνονται συνεχώς πράγματα, όχι φλύαρα, αλλά με τρόπο που κάθε ηχόχρωμα βάζει το λιθαράκι του σ' αυτή την ηχογράφηση, με ξαφνικά (και free) jazz ξεσπάσματα και στιγμές που σε στέλνουν και σε κολλάν στον τοίχο για να ξαναγυρίσει στους ήρεμους ήχους που ξεκίνησαν τη σύνθεση. Δίσκος που δύσκολα τον αφήνεις κάτω.

Το ‘In Filth your mystery is kingdom’ της Dagmar Zuniga το πρόσεξα τυχαία σε ανάρτηση του Μανώλη της Coherent States και ας είχε περάσει από μπροστά μου σε διάφορες αναρτήσεις δισκάδικων ή mail order (π.χ. του Soundohm). Κυκλοφορία ο ήχος της οποίας φλερτάρει με φολκ, lo-fi, acid ώρες ώρες, θυμίζει ιαπωνικά ποπ και φολκ των 80s και πολλά άλλα. Είχα καιρό ειλικρινά ν΄ απολαύσω μια τόσο ωραία δουλειά!

Οι Contrastate παραμένουν μια από τις μεγάλες μου αγάπες από την παλιά ωραία άμπιεντ (εάν μπορεί να τους χαρακτηρίσει κανείς έτσι) πειραματική σκηνή. Πρόσφατα η Ιταλική Final Muzik εταιρεία και δισκάδικο του παλαίμαχου Gianfranco Santoro εξέδωσε το καταπληκτικό CD ‘Seven Flies Feeding Inside The Tears Of A Woman's Eye’ που περιλαμβάνει υλικό που ηχογραφήθηκε στο πέρασμα μιας δεκαετίας. Ξεκίνησαν να το δουλεύουν ως υλικό το 2014 και σχεδόν μια δεκαετία αργότερα που ολοκληρώθηκε το πρότειναν στονGianfranco ο οποίος το κυκλοφόρησε πρόσφατα χαρίζοντας μας οκτώ καλοδουλεμένα κομμάτια που προσφέρουν μια ευρεία ηχητική παλέτα προσθέτοντας ένα μικρό διαμαντάκι στον κατάλογο των κυκλοφοριών τους. Μπορεί το ‘Life Without Agriculture που κυκλοφόρησε πρόπερσι στην γερμανική Drone να με άφησε με διφορούμενα αισθήματα, αντίθετα όσες φορές και αν το άκουσα αυτό εδώ το τελευταίο δίμηνο με κάνει να γυρνάω και να το ξανακούω! Οι λάτρεις του καλού σκοτεινού άμπιεντ, ιντάστριαλ που συνδυάζει σε σημεία του και ρυθμικούς ήχους που ινταστριαλίζουν, αυτοί θα το λατρέψουν!

Οι Dietrichs είναι μια οικογενειακή υπόθεση, γέννημα της Camille Dietrich (τσέλο), αυτοσχεδιάστριας και όχι μόνο, με αρκετές συνεργασίες και σόλο ηχογραφήσεις, και του πατέρα της Don Dietrich στο σαξόφωνο και τα ηλεκτρονικά. Για όσους δεν γνωρίζουν τον Don Dietrich, ήταν ένα από τα ιδρυτικά μέλη του αξεπέραστου τρίο των Borbetomagus, ενός ίσως από τα καλύτερα και πιο φρικαρισμένα free jazz, noise, αυτοσχεδιαστικά συνόλα όλων των εποχών.

Έως σήμερα έχουν κυκλοφορήσει ηχογραφήσεις τους και πρόσφατα η Relative Pitch κυκλοφόρησε το κολασμένο ‘Live Bahdu’ CD το οποίο περιλαμβάνει μια καταιγιστικά θορυβώδη δημιουργική σύμπραξή τους που σε κρατάει καθηλωμένο από το ξύλο που τρως για κοντά στο ένα 40λεπτο και σου έρχεται ως επιδόρπιο ένα πρόσθετο εξάλεπτο κομμάτι. Καταπληκτική δουλειά που δε σ' αφήνει να πάρεις ανάσα ούτε να βαρεθείς δευτερόλεπτο σε όλη τη διάρκεια της ακρόασής της! Από ένα ντουέτο που θα σκότωνα για να δω ζωντανά! 

To Redfox Press έχει την έδρα του στο Achill Island της Ιρλανδίας. Το τρέχει ένα αξιοθαύμαστο ζευγάρι, ο Francis και η Ham, και εκδίδουν αρκετές χειροποίητες και αυτοσχέδιες εκδόσεις. Είναι αρκετά γνωστοί στον κόσμο της mail art και της οπτικής ποίησης λόγω των εκδόσεων τους αλλά και των διαφόρων θεματικών σειρών που κατά καιρούς τρέχουν. Πριν από λίγα χρόνια ο φωτογράφος Yves Rousselet κληρονόμησε τη συλλογή του (επίσης) φωτογράφου Philippe Salaun (1943-2020) η οποία μέσα σε όλα περιελάμβανε πάνω από 300 κουτιά από σαρδέλες τα οποία από μόνα τους μοιάζουν λόγω του σχεδιασμού τους σαν έργα τέχνης. Αυτός, με τη σειρά του, κληροδότησε τη συλλογή στο Redfox για το αρχείο τους. Φωτογραφίες της συλλογής ολόκληρης μπορείτε να δείτε εδώ.

Πρόσφατα η Ham και ο Francis στη σειρά που εκδίδουν με τίτλο Τhe Crazy Collector, μικρά βιβλιαράκια με φωτογραφίες από διάφορες εμμονικές ή μανιακές (κατά κάποιους) συλλογές, κυκλοφόρησαν ένα μικρό τομίδιο με φωτογραφίες από κάποια από τα κουτιά της σειράς με τον τίτλο ‘Sardine Cans’, το οποίο μπορεί να αποκτηθεί εδώ.