Linear 87
* Στην παρένθεση ο τίτλος του δίσκου.
1. The Temper Trap - Science of fear (Conditions)
Κάτι πρέπει να γίνει επιτέλους με τους αυστραλούς μετανάστες που μέσω Βρετανίας τρυπώνουν στην Ευρώπη και μας κατσικώνονται. Μιλάω για Nick Cave, Kylie, Lisa Gerrard κλουπ. Η Frontex τι κάνει; Οι 4 ΤΤΤ έβγαλαν στη Μελβούρνη το πρώτο τους σινγκλ "Sweet disposition", που παραμένει το δημοφιλέστερο τραγούδι τους κι ύστερα έπιασαν δουλειά οι βρετανοί δουλέμποροι. Το BBC ξεσκίστηκε να το μεταδίδει (δεν σκέφτηκα ποτέ να ρωτήσω τι νιώθουν οι άγγλοι για τους αυστραλούς), αυτός που ανακάλυψε τους Muse τους υπέγραψε στην εταιρία του και με την πράσινη κάρτα στην τσέπη έβγαλαν το πρώτο τους άλμπουμ. Το Science of fear σου λέει να μη φοβάσαι να στρίψεις απότομα το τιμόνι της ζωής σου (μόλις το έκανα και νιώθω ωραιότατα) και ο ρυθμός του μου θύμισε το δίσκο "Journey inwards" που έκανε διάσημο τον LTJ Bukem (οι επόμενοι δίσκοι του φρόντισαν ώστε να ξαναγίνει άσημος). Αποφεύγω να τον ξανακούσω.
2. Bear in Heaven - Lovesick teenagers (Beast rest forth mouth)
Έβγαλαν το πρώτο τους σινγκλ το 2003 και χρειάστηκε να περάσουν τέσσερα χρόνια μέχρι το ντεμπούτο lp τους. Φαντάζομαι τον μόνο αναντικατάστατο του γκρουπ Jon Philpot να δηλώνει: "Aπελπιστική η κατάσταση εδώ στο Brooklyn. Δεν υπάρχουν εταιρίες να κυκλοφορήσουν τους δίσκους μας, χώροι για live, ραδιόφωνα να μας παίξουν..." Ο προαναφερθείς είχε ιδρύσει premillennium τους Presocratics. Δίπλα στο όνομα βάλτε τους τίτλους των δύο σινγκλ τους ("Presocratics Serve Imperialism" και "Pure Capitalism" και φτιάξτε του ένα προφίλ. Στους Bear in Heaven δεν έφερε ούτε Σόλωνα ούτε Μαρξ και τραγουδάει για lovesick teenagers που πρέπει να ζουν για πάντα. Πως εννοεί όμως το lovesick; Όπως το κολλημένοι με το τζόγο ή όπως το εννοούσαν οι Damned στο "Sick of being sick". Και ποια λέξη θα επιστρατευτεί για να κάνει το διαχωρισμό ανάμεσα στον teenager των 17 ετών κι αυτού των 143.522;
3. Wild Beasts - We still got the taste dancing on our tongues (Two dancers)
Διαβάζοντας τον τίτλο "η γεύση ακόμα χορεύει πάνω στις γλώσσες μας" το μυαλό μου πήγε αρχικά στο φιλί (τι να σημαίνει αυτό για το χαρακτήρα μου; Είμαι ρομαντικός ή σεξομανής;), πέρασε στο γαλακτομπούρεκο και μετά χάθηκε σε μεταφορικές χρήσεις γεύσεων και επιγλώσσιων χορών. To ηθικό δίδαγμα του τραγουδιού των Wild Beasts (που ακούγονται σαν Pere Ubu της δεύτερης περιόδου με τραγουδιστή τον Antony Hegarty ή Pulp της πρώτης με τραγουδιστή τον Jimmy Somerville) είναι πως δεν πρέπει να νιώθουμε ενοχές μετά από κραιπάλη και αφού περάσαμε καλά. Πόλη των Wild Beasts είναι η βρετανική Kendal, η πόλη που γαλούχησε τον τραγουδιστή των Marillion και τους British Sea Power. Εταιρία τους η Domino και τα "Limbo, panto" 2008 και "Two dancers" 2009 τα μέχρι στιγμής άλμπουμ τους.
