Linear 86.B
1. Wim Mertens - Such a transition (The world tout court)
Γεννήθηκε πριν 56 χρόνια και πρόλαβε για δυο μέρες ζωντανό τον Django Reinhardt και φυσικά και τον άλλο μεγάλο βέλγο μουσικό που πέθανε χρόνια αργότερα, τον Jacques Brel. Πριν αρχίσει να ηχογραφεί το μούντζωμα των πλήκτρων έκανε τον ραδιοφωνικό παραγωγό, έγινε γραφιάς σε μουσικό περιοδικό και έγραψε ένα βιβλίο για τον αμερικάνικο μινιμαλισμό. Απ'το 1980 μέχρι σήμερα κυκλοφόρησε δεκάδες δίσκους αλλά για πολλούς ακροατές του ο χρόνος έχει σταματήσει στο soundtrack "The belly of an architect" που ήταν κάτι σαν best of της πρώτης πενταετίας του με κομμάτια που ακούστηκαν πολύ και έγιναν σήματα εκπομπών και soundtrack διαφημιστικών.
2. Kilimanjaro Darkjazz Ensemble - Mists οf Krakatoa (Here be dragons)
Kilimanjaro. Η κορυφή της Αφρικής. Ernest Hemingway - The snows of Kilimanjaro.
Darkjazz. Dark yet warm
Ensemble. A group of two or more musicians who perform music.
Krakatoa. Ηφαίστιο της Ινδονησίας
Kilimanjaro Darkjazz Ensemble. Eπταμελές ανσάμπλ με έδρα την Ολλανδία. Ξεκίνησαν φτιάχνοντας μουσική για βουβές ταινίες όπως οι ηχοσυγγενείς Cinematic Orchestra και οι In The Nursery. Charlotte Cegarra λέγεται η φωνή. Πασπαλίζουν τα παραδοσιακά όργανα με ηλεκτρονικά.
Here be dragons. Φρέσκο δεύτερο άλμπουμ. Το ομώνυμο πρώτο βγήκε το 2006.
3. Portico Quartet - Paper scissors stone (Isla)
Τέσσερις νεαροί λονδρέζοι φοράνε τα γυαλιά σε πολλούς τζαζίστες με τον ιδιαίτερο ήχο τους. Παίζουν τα βασικά: σαξόφωνα, κοντραμπάσο, ντραμς αλλά και ένα ασυνήθιστο κρουστό - φανταστείτε τρεις ιπτάμενους δίσκους σε μικρογραφία που παίζονται με μπαγκέτες. Το αποτέλεσμα είναι τζαζ αλλά έχει και κάτι από Glass και Mertens. Το '05 ξεκίνησαν, το '07 έβγαλαν το "Knee deep in the north sea" στην Babel, το '09 βγάζουν το "Isla" στη Real World η οποία πλήρωσε τον γνωστό John Leckie να τους ηχογραφήσει στα Abbey Road στούντιος.
4. Snowgoons feat Block McCloud, Sabac Red & Lordwillin - Valley οf death (The Trojan horse)
Ωραία ξεκινάει αυτό. Μια γυναικεία φολκ φωνή τραγουδάει για λίγο μια murder ballad (They're taking me to the gallows mother, they're goin' to hang me high, they're goin' to gather around me there, and watch me till I die) πριν εισβάλουν τα μπιτ των Γερμανών και κάνουμε άλμα δύο αιώνων και βάλε. Είπα ότι είναι Γερμανοί, δεν είπα ότι είναι τρίο και έχουν στρατιά καλεσμένων λογοπλόκων: La Coka Nostra, Heltah Skeltah, King Syze κλπ. Στο συγκεκριμένο συνωστίζονται τρεις κι ο ένας τραγουδάει σαν ροκάς. Τρίτος δίσκος, ο πρώτος στη δική τους εταιρία. Τους αφιερώνω το Goons of Hazzard των Kennedys.
5. Soundspecies feat Ahu - Can we call it love (Various - Blownswood bubblers four)
Γυρίζουμε τον κόσμο σαν άδικες κατάρες και βρισκόμαστε στο Λονδίνο για πεντάλεπτη συνάντηση με τους αδερφούς Keen που είναι τέσσερις, οι δύο πλήρους αδελφότητας, οι άλλοι δύο ετεροθαλείς. Οι κανονικοί προγραμματίζουν και παράγουν τη μουσική και συνήθως καλούν καλλίφωνους να τραγουδήσουν. Ο Giles Peterson επέλεξε αυτό το κομμάτι από ep τους για μια από τις συλλογές του. Έχουν έτοιμο το πρώτο μεγάλο τους. Η τραγουδίστρια είναι η τουρκάλα Ahu Kelesoglu.
