Micture 06

Ayshay, Dinky, Darkside

Τρία νέα ep's, ανάμεσά τους και η έκπληξη απ'τον εικονιζόμενο Nicolas. Του Άρη Μπούρα

Ayshay
Warn-U EP

(Tri-Angle Records)



AyshayΔε μπορώ να προσδιορίσω τον ακριβή λόγο, αλλά έχω την αίσθηση ότι το συγκεκριμένο EP, είναι από αυτά τ' ακούσματα που εδώ και αρκετό - θα έλεγα - καιρό μ' έχει δυσκολέψει ποικιλοτρόπως κι επανειλημμένως, όχι τόσο στην ακρόασή του, όσο στη μετέπειτα προσπάθεια αποτύπωσης των εντυπώσεων, καθώς και των τεκταινόμενων που αναπηδούν από τα ψηφιακά του αυλάκια, με τελικό επιθυμητό σκοπό το διαμοιρασμό του - με μια άλφα σαφήνεια - και παραέξω. Σηκώνομαι απ' την καρέκλα, κάνω μερικά βήματα παραπέρα, ξανακάθομαι. Πατάω το play, κοιτάζω προβληματισμένος δεξιά αριστερά, ξανασηκώνομαι. Κλείνω το macbook, το ανοίγω. Βάζω το βραστήρα για να ετοιμάσω ένα ποτήρι πράσινο τσάι, τίποτα, τζίφος. Ρίχνω λίγο Μεταξά, μπας και τυχόν ελευθερωθεί - χαλαρωμένος πια - ο εγκέφαλος, πλήρης στασιμότητα. Εν τέλει αποφασίζεται να προσέλθει ολόκληρο το μπουκάλι Μεταξά δίπλα μου, παρόλο που είναι γνωστό ότι η σχέση του Ισλαμικού κόσμου με το αλκοόλ δεν είναι και η καλύτερη δυνατή. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα καλύτερα από την αρχή.

Η Ayshay, που στην Αραβική γλώσσα σημαίνει "οτιδήποτε" ή "ότι να 'ναι", είναι το καλλιτεχνικό - μουσικό πρότζεκτ της Fatima Al Quadiri, η οποία γεννημένη στη Σενεγάλη, πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της παιδικής της ηλικίας στο Κουβέιτ, μέχρις ωσότου καταλήξει στη Νέα Υόρκη. Πολυπράγμων κι ανήσυχη, κινούμενη μεταξύ εικαστικών, μουσικής και δημοσιογραφίας, σύμφωνα με τις πληροφορίες που αλίευσα για δαύτην, κυκλοφορεί το παρθενικό της ουσιαστικά EP στο ελκυστικά ιδιόμορφο label της Tri-Angle (βλέπε και Holy Other, oOoOO, How To Dress Well μεταξύ άλλων), προσφέροντας τέσσερα - ας πούμε - κομμάτια, με την κλασική δομή τραγουδιών να χάνεται στο βάθος μιας δυσπρόσιτης ιεροτελεστίας. Τι κι αν ως Έλληνες στέκουμε σχεδόν αντικριστά σε αυτό που αποκαλούμε μουσουλμανικό κόσμο και ανατολή, υπό μια γενικότερη γεωγραφική και πολιτισμική έννοια, ως μέσοι ακροατές, νομίζω δε τίθεται θέμα αμφισβήτησης, ότι βρισκόμαστε - καλώς ή κακώς - πλησιέστερα σε αυτό που αποκαλούμε δυτική μουσική τεχνοτροπία.

