Micture 09

Lapalux, Kid606, Kwes

Σε μια εποχή όπου δεκάδες τραγούδια διασχίζουν την οθόνη του υπολογιστή σου σε πάσης μορφής αρχεία... Toυ Άρη Μπούρα

Lapalux
When You 're Gone EP

(Brainfeeder)



LapaluxΧαζεύοντας το εξώφυλλο του βινυλίου με τις αιθέριες, γεμάτο υποσχέσεις υπάρξεις και τον διάχυτο αισθησιασμό να ετοιμάζεται να εκραγεί, πριν καν τοποθετήσω το δίσκο στο πικάπ μου, φαντάζομαι - αντίστοιχα - παρεμφερείς φόρα παρτίδα μελωδίες και ρυθμούς που για κάποιο λόγο θα φλερτάρουν είτε με την disco, είτε με την χορευτική πλευρά της electro. Έλα όμως που τα πράγματα στη ζωή δεν είναι πάντοτε όπως ακριβώς τα φαντάζεσαι. Πνιγμένα συναισθήματα, αισθησιασμός που βουτάει στα σκοτεινά μέρη του εγκεφάλου, πειραγμένες εκφάνσεις του ωραίου. Ο Stuart Howard, με αφετηρία το Essex της Μεγάλης Βρετανίας, μετά από αρκετά bootlegs και remix, κυκλοφορεί ουσιαστικά το πρώτο του EP για την Brainfeeder του Flying Lotus, στο οποίο παρελαύνουν 7 εξαιρετικής υφής και αισθητικής συνθετικά δημιουργήματα για τον νεαρό παραγωγό - μουσικό.
Samples μπολιασμένα με λεπτότητα ανάμεσα σε αργόσυρτα, τεμπέλικα beat, jazzy περάσματα, φωνητικά που άλλοτε γλυκαίνουν την παγερή ατμόσφαιρα, άλλοτε κινούνται προς πιο απόκοσμες τονικότητες, πειραγμένα όσο εκεί που δε πάει. Έτσι στην πρώτη δυνατή στιγμή του δίσκου, το "Moments", με τα guest φωνητικά της Jade Pybus, εκεί που ξεκινά ένα νωχελικό, γαλήνιο ηλεκτρονικό ποπ τραγουδάκι, φλερτάροντας μάλιστα διακριτικά και με την r'n'b, αρχίζουνε τα εφέ και οι διεστραμμένοι ήχοι, δίνοντας μια διαφορετική, αν μη τι άλλο απολαυστική διάσταση στο κομμάτι. Απόλυτη ισορροπία ανάμεσα σε αυτό που ονομάζουμε avant-garde και pop που κινείται σε πιο κλασικές, μελωδικές φόρμες, ισόποση δόση ρυθμού και πειραματισμού. Ιδεατό. Από 'κει κι έπειτα, θα σταθώ στα "Gone" και "Gutter Glitter", με τα συνθεσάιζερ να δίνουν μια φουτουριστική διάσταση, τα φωνητικά του Stuart Howard να πηγαινοέρχονται, να ανεβοκατεβαίνουν, να σαμπλάρονται, να βουτάνε στο σκοτάδι κουτρουβαλώντας πάνω σε αποδομημένα hip hop beat.
Υπνωτίζομαι από την ομορφιά της ατμόσφαιρας, τυλίγομαι από τις εύθραυστες μελωδίες, ξεχνάω - προς στιγμή - τις υποσχέσεις του σαγηνευτικού βλέμματος στο εξώφυλλο.
- 8 -
www.lapalux.com/#7f6/custom_plain

Kid606
Ejaculazer Tag EP

(Tigerbeat6)