4. Wetdog - Lower leg (Frauhaus!)
Billy Easter, Rivka Gillieron, Sarah Datblygu τα ονόματά τους. Αν το Billy είναι γυναικείο, τότε πρόκειται για all-girl band. Μήλο του Αδάμ πάντως δεν διακρίνω σε κανένα λαιμό. Το παιχνίδι των συνειρμών στην περίπτωσή τους μιλάει για Fall, για Lora Logic και για Slits με τις οποίες και επισκηνώνησαν τη θεία οχλητουργία. Όχι απ'το Τορόντον αλλά απ'το Λόντον που θα'λεγε κι ο ευφυής ράπερ. Όπως όλα τα τρίος με κιθαρίστα - τραγουδιστή και rhythm section δεν προτείνονται σε θαυμαστές του wall of sound. Μπορεί να μην έχουν βιολιά και πνευστά, στα φωνητικά όμως δεν κάνουν τσιγκουνιές. Αφού το δεύτερό τους λέγεται "Frauhaus!" τότε το "Enterprise reversal" είναι το πρώτο τους. Αν διαβάσεις κάπου πως οι Wetdog de-construct pop songs and reassemble them in the wrong order, έχε το νου σου. Αυτός που το έγραψε προσπαθεί να σου πουλήσει κάποιο απ'τα δύο. Μην τους μπερδεύετε με τους Wet Dog που αφήνουν κενό μεταξύ των λέξεων.
5. Maccabees - No kind words (Wall of arms)
Maccabees: Ιουδαίοι αντάρτες (τρομοκρατική οργάνωση σύμφωνα με τα αρχεία της τότε CIA) που απώθησαν τους Σελευκιδείς και επέκτειναν τα σύνορα του Ισραήλ.
The Maccabees: Σύγχρονη βρετανική μπάντα που βγαίνει δεύτερη σ'όλες τις search engines μετά τους προαναφερθέντες. Αν οι Beatles έγιναν, σύμφωνα με δήλωσή τους, πιο διάσημοι απ'το Χριστό, αυτοί θα πρέπει να έχουν ως στόχο να ξεπεράσουν τους ορίτζιναλ Μακαβαίους. Και δεν θα έλεγα πως βρίσκονται σε καλό δρόμο. Θα δεχτώ πως είναι σε καλό μονοπάτι με κομμάτια σαν αυτό αλλά ο δρόμος απαιτεί και καλά άλμπουμ, ολοκληρωμένα, απ'αυτά που εμφανίζονται στις ψηλές θέσεις των year end lists. Οι Maccabees που φαίνεται πως είναι υποστηρικτές της αποκέντρωσης αφού άφησαν το Λονδίνο για το Brighton δεν είναι θρήσκοι. Γιατί τότε άνοιξαν τη Βίβλο για να βρουν όνομα; Ο ήχος τους ίσως σας θυμίσει τους Φλεγόμενους Αρκαδούς. Έχουν ένα ακόμα άλμπουμ, το "Colour it in" του 2007.
6. Lovely Feathers - Agrotaker (Fantasy of the lot)
Θεραπευτική και ευκολοάκουστη χαρακτηρίζουν τη μουσική τους και θα συμφωνήσω μόνο για το δεύτερο αφού όσες φορές κι αν τους άκουσα καμιά από τις 17 αρρώστιες μου δεν παρουσίασε σημάδια ίασης. 2-3 πράγματα που μπορούμε να συγκρατήσουμε: Είναι τέσσερις απ'το Montreal, οι δύο απεχθάνονται τον αφρό ξυρίσματος αλλά και το gel. Παίζουν indie-pop με ολίγη από Pulp και περισσότερη από Go-Betweens. Από πότε; Βάλε μια γεμάτη πενταετία. Που συναντήθηκαν; Στο McGill University. Που να συναντηθούν θα μου πεις, στη μπουτίκ του Πάοκ; Πόσα; Δυο άλμπουμ κι ένα μικρότερο στο ξεκίνημα. Ονόματα παίζουν; Mark Kupfert αυτός που τους ξεκίνησε, Jimmy Shaw ο των Metric αυτός που τους υιοθέτησε, τους πήρε για υποστηρικτές στην τουρ του γκρουπ του, τους έκανε παραγωγή και δικαιολόγησε εν ολίγοις τα αισθήματα φιλίας που τρέφουν για την αφεντιά του.