Καταρχήν, η Fatima Al Quadiri έχει ως βασικό και κύριο άξονα την ίδια της τη φωνή. Κινούμενη acappella πάνω σε μελωδίες όπου δύσκολα διακρίνεται αρχή, μέση ή τέλος, με διαφορετικές τονικότητες να πηγαινοέρχονται καθ' όλη τη διάρκεια των κομματιών, με παραμορφώσεις και reverb να κινούνται κυκλικά, παύσεις να εισέρχονται ξαφνικά, αέρινα περάσματα να φτερουγίζουν τη στιγμή που παγωμένοι, χαμηλότονοι ψίθυροι ταρακουνάνε την μυσταγωγική, αργόσυρτη ατμόσφαιρα. Ναι, είναι στιγμές που έρχονται στο μυαλό σου αντίστοιχες πειραματικές προσπάθειες της Diamanda Galas, της Yoko Ono ή της Laurie Anderson, όπως ορθά αναφέρουν οι περισσότεροι δημοσιογράφοι, ναι είναι στιγμές που έρχονται στο μυαλό σου ονόματα της νεότερης, σύγχρονης σκηνής, που διαρρηγνύουνε με τον τρόπο τους τα ποπ στεγανά, όπως οι Gang Gang Dance, Glasser, Oneohtrix Point Never ή ακόμη και η M.I.A., ωστόσο, η εξωτική και νανουριστική, αιθέρια αραβική αύρα που αναβλύζει, δυσκολεύει εμφανέστατα την κατηγοριοποίηση και συγγενοποίηση του τελικού αποτελέσματος. Ισλαμική υφή, θρησκευτικότητα, αισθητική ενός διαφορετικού πολιτισμού που δείχνει τα τελευταία χρόνια ν' αναζητεί το μέλλον και την ταυτότητά του στη Μέση - κι όχι μόνο - Ανατολή.

Κλείνοντας, στο φινάλε του EP έρχεται κι ένα megamix 12 λεπτών από τους Nguzunguzu, ένα ντουέτο παραγωγών από το L.A. που εκτοξεύει τον ακροατή σ' ένα αέναο ταξίδι ήχων, άναρχων ρυθμών και ξερών beat, φέρνοντας στο μυαλό μερικές από τις καλύτερες στιγμές της Warp Records. Ενδιαφέρον πείραμα, αναμένουμε για το επόμενο, πιο ολοκληρωμένο βήμα. (7)

http://fatimaalqadiri.com

Dinky
Time To Lose It EP

(Visionquest)



DinkyΣτον όμορφα ρυθμικά πλασμένο κόσμο της Dinky, τα πάντα κινούνται σε υψηλά bpm, άνω των 124, κατά βάση. Το επαναλαμβανόμενο beat αποτελεί τη δική της σταθερά, και είτε περνάει τις ώρες της παίζοντας μουσική ως disc jockey, είτε πλάθοντας τις δικές της παραγωγές, τα πάντα είναι ρυθμός, άλλοτε υπνωτικός, άλλοτε πιο γκρουβαριστός. Με πάνω από δέκα χρόνια να κινείται διακριτικά, αλλά σταθερά ανοδικά, την ίδια στιγμή που πάλαι ποτέ ιέρειες της techno (βλέπε Miss Kittin, Ellen Allien) αρχίζουνε σταδιακά να εξασθενούν.

Η Alejandra Iglesias, γεννημένη στο Σαν Ντιέγκο της Χιλής και προερχόμενη από τη περίφημη minimal σχολή της Λατινικής Αμερικής, δεν έχει πολλά χρόνια που - όπως και οι περισσότεροι συνοδοιπόροι της - επέλεξε να μετοικίσει στη Μέκκα - όπως λένε - της techno μουσικής, βλέπε και Βερολίνο, κι όπως ήτανε φυσικό κι επόμενο, πλήθος δικών της κομματιών διαμοιράστηκαν σε τοπικά label και όχι μόνο. Cocoon, Traum, Wagon Repair, Cross town rebels, μερικά μόνο εξ αυτών. Με εξαιρετικές ικανότητες στο djing και αμέτρητες εμφανίσεις ανά τον κόσμο να γεμίζουν το ημερολόγιό της, δεν έχει πολύ καιρό τώρα που κυκλοφορεί και το νέο της EP στη Visionquest, ένα από τα ανερχόμενα techno label του Ντιτρόιτ. Με τρια κομμάτια τα οποία, όπως είναι φυσικό κι επόμενο, διαρρηγνύουν την τυπική δομή της τραγουδοποιίας, στοχεύοντας ευθύς αμέσως στα εγκεφαλικά κύτταρα, το σώμα, το dancefloor. Tech-house, λουπαριστές μελωδίες και φωνητικά, κόνγκας, acid περάσματα με μέτρο, μπάσο στιβαρό, περήφανο, αλλά όχι ποζαρισμένο. Έτσι, στο "Teka" χάνεσαι στην ρυθμική αγωγή του, με τους clubbers (άραγε πόσο ευδόκιμος στέκει ακόμη στις μέρες μας αυτός ο όρος;) να σχίζουν τα ιμάτια τους και να λιώνουν τις σόλες τους (τις ποιες;), στο "This Is Your Heart" αφήνεσαι στους ψιθύρους, τις σαγηνευτικές και συνάμα αστρικές μελωδίες, ενώ για το φινάλε, στο ομότιτλο track τα bmp χαμηλώνουνε, με τη Dinky να τραγουδάει στην αγγλική, να παίζει με την επανάληψη, την ώρα που space folk αστερισμοί κάνουνε πέρασμα από τις ονειρώξεις του αντρικού πληθυσμού. (7,5)