Kid606Πρέπει να ήταν φθινόπωρο του 2003` θυμάμαι τον εαυτό μου μαζί με τον Μιχάλη Εμμανουηλίδη (Ρόδον Fm 95) και καμιά 80αριά ακόμη νοματαίους να περιμένουμε τον πολυπράγμονα Αμερικανό (γεννηθέντα στο Καράκας της Βενεζουέλας) μουσικό να εμφανιστεί στο Club του Μύλου της Θεσσαλονίκης. Περασμένες δυο ή τρεις τη νύχτα, μετά από ένα σερί Ελλήνων και ξένων support που συνόδευαν τον Kid606, ευπρεπέστατων μεν, με το πρόγραμμα όμως να έχει ξεχειλώσει χρονικά, μάλλον πέραν του επιτρεπτού. Κουρασμένα παλικάρια, εκλιπαρούσαμε να συντομεύσει η βραδιά πριν πιάσουμε το ξημέρωμα. Όταν ο Miguel Depedro επιτέλους στάθηκε πίσω από τα μηχανήματα και το λάπτοπ του, με την ψηλόσωμη φιγούρα του να γεμίζει τη σκηνή, επιδόθηκε σ' ένα ανελέητο σφυροκόπημα ήχων, με τις εντάσεις, τις παύσεις και τις εναλλαγές να μη σ' αφήνουν πολλά περιθώρια για δεύτερη (ή τρίτη) σκέψη (πόσο μάλλον να αποχωρήσεις λόγω της προχωρημένης ώρας). Εκείνη την περίοδο ήταν που - ας πούμε - άρχισε να παίρνει τα πάνω του, θαρρώ, καθότι απ' τα τέλη του '90 όπου άρχισε να κυκλοφορεί τις πρώτες του δουλειές ήδη είχε σχηματίσει ένα σεβαστό όνομα στο χώρο της πειραματικής μουσικής, και δη της ηλεκτρονικής, με το label του να συγκεντρώνει στο ρόστερ του πλήθος αξιόλογων ονομάτων (Gold Chains, Dj Rupture, Dwayne Sodahberk, Kevin Blechdom, Max Tundra μεταξύ άλλων). Έκτοτε οι κυκλοφορίες του ήσαν άπειρες. Ep, singles, album, συνεργασίες με διάφορους μουσικούς και καλλιτέχνες από τον χώρο της πειραματικής και όχι μόνο μουσικής. Αδιαφορώντας για μόδες, τάσεις, κινούνταν πάντοτε στο δικό του σταθερό άρμα, περνώντας άλλοτε από την αφαιρετική πλευρά της techno κι άλλοτε από την πιο noise και punk διαστροφή του ηλεκτρονικού ήχου.
Εδώ και λίγες εβδομάδες κυκλοφορεί το νέο του EP, και στιγμές έχω την αίσθηση ότι ηχητικά κινείται πιο κοντά από ποτέ ίσως, στον ηλεκτρονικό ήχο του σήμερα, ή τουλάχιστον ένα μεγάλο μέρος αυτού που αναδύεται από τις υπάρχουσες τάσεις. Δεν ξέρω βέβαια εάν ο ίδιος το επέλεξε, ή απλά βοήθησαν οι συνιστώσες σ' αυτήν την - κατά κάποιο τρόπο - συνεύρεση. Sci-fi hip hop, synthesizer funk, ήχος που παίρνει από το βαθύ παρελθόν στοιχεία και τα εκτινάσσει σε μια άλλη φουτουριστική διάσταση. Έτσι στο εναρκτήριο "Ejaculazer Tag" βουτάς στα lazer και τις ηλιαχτίδες, σε μια εύθυμη αργόμπιτη σεκάνς από ταινία επιστημονικής φαντασίας, αφήνοντας όμως την αυθεντική εκτέλεση συνεχίζεις με την συμφωνική ρουκέτα του Ταϊβανού Mochipet, περνάς από τον καταιγισμό ακόμη ενός remix στα 160bpm, και καταλήγεις στην dub πανδαισία του Joe Lentini, ο οποίος ναι, προσυπογράφω ότι προσφέρει και το πιο απολαυστικό remix του ομότιτλου κομματιού. Από κει κι έπειτα, το "We Call It Life" έρχεται να προστεθεί στο παζλ με συνθεσάιζερ διαπλανητικά, μπάσο μεγατόνων και γυναικεία φωνητικά που έρχονται από κάποιο μακρινό ξεχασμένο σταθμό του διαστήματος. Το φινάλε σε βρίσκει μ' ένα remix του "Let's Get Radioactive" από τον πιτσιρικά Kanji Kinetic, ο οποίος αφήνει το συνήθη νωχελικό ήχο του Μπρίστολ, για να σου κάψει - απολαυστικά - ότι έχει απομείνει στον εγκέφαλο. Χαρντκορίλα!
- 7,5 -
www.tigerbeat6.com