7. Dead Man's Bones - Werewolf heart (Dead Man's Bones)
Δεν είχα ξανακούσει το όνομα του Ryan Gosling. Στους καναδούς ηθοποιούς οι γνώσεις μου φτάνουν μέχρι την Jennifer Tilly, την Neve Campbell, άντε και την Genevieve Bujold απ'τα Cronenberg χρόνια μου. Αυτός ο Gosling λοιπόν, που θα έπρεπε να το αλλάξει σε Ghostling, μαζί με κάποιον Zach Shields αποφάσισαν να ανεβάσουν ένα θεατρικό που θα παρουσίαζε μια ερωτική ιστορία με φαντάσματα. Για οικονομικούς λόγους η παράσταση έμεινε στα σχέδια και αυτό που διασώθηκε και ηχογραφήθηκε με την σύμπραξη της χορωδίας Τυπάλ... της Silverlake Conservatory Children's Choir είναι τα τραγούδια που προοριζόταν γι'αυτήν. Οι τίτλοι είναι πιο αστείοι κι απ'αυτούς των Alien Sex Fiend: "Πεθαμένες καρδιές", "Θαμμένος σε νερό", "Χάσε την ψυχή σου", "Λυκανθρωπίσια καρδιά", "Λουλούδια βγαίνουν απ'τον μνήμα μου", "To κορμί μου ένα ζόμπι για σένα". Διάλεξα το "Werewolf heart" που είναι εντελώς Morphine.
8. 2econd Class Citizen feat. Seschi - One by one (Α world without)
Subhumans, Underdogs, Outsiders, Exploited... Πόσα γκρουπ άραγε να έχουν επιλέξει όνομα που αρχίζει από sub, un, out και άλλα υποβαθμιστικά; Γιατί επέλεξε να συστηθεί ως Πολίτης δεύτερης κατηγορίας ο λευκός, γενειοφόρος και συχνά πηλικιοφόρος Aaron Thomason; Άβυσσος η ψυχή του (υπ)ανθρώπου.
- Φλυαρείς. Έχω data αποθηκευμένα και δεν μ'αφήνεις να τα αξιοποιήσω.
- Οκ memory babe, ρίχτα.
- One by One δίσκο είχαν οι Minimal Compact και τραγούδι ο Patrik Fitzgerald μεταξύ πολλών άλλων. Αυτός ο Ceschi που συμμετέχει εδώ, έχει το επώνυμο Ramos. Σε άλλα κομμάτια συμμετέχει ο James Reindeer. O νέος μας αγαπημένος έχει βγάλει και τρία eps: Divided reality, Wyred folk, One by one. Βρες τώρα ένα τρόπο να περιγράψεις τη μουσική του που σύναψε δάνεια με hiphop και νεοφόλκ τράπεζες.
- Θα βρω.
- Πριν πεις, να σου πω πως αυτό το done away που επαναλαμβάνεται εδώ μου θύμισε το πρώτο σινγκλ των Band of Outsiders και σφίχτηκε η καρδιά μου.
