Fallen Sun, Howard Stelzer, PBK, Hal McGee, TJ Norris

Τη δουλειά της Y'ng-Yin Siew ως Reverse Image/Fallen Sun την πρωτοανέφερα στη Δωδέκατη Τανίνη. Ως Fallen Sun παίζει harsh noise και πρόσφατα κυκλοφόρησε μια νέα ηχογράφηση με τον τίτλο ‘Parallel Disalingment’ στην οποία βρίσκουμε και ένα άλλο αγαπημένο γνώριμο της στήλης, τον Peter Wullen. Αν και δεν ακούω πολύ harsh noise όπως στο παρελθόν, αυτό ήταν ένα CD που λειτούργησε ως μικρή τονωτική ένεση. Σαν αγχολυτικό. Τόσο όσο, χωρίς να είναι μεγάλα τα κομμάτια και να γίνονται βαρετά, με εξαίρεση ίσως το τελευταίο, δημιουργούν ένα κλίμα που σε τσιτώνει και σε κρατάει σε εγρήγορση. Ωραίο άκουσμα για όσους ενδιαφέρονται για τη σημερινή σκηνή.

Μιλώντας για θόρυβο, ξεχωρίζουμε την πρόσφατη συνεργασία των Howard Stelzer και PBK 'She thinks she is the State Department". Και οι δύο βετεράνοι της αμερικάνικης θορυβοσκηνής ιδίως ο PBK (Philip B. Kligner) ο οποίος είναι δραστήριος από τη δεκαετία του ‘80, με τον Howard Stelzer να ξεκινάει τη δική του διαδρομή στη δεκαετία του ‘90. Σε αυτή τους τη συνεργασία βρίσκουμε ένα καταπληκτικά εμπνευσμένο παιχνίδι από tapes, ηλεκτρονικά και άλλους ήχους να δημιουργούν μια τρομερή πειραματική ατμόσφαιρα. Υπάρχουν σημεία που μου αρέσουν πάρα πολύ, όπως το ‘A Legacy At Least’, στο οποίο βρίσκουμε τους RVD στο τρομπόνι και τον Parker Weston στο άλτο σαξόφωνο. Είναι ένα τρελό παιχνίδι που παίζουν σε αυτό το κομμάτι. Με τον ήχο του σαξοφώνου παίζουν σε άλλα δύο κομμάτια δημιουργώντας μια καταπληκτική αίσθηση. Ούτως ή άλλως ο PBK είναι λάτρης της τζαζ και της φρη τζαζ, οπότε δεν είναι να απορεί κανείς για αυτό το ηχητικό παιχνίδι. Κυκλοφορία που προτείνω ανεπιφύλακτα τόσο σε όσους ψάχνουν την παλιά κλασική αμερικάνικη κασετοθορυβοσχολή και την εξέλιξή της, αλλά με φρέσκο ήχο!

Μιλώντας για το αμερικάνικο κύκλωμα και φίλους από τα 80s και τα 90s, πρόσφατα οι Hal McGee και Chris Phinney (ιδρυτής της Harsh Reality Music τον κατάλογο της οποίας μπορείτε να βρείτε εδώ όπου έχει διαθέσιμες προς ακρόαση ή κατέβασμα πρόσφατες κυκλοφορίες, αλλά και πολλές κασετοκυκλοφορίες της εταιρείας από τα 80s και τα 90s) έκαναν μια μικρή περιοδεία στο Columbus του Οχάιο. Προσκεκλημένοι φίλων τους έπαιξαν διάφορες συναυλίες σε στέκια αλλά και σε σπίτια τόσο μόνοι τους, όσο και σε συνεργασία με άλλους φίλους όπως ο Jeff Central (μια καταπληκτική ηχογράφηση όλης αυτής παρέας μπορείτε να βρείτε εδώ), οι John Bennett & Catherine Mehrl Bennett, κ.ά. Για αυτή την περιοδεία μπορείτε να διαβάσετε λεπτομέρειες εδώ, μην ξεχνώντας να αναφέρω ότι το ‘Electronic Cottage’ είναι το όνομα παλιού φάνζιν τελών 80s/αρχών 90s που ήταν αφιερωμένο στην κασετοκουλτούρα και το έβγαζε ο Hal McGee. Σήμερα το τρέχει ως ομάδα στο Facebook όπου μέλη είναι διάφοροι φίλοι και γνωστοί από το παλιό και τρέχον κασετοκύκλωμα, mail art, κ.ά. Στο site ενίοτε εμφανίζονται άρθρα, κριτικές, κοκ. Με την επιστροφή του στην πόλη του ο Hal μίξαρε διάφορες ηχογραφήσεις που έγιναν, είτε από συναυλίες ή συζητήσεις κατά τη διάρκειά τους, και τις κυκλοφόρησε ως κασέτα με τον τίτλο ‘Columbus Expedition’, η οποία είναι μια αγαπημένη παρανοϊκή μίξη όλου του υλικού που συλλέξανε. Μπορείτε να την ακούσετε ή/και κατεβάσετε από εδώ. Ήταν κασέτα που μου κράτησε αρκετά απογεύματα συντροφιά τον τελευταίο καιρό χάρη στην τρέλα της.