Kwes
Meantime EP

(Warp)



KwesΣε μια εποχή όπου η πληροφορία αναπηδάει στο μυαλό σου κουδουνίζοντας, μη προλαβαίνοντας καλά καλά να την αφομοιώσεις, σε μια εποχή όπου δεκάδες τραγούδια διασχίζουν την οθόνη του υπολογιστή σου σε πάσης μορφής αρχεία, θαρρώ πως στέκει ολοένα και περισσότερο δύσκολο να σταθεί μερικά λεπτά, ώρες, μέρες παραπάνω, ένα τραγούδι στο μπροστινό μέρος του εγκεφάλου σου, σιγοψιθυρίζοντας τους στίχους του, αφουγκράζοντας τη μελωδία του. Ο ρόλος της ποπ θεωρώ φαντάζει πιο δύσκολος από ποτέ, καθότι μες στο σωρό των ερεθισμάτων ο παραλήπτης αδυνατεί πλέον να συντονιστεί όπως παλαιότερα με το αντικείμενο προς ακρόαση. Το "Igoyh" του νεαρού Kwes έχω την αίσθηση ότι είναι από τα ελάχιστα κομμάτια που κατάφερε τις τελευταίες εβδομάδες να πετύχει το - στιγμές - ακατόρθωτο. Να σταθεί πέραν του συνηθισμένου χρονικού ορίου κολλημένο στην καθημερινή περιπλάνηση του εγκεφάλου. Μελωδίες κεντημένες ασύλληπτα όμορφα, πνιγμένες στα distortion και τα εφέ, σε μια αψεγάδιαστη ανάπτυξη επάνω σ' ένα σταθερό - στο μεγαλύτερο μέρος - beat, που κυλάει αργόσυρτα προς ένα επτάλεπτο, μικρό έπος. Βελούδινα φωνητικά, νοσταλγική πνοή, ένας τόνος μελαγχολίας, σ' ένα κατά τ' άλλα άψογο ερωτικό τραγούδι με πανέμορφους στίχους.
Ας πάρουμε όμως λίγο τα πράγματα από την αρχή. Μεγαλωμένος στις γειτονιές του Νότιου Λονδίνου, ο Kwes αποτελεί εδώ και λίγα χρόνια ένα από τα καλοκρυμμένα μυστικά (όπως συνηθίζεται να λέγεται) της Λονδρέζικης μουσικής σκηνής. Μουσικός παραγωγός και πολυοργανίστας, μετράει ήδη στο βιογραφικό του (είναι μόλις εικοσιτεσσάρων) συνεργασίες με τους Ghostpoet, The Xx, Hot Chip, Damon Albarn, Leftfield, Ebony Bones και Jack Penate μεταξύ άλλων, καθώς και με τον κολλητό του Micachu, που μόλις κυκλοφορήσανε και το νέο τους mixtape ως Kwesachu (τσέκαρέ το εδώ). Με το "Meantime" να αποτελεί το παρθενικό του EP για την περίφημη Warp, είχε προηγηθεί το "No Need To Run" για την Young Turks, ο Kwes ουσιαστικά τραβάει τα βλέμματα του διεθνούς μουσικού τύπου (και πολύ καλά κάνει), με τα τέσσερα κομμάτια του EP ν' αποδομούν την τυπικότητα της ποπ μουσικής (ο ίδιος την ονομάζει free pop), περνώντας αχνά τόσο από την soul και την hip hop, όσο και από την ηλεκτρονική μουσική. Έτσι στο "Bashful", που αποτελεί και το πρώτο του βίντεο κλιπ, η κρυστάλλινη φωνή του αναπηδά ντροπαλά πάνω σε παιχνιδιάρικα beat και ηλεκτρονικές τσαχπινιές, στο "Honey" αφήνει χαριτωμένους ήχους και μελωδίες να συνυπάρξουν πλάι στη ρομαντική και γεμάτη ευαισθησία πνοή του. Μη τον προσπερνάς, το μέλλον μπορεί ν' αποδειχθεί λαμπρό.
- 7,5 -
http://kwes.info