9. Sleep Whale - We were dripping (Houseboat)
Στο ροκ υπάρχουν δυο κατηγορίες μουσικών. Αυτοί που ξέρουν κι αυτοί που δεν ξέρουν να παίζουν. Κι αυτοί που ξέρουν να παίζουν χωρίζονται σε δυο κατηγορίες. Αυτούς που αυνανίζονται πάνω στο τάστο ή τα πλήκτρα και τους άλλους που δεν ξεχνούν πως βασικό συστατικό της μουσικής είναι το συναίσθημα και οι μεταφορές - εκδρομές σε άλλους κόσμους. Οι τελευταίοι χωρίζονται σε δυο κατηγορίες. Αυτούς που παίζουν κι αυτούς που παίζουν αλλά και ψάχνονται. Απ'το Denton που κείτεται νοτιοδυτικά του Paris, Texas μας επισκέφθηκαν οι Sleep Whale, ντουέτο αποτελούμενο από τους Joel North και Bruce Blay. Στον πρώτο τους δίσκο παίζουν παραδοσιακά όργανα αλλά και...χωράφια (field recordings, επεξεργασμένες ασφαλώς). Τους λες folktronica και ξεγλυστράς αλλά είναι περισσότερα απ'αυτό. Υπάρχουν απ'το '6 με όνομα Mom και για την ηχογράφηση είχαν την συνδρομή των Paul North και Spencer Stephenson - σιγά μη συγκρατήσει κανείς μας τα ονόματά τους.
10. Tigers That Talked - Black heart, blue eyes (ep)
Η ομάδα του μπορεί να παίζει στη γάμα εθνική αλλά το Leeds περνάει καλλιτεχνική και δημιουργική αναγέννηση. Αυτό υποστηρίζουν οι Tigers That Talked που το επέλεξαν για έδρα τους. Η σύνθεσή τους περιλαμβάνει 3 βρετανούς και την Glenna Larsen που είναι μισή νορβηγίδα και παίζει ολόκληρο βιολί. Η ιστορία τους ξεκινάει το 2006, τα single τους ήταν περιορισμένης κυκλοφορίας, προπόνηση για τον πρώτο τους δίσκο που θα κυκλοφορήσει την επόμενη δεκαετία και, θέλουν να πιστεύουν πως, θα σκίσει. Τίτλο γνωρίζουμε (The Merchant), εταιρία (Bad Sneakers) αλλά όχι ημερομηνία κυκλοφορίας. Παραδέχονται πως κλέβουν από Cure, Arcade Fire, Elbow και Ryan Adams. Οι μάρτυρες κατηγορίας μιλάνε και για Smiths. Νονός ο Richard Brautigan και το βιβλίο του "In watermelon sugar" τον οποίον, οι ελεφαντομνήμονες θα θυμάστε πως τίμησαν και οι Groove Machine προ δεκαπενταετίας και βάλε.
11. Violens - Doomed (V ep)
Say the first thing that comes to your mind, say it with conviction. Έτσι άρχιζε ένα τραγούδι των Band of Outsiders που θυμήθηκα σήμερα και, αμ' έπος αμ' έργον. H φωνή είναι ψυχεδελικού συγκροτήματος των sixties, εξ Αγγλίας μάλιστα προερχομένου. Η μουσική είναι σαν Violent Femmes του πρώτου δίσκου. Αυτό το κρουστάκι που εισβάλλει σε σημεία αρέσει με. Μετά το πράγμα στρίβει προς Smiths. Και ξανά στο τιμόνι ο Brian Ritchie. Το όνομα παίζει με τα violence και violins. Χώστε και τον Ritchie Valens μέσα, τσάμπα είναι. Και πείτε πως τιμάτε τα πενήντα χρόνια απ'το θάνατό του. (Δεν θα γίνω σύμβουλος συγκροτημάτων κάποτε; Θα αφήσω εποχή. Στην κόλαση). Στο όνομα όμως σταματάει το παιχνίδι. Βλέπω στα sites τους μια στρατιά μανατζαρέων και μυρίζομαι πως το σπρώξιμο θα πάει σύννεφο. Ήδη ένα remix του Doomed απ'τους MGMT κυκλοφορεί στο δίχτυ. Την Άνοιξη άρχισαν να ηχογραφούν άλμπουμ κι ακόμα τίποτα δεν έχει ανακοινωθεί για κυκλοφορία. Ή αλλάζουν παραγωγούς σαν τα πουκάμισα ή σχεδιάζουν τη στρατηγική προώθησης με κάθε λεφτομέρεια. Είναι τέσσερις νεοϋορκέζοι και έχουν συμπληρώσει διετία παντρεμένοι.
