Modern Talking No 1



Madrugada 02«Συνήθως ξεχνιέμαι και δεν ακούω μουσική στο σπίτι...». : το δήλωσε ο Bill Callahan όταν τον ρώτησαν τι βρίσκεται μες στο στερεοφωνικό του σπιτιού του αυτό τον καιρό, ενώ επισημαίνοντας και το χάσμα γενεών επ' αφορμή της ερώτησης, πρόσθεσε ότι αυτός ως γνήσιος βινυλιολάτρης θα το έλεγε πιο σωστά «τι βρίσκεται πάνω στο στερεοφωνικό μου (what's on my stereo!)...». Για αυτό τελευταία ξεχνιέμαι κι εγώ και έχω να ακούσω Smog μήνες ολόκληρους. Αν βαριούνται οι ίδιοι και το ρίχνουν στις εξυπνάδες, εμείς τι πρέπει να κάνουμε ; Να ακολουθούμε το προϊόν της βαρεμάρας τους;

«Έχουν συμβεί πραγματικά διάφορα πράγματα, και για να είμαι ειλικρινής δε συμπαθούμε ο ένας τον άλλον» : ο Morrissey σχολιάζει τη σχέση του με το Johnny Marr και ξαναλέει τα ίδια και τα ίδια. Αν μας έλεγε και τον πραγματικό λόγο του μίσους ποτέ, μια ζωή Viva hate ρε γαμώτο;

«Δε βρίσκω τίποτε αρνητικό στα samples, παρ' ότι είναι ηχητικές πηγές προερχόμενες από hardware... δεν παύουν να αποτελούν μουσικά όργανα και έχουν τη δική τους «ιδιόμορφη ψυχή» : ο Holger Czukay των Can στα 62 του χρόνια παραδίδει μαθήματα πνευματικής νεότητας και σκέψης που δεν... κλείνει ποτέ. Ας τα ακούν κάποιοι νεότεροι λοιπόν που τα φοβούνται κάτι τέτοια...



Smog 04«Είναι αλήθεια ότι έχουμε ακούσει πολύ μουσική από τη δεκαετία του 70. Αυτά τα «Καταραμένα Αυστραλέζικα» που μας λες όμως τι είναι;»: οι Madrugada απαντάνε στην ερώτηση αν όντως έχουν επηρεαστεί από το Αυστραλέζικο ροκ των 80ς, και ο ερωτών μένει με ανοιχτό το στόμα. Λίγο πριν του έλεγαν πόσο τους αρέσει ο Nick Cave. Αν έχει ακούσματα το γκρουπ μωρέ, δεν έχει φόβο...

«Η μουσική μας δεν προοδεύει, δε γίνεται καλύτερη, ούτε χειρότερη... απλά συνεχίζει να υπάρχει» : ο Doug Martsch από τους Built To Spill αποδεικνύει την εξελικτική λειτουργία της επιρροής του Neil Young στη μουσική του «προοδευτικού» συγκροτήματος του.

«Οι Dead Kennedys υποστήριξαν πράγματα που δεν έχουν να κάνουν καθόλου με τα χρήματα, λυπάμαι που έχουν φτάσει στο σημείο να μηνύουν ο ένας τον άλλον» : ...o Dexter Holland σχολιάζει τις τελευταίες καραγκιοζο-δίκες των Kennedys. O Dexter Holland είναι μέλος των Offspring, μιας μπάντας που την παραμικρή επαφή δεν έχει με το χρήμα και τον κόσμο του, απλά έτυχε προσφάτως να οργανώσει την βελτιωμένη έκδοση του «Ποιος θέλει να γίνει εκατομμυριούχος;»



Madrugada 02«Διαλέξαμε το Telstar Recovery σαν πρώτο single του δίσκου, απλά και μόνο επειδή είναι το πιο κατάλληλο για ραδιοφωνική χρήση, και όχι ως το καλύτερο κομμάτι του δίσκου» : τα ξέρουμε κάτι τέτοια, αλλά καλό είναι να μας τα λένε μερικές φορές και οι ίδιοι οι καλλιτέχνες... πάντως 2.900 και κάτι τιμάται πλέον το cd-single κύριε Richard Warren (για να μην πούμε και για τα εφτάϊντσα...)

«Giorgio Moroder, Steve Reich, Stockhausen, αυτό το 'Enola Gay' που μου λες δεν το γνωρίζω...» : o Alexander Pearls από τους Icebreaker International και οι απόλυτα συναισθηματικές μουσικές επιλογές ενός ευαίσθητου καλλιτέχνη! Άντε να ερωτευτείς τώρα με το ' From here to eternity'... και είναι και «ομοφοβικός»!

«Νόμιζα ότι ήταν απλά λίπος...» : George Harrison για το θρυλικό 'Butcher cover' των Beatles. Εμείς αντίθετα ποτέ δε νομίσαμε ότι ο Harrison ήταν ο... ηλίθιος Beatle, ήμασταν πάντοτε σίγουροι.

«Σηκώστε τις αδύναμες γροθιές σας σαν κεραίες στον ουρανό...» : πρώτο συνθετικό του πολυσύνθετου τίτλου από το πρόσφατο άλμπουμ των Godspeed You Black Emperor. Αν προσπαθείτε να ξαναφέρετε την επανάσταση στον κόσμο του ροκ, φροντίστε και να μην τον κοιμίζετε στα μισά του δίσκου... Μάθετε και κάτι από τους the EX τέλος πάντων, για το πως κινούνται οι επαναστάτες- μουσικοί (ασταμάτητα...).



Echoboy 03«Πώς θα κατεβάσω τα μούτρα μέχρι το πάτωμα να κλάψω για τη μοναξιά μου; Πως θα κατεβάσω τον εξάψαλμο σε όλες τις γυναίκες...» : ο Γιάννης Ασπιώτης κριτικάροντας τον αμιγώς ανάλαφρο pop χαρακτήρα των Magnetic Fields, αποδεικνύει το πως οι αμερόληπτοι δισκοκριτικοί δεν επηρεάζονται στα όσα γράφουν από τα τεκταινόμενα στην προσωπική τους ζωή.

«Οι Erasure εδώ και πάνω από δεκαπέντε χρόνια υπερασπίζονται το δικαίωμα της pop να είναι ψεύτικη... και αμφιφυλόφιλη!» : Τι είδους διλήμματα βασανίζουν άραγε όσους επιχειρούν τέτοιου είδους αυθαίρετους ορισμούς σε πράγματα απλά και καλά ορισμένα; (απάντηση : Φροϋδικής φύσεως μήπως;). (Από πρόσφατη κριτική του Mic το απόσπασμα).

«Δεν έχω άποψη...» : Κλείνουμε με αυτόν που αρχίσαμε, ο Bill Callahan απαντά στην ερώτηση ποιο θεωρεί το καλύτερο guitar riff στην ιστορία. Μα πόσο βαρετός είναι τέλος πάντων; Ας πει μια μαλακία... ας πει το Smoke on the water! Κάντε και λίγο πλάκα κ. Callahan!

Την επόμενη φορά περισσότερα... μιας και κανείς δε λέει να κλείσει το στόμα του!