Noise of Silence, Opus Dei Society, Blackhumour, The Haters, Daniele Virgilio, Peter Schubert

Το Noise of Silence είναι φάνζιν που συνδυάζει δύο αλληλένδετους κόσμους (παρόλο που στη διάρκεια των χρόνων ακολουθούν διαφορετικά μονοπάτια): αυτόν της mail art και αυτόν του κασετοκυκλώματος (όπως αντιλαμβάνεται αυτούς τους δύο κόσμους κανείς).

Ο εκδότης του, ο Peter Schubert, ο οποίος παίζει συχνά είτε με το όνομα του είτε με το ψευδώνυμο του site του, δηλαδή avikogue, πριν από λίγους μήνες έκανε μια ανακοίνωση για συμμετοχή με κολλάζ στο φάνζιν του με θέμα τον τίτλο του. Συμμετοχές τόσο εικαστικές όσο και ηχητικές.

Το αποτέλεσμα είναι ένα πανέμορφο φάνζιν με συμμετοχές από κόσμο που ασχολείται ενεργά και με τα δύο κυκλώματα (ή όχι) και βρίσκουμε φίλους όπως οι Ισπανοί Pedro Baricat και Rafael Gonzalez, oι Ιταλοί Daniele Virgilio, Vittore Baroni, Serse Luigetti και άλλοι, καθώς και ένα CD-συλλογή που το συνοδεύει με ήχους οι οποίοι φλερτάρουν από τη τζαζ ως τον περίεργο πειραματισμό και θόρυβο.

Αν κάποιος θέλει να απολαύσει ένα φάνζιν το οποίο θα έχει να του προσφέρει κάτι ενδιαφέρον, το προτείνω ανεπιφύλακτα.

O Frans de Waard, είναι ένας από τους παλαίμαχους της ολλανδικής πειραματικής σκηνής, γνωστός σε παλιότερο κόσμο μέσω διαφόρων σχημάτων του τα οποία εξερευνούσαν ήχους από το άμπιεντ, την ελεκτρόνικα, τον πειραματισμό και το θόρυβο με, ίσως γνωστότερο όλων, τους Kapotte Muziek.

Δεν θα ήθελα να πλατειάσω εδώ για τις δραστηριότητές του (με μια μικρή αναζήτηση στο διαδίκτυο ή ακόμα και επίσκεψη στο site τους Korm Plastics μπορεί να αντλήσει κανείς πληροφορίες για αυτές). Θα σταθώ σε κάποιες πρόσφατες εκδόσεις του. Καθώς τα τελευταία χρόνια αφήνει πίσω τις εκδόσεις δίσκων, CD ή κασσετών και αφιερώνεται περισσότερο σε εκδόσεις βιβλίων ή επανέκδοση αρχειακού υλικού διαφόρων εταιρειών του σε ψηφιακή μορφή μέσω του Bandcamp.