12. Liechtenstein - Reflections (Survival strategies in a modern world)
Στη συνέντευξη που δεν έγινε ποτέ τις ρώτησα γιατί διάλεξαν αυτό το όνομα και μου απάντησαν πως ήθελαν να υπενθυμίσουν στους ευρωπαίους πως οι φορολογικοί παράδεισοι και οι offshore είναι το σηκωμένο μεσαίο δάχτυλο των πλουσίων στους φτωχούς που πληρώνουν άμεσους ή έμμεσους φόρους επειδή δεν μπορούν να τους αποφύγουν. Στην ερώτηση αν προτιμούν το Reflections με τους New York Rock & Roll Ensemble, την Αλίκη Καγιαλόγλου ή τον Κάπα Βήτα μου απάντησαν πως κανένας εκ των τριών δεν είναι αρκετά ποπ για τα γούστα τους. Ξέχασα να ρωτήσω τις τρεις σουηδέζες απ'το Goteborg που έβγαλαν και τρία σίνγλς στα 4 χρόνια της ύπαρξης του γκρουπ γιατί έχουν όλες κοντό μαλλί και γιατί όταν έβγαλαν το σινγκλ "Apathy" έφτιαξαν βίντεο για το flipside του "Security by design".
13. Play People - Goes out (VA- Rough Trade Indiepop 09)
Γλυκάθηκα με την indiepop και δε λέω να αλλαξοστυλίσω. Γιαυτούς τους stereolabίζοντες δεν έχω να πω πολλά. Κρύβουν την ταυτότητά τους και δεν δημοσιεύουν φωτογραφίες τους. Πουλάνε και το παραμύθι πως είναι τέσσερις γερμανοί που φτιάχτηκαν σε μια φάμπρικα αλλά μετακόμισαν στη Βρετανία. Συμμετείχαν στην φανζινοσυλλογή της Cloudberry "Ever get the feeling you've been cheated?" (τα τελευταία λόγια του Johnny Rotten ως Sex Pistol) και η ίδια εταιρία έβγαλε το δεύτερο απ'τα τρία single τους - ναι, το Goes out.
14. Girls - Lust for life (Album)
Γράψε μου μια έκθεση με θέμα 'τα πιο μεγάλα θέλω που δημιουργούν αίσθηση δίψας για ζωή'. Υποθέτω πως πρώτα θα ήθελες ένα αγόρι (girl είσαι, μην το ξεχνάς), έναν πατέρα, ένα μαύρισμα (California girl μάλιστα), μια πίτσα, ένα κρασί, ένα beach house (ένα άλμπουμ τους που είναι πιο εύκολο;) με τζάκι. Ε, τι άλλο να ζητήσει κανείς; Ίσως να μην ξανακούσει για Children of God (όχι απ'τους Swans), την αίρεση των χίπιδων που στα seventies έκανε οικονομικές εξορμήσεις στέλνοντας τις γυναίκες της, όχι να πουλάνε κουπόνια (στην Huntington Beach ήταν η έδρα της, όχι στον Περισσό) αλλά να κάνουν βίζιτες. Γιατί μέσα σε τέτοιο περιβάλλον μεγάλωσε ο ένας εκ των δύο Girls και μετά από περιπέτειες που μοιάζουν με την Οδύσσεια ενός ξεριζωμένου βρέθηκε στην California όπου συνάντησε έτερο boy και έφτιαξαν τους Girls που έφτιαξαν δίσκο που ονόμασαν "Album". Τα τραγούδια τους είναι σαν χαζά ανέκδοτα, έχουν κάτι ρετρό φίφτις, κάτι αυθάδικο, κάτι γλυκόπικρο, κάτι ραμονίστικο. Τους τσίμπησε η Matador και τους ενέταξε στο ρόστερ της θυγατρικής της True Panther. Αν παρολαυτά προτιμάς ακόμα το Lust for life του Iggy... δεν είσαι ο μόνος/η.