Ο Hal πέρα τον υπολοίπων δραστηριοτήτων του στήνει και μικρές συναυλίες στο σπίτι του, με τον απλό τίτλο ‘Apartment Music’, ήδη έχει φτάσει ένα σεβαστό αριθμό συναυλιών, το λιγότερο γύρω στις 60, χωρίς να συμπεριλαμβάνονται σε αυτές παλαιότερες δράσεις. Όποιος ενδιαφέρεται μπορεί να δει βίντεο των διαφόρων συναυλιών και το κλίμα που επικρατεί σε αυτές, εδώ.

Mε αφορμή λοιπόν αυτές τις συναυλίες έκανα μια μικρή κουβέντα με τον Hal:

«Τον Ιούλιο του 2008 ξεκίνησα τη σειρά συναυλιών Apartment Music τα απογεύματα του Σαββατοκύριακου στο διαμέρισμά μου στο νοτιοδυτικό Γκέινσβιλ στη Φλόριντα. Δεν μου άρεσε να πηγαίνω σε συναυλίες noise και πειραματικής μουσικής το βράδυ, επειδή η δουλειά μου στο νοσοκομείο απαιτούσε να ξυπνάω πολύ νωρίς κάθε πρωί. Ανέπτυξα την ιδέα των μινιμαλιστικών παραστάσεων μέσα στα όρια του μικρού χώρου του σαλονιού μου έτσι ώστε το κοινό και οι καλλιτέχνες να βρίσκονται πολύ κοντά μεταξύ τους σε ένα οικείο, ζεστό και υποστηρικτικό περιβάλλον. Το κοινό στις παραστάσεις του Apartment Music αποτελείται σχεδόν αποκλειστικά από τους καλλιτέχνες. Πάντα τόνιζα την ιδέα ότι το κοινό ολοκληρώνει τις παραστάσεις με «ενεργό ακρόαση» - ότι κατευθύνοντας την προσοχή τους στους ήχους που παράγουν οι καλλιτέχνες, ολοκληρώνουν την ηχητική τέχνη. Ερμηνευτές όλων των επιπέδων δεξιοτήτων και εμπειρίας είναι ευπρόσδεκτοι να εμφανιστούν στο Apartment Music. Το πιο σημαντικό για τους ερμηνευτές είναι να έχουν την επιθυμία να μοιραστούν τους ήχους και τις εικόνες τους με τους άλλους συμμετέχοντες. Ορίζω ότι οι ερμηνευτές πρέπει να διατηρούν την ένταση του ήχου αρκετά χαμηλή, ώστε να μην ενοχλούν τους γείτονες και τους ενθαρρύνω να χρησιμοποιούν απλά plug-and-play συστήματα εξοπλισμού. Οι περισσότεροι καλλιτέχνες στις παραστάσεις του Apartment Music ταξιδεύουν από άλλες πόλεις της Φλόριντα, συχνά από απόσταση μεγαλύτερη των 100 χιλιομέτρων. Περιστασιακά, καλλιτέχνες που ζουν εκτός της πολιτείας της Φλόριντα έχουν εμφανιστεί στο Apartment Music, μερικά αξιοσημείωτα παραδείγματα είναι ο If, Bwana (Al Margolis) στο ‘Apartment Music 8’ το 2011 και ο Mental Anguish (Chris Phinney) το 2022."

Κλείνοντας αυτή την Τανίνη και έχοντας αναφερθεί στο παλιό αγαπημένο αμερικάνικο κασετοκύκλωμα θα προσθέσω μια ωραία συλλογή που κυκλοφόρησε πρόσφατα ο TJ Norris, για όσους δεν γνωρίζουν το όνομα, είναι περσόνα της αμερικάνικης πειραματικής σκηνής που εμφανίζεται κατά καιρούς ως αρθρογράφος σε περιοδικά, site, φάνζιν, με κριτικές δίσκων ή συνεντεύξεις καλιτεχνών, ως επιμελητής εκθέσεων ή ως εικαστικός καλλιτέχνης που ασχολείται με φωτογραφία και φιλμ. Όποιος ενδιαφέρεται να μάθει περισσότερες πληροφορίες για το έργο του μπορεί να επισκεφθεί τη σελίδα του. Η συλλογή που κυκλοφόρησε λέγεται ‘Ephemeral Studies’, και αποτελείται από μουσική για ταινίες του (μικρού μήκους) και μίξη αυτών από άλλους καλλιτέχνες. Ομολογώ ότι είχα καιρό να απολαύσω συλλογή τόσο πολύ με το ύφος να είναι περισσότερο μεταξύ άμπιεντ, ηλεκτροακουστικής μουσικής με κάποιες θορυβώδεις εξάρσεις. Και βρίσκουμε κόσμο όπως οι PBK, Illusion Of Safety, Marja Leena Silanpaa, Sigtygur Berg Sigmarsson, Andrew Lagowski (ο οποίος είναι ενεργός σε διάφορα ποστ πανκ, ηλεκτρονικά και μη γκρουπ από τα 80s), Massimo Toniutti, κ.ά. Προτείνεται ανεπιφύλακτα!