6. Bike For Three! - There is only one of us (More heart than brains)
Τι ιστορία κι αυτή. Ερωτοχτυπήθηκε ο 37χρονος Καναδός Richard Terfry που εδώ και 15 χρόνια βγάζει δίσκους ως Buck 65 με την Βιετναμέζικης καταγωγής Βελγίδα Joelle Phuong Minh Le που έβγαλε το 2006 το Lullabies for the warriors σαν Greetings from Tuskan. Κι αντί να πεταχτεί μέχρι την έδρα του Αλμούνια ή να της στείλει εισιτήριο άρχισε να ανταλλάσσει mail και αρχεία. Οι έρωτες περνάνε, οι δίσκοι μένουν θα σκέφτηκε. Έτσι εκείνη ετοίμασε το μουσικό μέρος και του το έστειλε. Αυτός έβαλε στίχους και φωνή. Wanting to be deep inside you and feeling faint. It's hard. We are lost. Invisible to each other. ... When I heard your music I tried to dance and fell. But every time I come close you disappear into thin air. ... Then again, maybe we should never meet - it's for the best. Let's never meet and regret a past endeavour. What we have is rare indeed and guaranteed to last forever. ... Maybe there's a place we can go that's behind doors. A place where you could shelter my body with yours.
7. Themselves - Skinning the drum (CrownsDown)
Παρόμοια περίπτωση, ο Jeffrey "Jel" Logan είναι ο παραγωγός και ο Adam "Doseone" Drucker είναι ο ράπερ που συμμετέχει και στους cLOUDEAD. Αμφότεροι λευκοί, ο πρώτος με grunge image, ο δεύτερος μοϊκανός. Τρίτος δίσκος μετά από επτά χρόνια. Και αυτοί στην Anticon. Γδάρτε το νταούλι. Υο.
8. Natural Self - Every day (My heart beats like a drum)
Φαντάζομαι πως ο τρόπος που χτυπάει η καρδιά καθενός έχει να κάνει με το επάγγελμά του. Αυτουνού χτυπάει σαν τύμπανο, αλλουνού χτυπάει σαν ρολόι, σαν πιστόνι, σαν καλπασμός, σαν κομπρεσέρ, σαν πολυβόλο, σαν βρύση που στάζει κλπ. Αυτός, που ακούει στο όνομα Nathaniel Pearn, παραδέχεται πως έχει μια αδυναμία στα τύμπανα και τους ρυθμούς. Έχει κλείσει δεκαετία στην πιάτσα ως dj και παραγωγός και έχει τρεις δίσκους στην Tru-Thoughts Recordings.
9. Fools Gold - Nadine (Fools gold)
Δε θα με εξέπληττε να τους ακούσω να λένε το κλισέ "περνάμε καλά στη σκηνή κι αυτό μεταδίδεται στον κόσμο" ή "περάσαμε καλά στην ηχογράφηση κι αυτό ακούγεται στο δίσκο". Το φωτογραφικό τους άλμπουμ δείχνει μια νόστιμη ξανθιά και δεκαριά άσχημους, το βιογραφικό τους λέει πως όλα άρχισαν όταν ο μπασίστας με τον κιθαρίστα άρχισαν να διοργανώνουν σε μαγαζιά του Los Angeles βραδιές αφιερωμένες στη μουσική της αγαπημένης τους Αφρικής και σιγά σιγά επί σκηνής γινόταν το αδιαχώρητο από μουσικούς που ανέβαιναν για να τζαμάρουν. Κάποια στιγμή βρέθηκε κι ο τραγουδιστής που λέγεται Luke Top, είναι ισραηλινός και ενίοτε τραγουδάει και στην πατρική του γλώσσα. Κάτι σαν τις συνιστώσες του Σύριζα είναι όλοι αυτοί μόνο που έχουν καλύτερο αρχηγό και πολύ περισσότερο ταλέντο και κέφι.