15. Memory Tapes - Bicycle (Seek magic)
Τις Memorex κασέτες θυμάμαι και τη διαφήμιση με τον τύπο μπροστά στο ηχείο που έπαιζε για χρόνια στο ΝΜΕ. Και δεν έχω καταλάβει αν ο πρώην Hail Social Dayve Hawk θα συνεχίσει να αλλάζει όνομα σε κάθε νέα κυκλοφορία ή αν βρήκε αυτό που τον καλύπτει και θα σταματήσει να σπαταλά ενέργεια. Memory Cassette, Weird Tapes, Memory Tapes... To Basement Tapes μήπως είναι καλύτερο; Είναι απ'το New Jersey που η self titled πόλη του απέχει απ'τη Νέα Υόρκη όσο το Σταδίου 11 από το Σταδίου 12. (Ένα άλογο στη Σταδίου!) Το εξώφυλλο δεν είναι σαφές. Σύννεφα είναι αυτά στο πάνω μέρος; Κι αυτά στο κάτω είναι μπάζα στη θάλασσα; Μήπως είναι οι πάγοι που λιώνουν; Έκανε remixes σε Yeah Yeah Yeahs, Yeasayer, Υeter Bjοrn & John κ.α., του έκαναν οι Horrors και κάποιοι μικροί όπως Sail a Whale και Shadow Self.
16. Blk Jks - Banna ba modimo (After robots)
Δεν φιλοξενούμε συχνά γκρουπ απ'την TROSA (The Republic of South Africa) στα ακουστικά μας και τώρα που η Secretly Canadian μας συστήνει τους Black Jacks (αφαίρεσαν μερικά γράμματα για να φθείρονται λιγότερο τα πληκτρολόγια που έχουν πλήκτρα από μπαμπού) άδραξα την ευκαιρία. O Mandela και οι διάδοχοί του δεν έκαναν τίποτα για τους southern rockers έτσι οι τέσσερις απ'το Johannesburg (Lindani Buthelezi, Mpumi Mcata, Molefi Makananise, Tshepang Ramoba) βρήκαν μάνατζερ στη Νέα Υόρκη, που τους βρήκε εταιρία που εκτίμησε την καυτή ψυχεδελική bluesy afro ska africana τους, τους βρήκε παραγωγό απ'τους Secret Machines και τους έστειλε να μουσικώσουν τις τέσσερις απ'τις πέντε ηπείρους μέσα σε διάστημα λίγων μηνών. Οι Blk Jms, οι Blk Jns και οι Blk Jnfrs που δεν βρήκαν υπερπόντιο μάνατζερ περιμένουν να σκάσει κανένας εταιριάρχης για το μουντιάλ με μια αγκαλιά συμβόλαια και να συνδυάσει το τερπνόν μετά του ροναλντίνιου. Και τι θέλουν να μας πουν με τον τίτλο After robots; Αφήστε τους Vitalic και τους Field και χορέψτε με κάτι αυθεντικό;
17. Clues - Approach the throne (Clues)
Unicorns are people too. Φυσικά. Who will cut our hair when we're gone? Δεν ξέρω. Χαμόγελα προκαλούσαν οι τίτλοι των δίσκων των Unicorns απ'το Μόντρεαλ που αφαίμαξαν το χρόνο, την ενέργεια και τα όνειρα του Alden Penner. Δεν άντεξαν πολύ όμως. Το ίδιο και ο Brendan Reed, ντράμερ των Arcade Fire στο πρώτο ep τους. Δεν τους άντεξε, δεν τον άντεξαν... Και έπαθε αυτό που έπαθε ο πρώτος ντράμερ των Beatles. Όταν ήρθαν οι δόξες αυτός απουσίαζε. Δυο χρόνια πριν ξεκίνησε το πρότζεκτ των Clues, οι σύντροφοι έγιναν από δύο πέντε, η Constellation έβγαλε το άλμπουμ τους που είναι ομώνυμο και κολυμπάει με Wolf Parade, Fugazi και άλλους δεινούς κολυμβητές.