www.dinkyland.net

Darkside
Darkside EP

(Clown & Sunset)



DarksideΧέρι σηκώνεται, χτυπά το μέτωπό με την παλάμη - ορθά πλατιά - ανοιχτή. Στόμα μισάνοιχτο, σα του ηλιθίου που αναρωτιέται τι ακριβώς αιωρείται στην ατμόσφαιρα όπου διαμένει και στέκει. Ήχοι πάλλονται, φωνές διαπερνάνε γλυκά και συνάμα αυτάρεσκα τον ορίζοντα. Σε πόσο μεγάλο μπελά μας έχει βάλει ετούτος εδώ ο νεανίας, δε μπορώ να το χωνέψω. Μ' ένα από τα καλύτερα άλμπουμ μέσα στο 2011 (το "Space Is Only Noise" είναι βέβαιο ότι θα το δούμε να φιγουράρει στις περισσότερες λίστες με τα καλύτερα ακούσματα της χρονιάς), με μια πλειάδα καταπληκτικών remix τα τελευταία 2-3 χρόνια, και με 12ιντσα που φέρνουν το dance ήχο - κομματάκι - ένα βήμα παραπέρα, είναι ν' απορείς πόσο ταλέντο μπορεί να χωρέσει σ' ένα παιδί που γεννήθηκε μετά το ευρωμπάσκετ του '87 (σήμα κατατεθέν της γενιάς μου).

Στα 21 του λοιπόν πλέον ο Nicolas Jaar, αφού κυκλοφόρησε - προ λίγων ημερών - δυο καταπληκτικά αργόσυρτα track (μπορείτε να τ' ακούσετε, αλλά και να τα κατεβάσετε δωρεάν εδώ αποφάσισε να συμπράξει μ' έναν ακόμη μουσικό, κυκλοφορώντας το πρώτο τους EP ως Darkside (όχι και το πιο επινοητικό όνομα), στο νεοϊδρυθέν label του Jaar. Με τον Dave Harrington, μουσικό από τη Νέα Υόρκη, να αποτελεί το έτερον ήμισυ του Χιλιανού μαέστρου, προσδίδοντας ακόμη περισσότερα, πολυποίκιλα στοιχεία, στην ούτως ή άλλως πολύχρωμη παλέτα του Jaar. Spaghetti western κιθάρες, funky περάσματα από τα 70s, rock πρέζες αλλοτινών εποχών, αργόμπιτη disco, minimal house, dubstep αναθυμιάσεις, techno, άλλοτε πιο ρυθμική κι άλλοτε πιο εσωστρεφής, balearic lounge, ελιγμοί που φλερτάρουνε με τη jazz. Ταμπέλες και είδη μουσικής να 'χεις ν' ανακαλύπτεις, ώστε να κοτσάρεις στα κομμάτια τους. Κομμάτια, τα οποία όπως είναι φυσικό κι επόμενο, όχι μόνο δε χάνονται στο όνομα της ευρηματικότητας, όχι μόνο δε βραχυκυκλώνουνε στο όνομα της νεωτερικότητας, αλλά στέκουν εξαίσια, φιλτράροντας τις πολύπτυχες επιρροές των δημιουργών τους.

Το μέλλον είναι εδώ, ξεδιπλώνοντας νέους ήχους και όπως συνέβαινε ανέκαθεν, συνοδεύει δημιουργικά τις σκέψεις μας, χύνεται φωτεινό στη σκοτεινή - στιγμές - καθημερινότητά μας. (8,5)

http://clownandsunset.spinshop.com