10. King Kora - Nialing Koli (Mandingda)
Διηπειρωτικό συναπάντημα από Ελβετούς και Αφρικανούς που έκαναν κονέ και ήδη μετράνε τρία άλμπουμ με ακαταμάχητη χορευτική μουσική. Κρουστά και rhythm section που τσακίζουν κόκαλα, σαξόφωνο, φλάουτο, κήμπορντς, κόρα ασφαλώς, soul, rap, afro φωνητικά και χορεύτριες που δημιουργούν παραζάλη. Μόνο ας είσαι σε κώμα σε live τους θα αποφύγεις το χορό. Ένα δυο ακόμα τέτοια και έφυγε οριστικά και η σημερινή μελαγχολία.
11. Marc Almond - Brave boy (Orpheus in exile: The songs of Vadim Kozin)
O Vadim Kozin ήταν φίρμα στην προπολεμική Ρωσία. Ήταν ο Sinatra της Ρωσίας είδα γραμμένο κάπου (γιατί δε λέμε ο Sinatra ήταν ο Kozin της Αμερικής;) αλλά εμένα πιο πολύ για Ρώσος Αττίκ μου μοιάζει. Είχε κι αυτός το σεξουαλικό κουσούρι (για να θυμηθούμε και τον μακαριστό) του Almond και αυτός είναι, λένε, ο λόγος της εξορίας του απ' τον Στάλιν. Γι'αυτό και τραγουδούσε πως έβρισκε joy δίπλα στο boy (αν βέβαια ο Almond έκανε πιστή μετάφραση). Νομίζω πως ο επόμενος δίσκος του Marc πρέπει να λέγεται Songs of the old Athens.
Let your little hair mixed up
Let them flutter in the crazy south
Now that your youth is in full bloom
Let your little hair mixed up.
12. Greg Laswell - In spite of me (Covers ep)
Έχει κυκλοφορήσει τρία άλμπουμ ο μόρτης απ'το San Diego αλλά αυτό το ταπεινό ep με τις διασκευές είναι το πρώτο που βγαίνει σε βινύλιο κι αυτό τον χαροποιεί. Εύχομαι το επόμενο να βγει και σε 8-track κασέτα. Τι άλλες διασκευές έχει εκτός απ'αυτό το θαυμάσιο τραγούδι των Morphine απ'το Cure for Pain σε βλέπω έτοιμο να ρωτήσεις. Killing Moon, Your ghost, Star Mazzy και Bush Kate.
13. Gravenhurst - I found the f (Various - Warp20 recreated)
Τρεις συλλογές ετοίμασε η Warp για την επέτειό της, μια με διασκευές, μια με ακυκλοφόρητα και μια με επιλογές του κοινού και ενός εκ των ιδρυτών της. Σε περίπτωση που σας ξέφυγε αυτό το καλό τραγούδι οι Gravenhurst σας βοηθούν να το ανακαλύψετε με καθυστέρηση. Υπάρχει στο προ τετραετίας κυκλοφορηθέν Tender buttons των Broadcast. Οι οποίοι μέσα στη δεκαετία κυκλοφόρησαν τρεις δίσκους, δυο συλλογές και μια βλακεία συνεργασία με το The Focus Group. Οι Gravenhurst του Nick Talbot βρίσκονται στα τέσσερα. Στη διπλή συλλογή τα μέλη της Warp οικογένειας διασκευάζουν και διασκευάζονται. Οι Boards of Canada και Aphex Twin μόνο διασκευάζονται.
14. The Xx - Night time (Xx)
Αδιάφορο κάντρι δισκάκι είναι το "Somewhere gone" της Exene Cervenka. (Με τόσα Χ που συνάντησα σήμερα πώς να μην πάει το μυαλό μου στους πρώτους διδάξαντες). Οι συγκεκριμένοι νεανίες είναι λονδρέζοι και μόλις κυκλοφόρησαν το πρώτο cd τους. Το ΝΜΕ διέκρινε στα πρόσωπά τους μια μεγάλη ελπίδα. Μόνο μεγάλη; Πελώρια, τεράστια, θεόρατη. Τους έβαλε έκτους στη λίστα αυτών που θα δώσουν πράματα και θάματα στο μέλλον. Animal Collective, Knife, NIN, Dizzee Rascal, Omar Souleyman, The XX, Jack White...