18. Ganglians - Valiant brave (Monster Head Room)
Απ'το Sacramento, την πόλη των Cake και των Deftones. Ηχητικά κατάγονται απ'την πόλη των Thee Fourgiven που κι αυτοί κατάγονταν απ'τις sixties χαμένες πατρίδες. Μύλος. Καινούργιοι είναι στα δισκογραφικά, ξεκίνησαν μ'ένα ομώνυμο περιορισμένης διάρκειας και αυτό είναι το πρώτο φουλ τους. Το Gangzzz τους φάνηκε βαρύ για όνομα, ελάφρυνε με λίγη βοήθεια απ'τα aliens.
19. Gaggle - Crows
Δεύτερη χορωδία στο σημερινό countup μετά την παιδική των Dead Man's Bones. Την επαγυναικώνουν 20 κυρίες γεννημένες στα eighties αλλά και στα sixties. Ως αρχηγό αναγνωρίζουν την Deborah Coughlin, λονδρεύουν στο Εδρίνο και φοράνε πολύχρωμα κοστούμια και μαντήλες που σε κάνουν να νομίζεις πως βρίσκεσαι σε επίδειξη μόδας της αρχαίας Βαβυλώνας. Οι μισές τραγουδάνε και οι υπόλοιπες κάνουν τα ω! ω! και τα ουάου ουάου πάνω σε πρόχειρους ρυθμούς από συνθεσάιζερ. Πόσο καιρό μπορούν να συνυπάρξουν όλες μαζί;
20. Rome - The secret sons of Europe (Flowers from exile)
After having released three groundbreaking albums at a breathtaking pace
(Nera - 2006; Confessions d'un Voleur d'Ames - 2007 and Masse Mensch Material - 2008), ROME found a home in the German label Trisol and released its latest opus Flowers From Exile in June 2009. Τhe music and lyrical world of ROME is genuinely unique and constantly brilliant. Blending excellent songwriting craftsmanship, unusual arrangements and fine poetry into one monstruous and intimate musical output that combines chanson, dark ambient, apocalyptic folk, pop, acoustic rock, martial industrial, cold wave - all rolled into one impressive avantgarde package. Τόσα επίθετα σε τόσο λίγες σειρές. Κι αγέλαστη πέτρα να είσαι θα σκάσεις ένα χαμόγελο διαβάζοντας το βιογραφικό των δύο Λουξεμβούργων (μετά το Λιχτενστάιν..) που φαίνεται πως πρόσθεσαν και τον βιολιστή Nikos Mavridis στην παρέα τους. Οι φωτογραφίες τους στον καναπέ με τα κοστούμια δεν παραπέμπουν σε νεοφόλκ ή martial folk αισθητική. Δεν έχει αγάλματα και νεκροταφεία στο Δουκάτο ή τους έβγαλε ο φωτογράφος των Thievery Corporation;
21. The Great Park - The royal canal (The wife)
Αν το προηγούμενο συνόρευε με Sol Invictus αυτό κάνει πέρασμα απ'τη γειτονιά των Current 93. O μεγάλος παρκαδόρος λέγεται Stephen Burch, η οικογένειά του άφησε την Αγγλία για την Ιρλανδία κι αυτός την Ιρλανδία για το Βερολίνο. Είναι αδύνατο να βγάλεις άκρη με τη δισκογραφία του που έχει κανονικούς δίσκους, live cdr ηχογραφημένα με μια ανάσα, limited κυκλοφορίες των 20 αντιτύπων, άλμπουμ μόνο για download και συμμετοχές σε συλλογές όπως η με τον ωραίο τίτλο "Home Taping is Music". Το βιολί εδώ ακούει στο όνομα Martha Rose.
_____