Μια από αυτές είναι το ‘We Know How To Hate’, βιβλίο που πραγματεύεται μια βραχύβια ιδέα που έτρεξε ως κασετοεταιρεία στα μέσα των 80s με το όνομα Opus Dei Society. Εταιρεία που στα τότε φοιτητικά του χρόνια έμοιαζε επηρεασμένη από την αισθητική της αγγλικής Broken Flag (βιβλίο για την οποία εξέδωσε το 2025, γραμμένο από τον Steve Underwood ο οποίος έτρεχε την εταιρεία Harbinger και τώρα το δισκάδικο Pressings Matter στην Αγγλία, με τίτλο Even When It Makes No Sense - The Broken Flag story, εταιρεία και βιβλίο στα οποία είχα αναφερθεί στην Δέκατη Τρίτη Τανίνη. Εκεί γίνεται αναφορά στον φίλο και συμφοιτητή του Christian Nijs, συνοδοιπόρο της πρώτης εποχής των Kapotte Muziek και πρώιμων ηχητικών αναζητήσεων. Περισσότερο το βλέπω ως ιστορική αναφορά και απεικόνιση μιας περιόδου, και καταγραφή της. Ο Frans αναφέρει πληροφορίες για κάθε κυκλοφορία της εταιρείας (23 συνολικά), κάποιες ιστορικές πληροφορίες για την κάθε μία και παραθέτει συνεντεύξεις από κόσμο με τον οποίο συνεργάστηκε και που ασχολείται ακόμα με τη μουσική ή με το κύκλωμα. Με αφορμή αυτή την έκδοση ψηφιοποίησε τις κυκλοφορίες της εταιρείας οι οποίες μπορούν να βρεθούν στο bandcamp εδώ. Υλικό που θα τραβήξει κόσμο ο οποίος ασχολείται με power eletronics, hardcore electronics, θόρυβο και όπως είπα έχει τη ματιά του αρχειακού, ιστορικού υλικού καθώς και κυκλοφορίες γκρουπ όπως οι Grey Wolves, οι Con-Dom, κ.ά. Αξίζει να σημειωθεί η αναφορά στον Ολλανδό θορυβοποιό Odal (Peter Zincken) που συνεχίζει να εκδίδει ακραίο υλικό ακόμα και σήμερα και άρθρο για το έργο του παραθέτει ως επίμετρο ο Frans. Για όποιον ενδιαφέρεται το βιβλίο μπορεί να αγοραστεί εδώ. Επίσης υλικό παλαιότερων κυκλοφοριών του Odal, αλλά και αρκετών ακόμα ολλανδικών γκρουπ (και όχι μόνο) των 80s (αλλά και από νεότερα) μπορεί να βρεθεί στο bandcamp της ολλανδικής Dead Mind Records.

Μιλώντας για επανεκδόσεις, με αφορμή την τελευταία Bandcamp Friday, ο Frans ψηφιοποίησε και ανέβασε στον λογαριασμό που διατηρεί στο bandcamp για 'αρχειακό υλικό' (κυκλοφορίες παλιών γκρουπ του, κ.ά.) τον πρώτο δίσκο του Αμερικάνου Blackhumour, ιδέα του Frazer Hall ο οποίος χρησιμοποιεί ηχογραφήσεις από φωνές, είτε συνεντεύξεις που έχει κάνει ο ίδιος είτε ανθρώπων από τους οποίους έχει ζητήσει να διαβάσουν ένα κείμενο, μονόλογο, κλπ και στη συνέχεια τις επεξεργάζεται. Το αποτέλεσμα πάντοτε ήταν ένα πειραματικό είδος sound poetry, spoken word που άγγιζε πια τον κόσμο του άμπιεντ και του θορύβου. Ο δίσκος που είχε κυκλοφορήσει στις αρχές των 90s στην Korm Plastics με τίτλο ‘Romance’, μας χαρίζει μια πανδαισία των πειραμάτων του με την ανθρώπινη φωνή, και μου δίνει την αίσθηση μιας πιο ακραίας ηχητικής χροιάς τώρα που τον ξανακούω μετά από χρόνια, αλλά δε χάνει τίποτα από τη μαγεία του και την ιδιαιτερότητά του. Προτείνεται ανεπιφύλακτα είτε για ακρόαση είτε για κατέβασμα αντί όποιου αντιτίμου επιθυμεί κανείς, εδώ.