15. Piano Magic - March of the atheists (Ovations)
Ωραίος ο νέος δίσκος των PM που είναι ο δέκατος σύμφωνα με το δικό τους μέτρημα και είναι και διαφορετικός. Σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση του αποτελέσματος φαίνεται πως έπαιξαν δυο μουσικοί που καλέστηκαν να συνδράμουν στην ηχογράφηση, πιθανόν και στη σύνθεση. Ο Brendan Perry των Dead Can Dance τραγουδάει σε δυο τραγούδια και ο δορυφόρος των ιδίων Peter Ulrich χρωματίζει έντονα άλλα τρία με τα κρουστά και το χαρακτηριστικό του dulcimer. Κι εδώ αρχίζω να διαβάζω τα μηνύματα των ακροατών που έχουν κατακλύσει το τηλεφωνικό μας κέντρο. "Σεβόμαστε τη διαδρομή των δύο κυρίων αλλά αν θέλουν να παίξουν μουσική ας το κάνουν σε δικό τους δίσκο". "Ακολουθούμε τους PM επί μια δεκαετία και πλέον για να τους δούμε τώρα να πέφτουν στην εύκολη λύση της μίμησης ενός γκρουπ του παρελθόντος;" "Θέλο να ξέρο αν σκοπέβουν να γιρίσουν στον ίχο τον πρότον πιο πιραματικόν δίσκον τους". "H πρώτη εντύπωση με ενόχλησε λίγο. Μόλις πέρασε η έκπληξη άρχισα να απολαμβάνω τη δισκάρα. Αυτό και το "Artists rifles" είναι τα καλύτερά τους". "Και μόνο που ξανάβαλαν τον Brendan στο στούντιο είναι φανταστικό νέο".
16. Hidden Cameras - Walk on (Origin: Orphan)
Το αγαπημένο συγκρότημα μιας συγκεκριμένης κατηγορίας επαγγελματιών. Βάζοντας το όνομά τους στο search του google στη δεξιά πλευρά εμφανίζονται χρήσιμες πληροφορίες: Μήπως σας κερατώνει; Ο καλύτερος gsm κοριός από 59€... Spy Cameras - Συσκευές διακριτικής παρακολούθησης για όλες τις ανάγκες... Spy hidden camera στυλό 2gb, κρυφή κατασκοπευτική κάμερα κουμπί... Έβγαλαν τον πρώτο δίσκο τους το 2001 στην πατρίδα τους (Καναδάς), τους μάθαμε απ'το δεύτερο του 2003 και έξι χρόνια μετά ακόμα μας συντροφεύουν ευχάριστα. Θα μπορούσαν βέβαια να είχαν γίνει πιο γνωστοί αλλά τι να σου κάνουν η Rough Trade κι η Arts & Crafts, δε είναι και Heaven... Στα live τους γίνεται λέει της μουρλής (if you know what I mean).
17. This Immortal Coil feat Bonnie "Prince" Billy - Ostia (The dark age of love)
Σε λίγες μέρες συμπληρώνεται πενταετία από την θανάσιμη πτώση του μεθυσμένου Jhonn Balance των Coil. Ο Stephane Gregoire πριν από τέσσερα χρόνια συνέλαβε την ιδέα ενός tribute στους Coil στο στυλ των This Mortal Coil. Ήθελε το αποτέλεσμα να είναι αρμονικό και εύληπτο, μελωδικό και ολίγον σκοτεινό. Μάζεψε πολλούς guest, μοίρασε τα μικρόφωνα σε άντρες και γυναίκες. Ο Sylvain Chauveau, o Matt Elliott, ο Yann Tiersen θα ένοιωθαν σαν στο σπίτι τους. Ο τσέλιγκας Bonnie "Prince" Billy πώς να ένοιωθε στο υπόγειο των Coil; Του δώσαν να πει και το highlight.
18. Dancas Ocultas - Tarab (Tarab)
Οι Doors δεν είχαν μπάσο, οι Dresden Dolls δεν έχουν κιθάρα, οι Ozric Tentacles δεν έχουν τραγουδιστή, οι Devotchka και οι Arcade Fire χρησιμοποιούν και ακορντεόν, οι Πορτογάλλοι Dancas Ocultas (ο δάσκαλος Artur Fernandes και τρεις μαθητές του) χρησιμοποιούν επίσης ακορντεόν. Όχι ένα αλλά τέσσερα. Και τίποτα άλλο. Δεν είναι βέβαια ροκ αυτό που παίζουν. Θα μπορούσε όμως να είναι ηλεκτρονική μουσική με τη μια στρώση πάνω στην άλλη. Καθώς το ακούς άφησε τη φαντασία σου να καλπάσει σαν ντοπαρισμένο άτι.
End of cd 2. Total time 78.00
_____