Οι αμερικάνικες Helicopter και Troniks κυκλοφόρησαν πρόσφατα δύο καταπληκτικά CD στα οποία αποτυπώνονται τόσο πρόσφατες εμφανίσεις όσο και αρχειακό υλικό των θρυλικών θορυβοποιών The Haters, σύνολο που ξεκίνησε ο Καναδός GX Jupitter Larsen στα τέλη των 70s. Θα χρειαζόμουν ένα βιβλίο για να αναφερθώ στους The Haters, ένα από τα πιο αγαπημένα μου γκρουπ όλων των εποχών. Δεν θα μακρηγορήσω, από αυτά τα δύο CD μπορεί κανείς να πάρει μια ιδέα του πρόσφατου ήχου, όπου πλέον δεν παίζει συχνά ο Gerald. Με τίτλους λοιπόν 'New York About The Polywave' και "Los Angeles Not The Totimorphous' βρίσκουμε ντοκουμέντα από πρόσφατες δράσεις με αφορμή τα 45α γενέθλια του γκρουπ, αρχειακό υλικό από τις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας, όταν μαζί με τη σύζυγό του Jessica King έκαναν διάφορες θορυβοδράσεις, μια εκ των οποίων ήταν ενισχυμένες βαλίτσες ταξιδιού επεξεργασμένες με πετάλια για έναν τρελό τοίχο θορύβου, και βρίσκουμε και ηχογραφήσεις από το 1991 όπου απεικονίζονται ηχητικά δράσεις με σχίσιμο χαρτιού άλλοτε ως happening άλλοτε ως δράση με ήχο και θόρυβο. Κατ' εμέ πρόκειται για 2 καταπληκτικά CD που μπορούν να λειτουργήσουν και ως είσοδος στον τρελό κόσμο του GX Jupitter Larsen και την (παρα)φιλολογία γύρω από το γκρουπ. Αξίζει να τα ψάξει κανείς. Επίσης μπορεί κανείς να βρει μια πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη του GX Jupitter Larsen που ανέβασε πρόσφατα ο Oskar Brummel της γερμανικής White Centipede Noise στο youtube. Ο Oskar Brummel, εκτός από τη θορυβοεταιρεία του και το mail order του, τρέχει εδώ και λίγα χρόνια ένα βίντεο podcast με συνεντεύξεις από διάφορους θορυβοποιούς είτε παλαίμαχους, είτε από τη νεότερη γενιά όπου μιλάνε για τη δουλειά τους.

Για να κλείσω αυτή την Τανίνη όπως την άνοιξα...

Το ‘Passaggi Sonori Urbani’ είναι ταχυδρομική συνεργασία των Daniele Virgilio και Peter Schubert. Εκτός από τη συνεργασία για το φάνζιν Noise Of Silence, συνεργάστηκαν μεταξύ τους και σε μια ιδέα που περιλαμβάνει κολλάζ από φωτογραφίες αλλά και μίξη ηχογραφήσεων πεδίου από τις πόλεις τους. Την γερμανική Ulm όπου μένει ο Peter Schubert και τη La Spezia στην Ιταλία όπου διαβιεί ο Daniele Virgilio. Από αυτή τη συνεργασία προέκυψαν διάφορα έργα τα οποία προσφέρουν στο bandcamp, εκτός της ηχογράφησης, όπως προανέφερα.

Το αποτέλεσμα της ηχογράφησης είναι κάτι που όσο οικείο και αν ακούγεται πάντα θα με γοητεύει σε τέτοιου είδους συνεργασίες. Ηχογραφήσεις από διάφορα σημεία σε καθημερινούς περίπατους στις πόλεις αναμειγνύονται με διακριτικά ηλεκτρονικά, μιξάρονται με ήχους από τους οποίους καμιά φορά δεν καταλαβαίνεις εάν αυτό που ακούς είναι ο φυσικός ήχος αυτούσιος ή επεξεργασμένος π.χ. με ηλεκτρονικά, αλλά ανεξαρτήτως αυτού, είναι μια απολαυστικότατη κυκλοφορία η οποία σου δίνει την αίσθηση από την αρχή έως το τέλος ότι δύο φίλοι, εκτός χρόνου, μοιάζουν να έχουν μηδενίσει τις αποστάσεις που τους χωρίζουν και απολαμβάνουν μαζί έναν περίπατο στον οποίο καταγράφουν ηχητικά ό,τι προσλαμβάνουν με τις αισθήσεις τους. Πανέμορφη δουλειά!