Please, smile Mr. Dark!! # 18


I ohΌταν μιλάει κανείς για μουσική, συνήθως το θέμα γίνεται άμεσα κατανοητό. Όταν μιλάει για αφαίρεση, αν και το θεματικό πεδίο επεκτείνεται και η σφαίρα περικλείει την ευρύτερη τέχνη, παραμένει ακόμη και έτσι στα πλαίσια ενός κοινότυπου κώδικα επικοινωνίας, αποδεκτό από την πλειοψηφία. Όταν φτάσει να μιλάει για μουσική αφαίρεση, είναι η ώρα όπου οι πρώτες επεξηγήσεις κρίνονται απαραίτητες.
Η Margaret De Wys αρνείται να δεχτεί την συμβατική ευθύνη ενός συνθέτη, μιας εποχής, κάποτε. Επιθυμεί να την ξεπεράσει με τον ωμότερο των τρόπων. Και στο 'I Oh', έργο - είκοσι και επτά συν λεπτών - μόνον για φωνή, το οποίο κυκλοφόρησε πέρυσι από την Ecstatic Peace (την δισκογραφική εταιρία του Thurston Moore των Sonic Youth), δεν αφήνει κανένα περιθώριο.
Ενεργό μέλος της περίφημης no-wave σκηνής της Νέας Υόρκης στα τέλη των 70's με τους Theoretical Girls (μαζί με τον Glenn Branca), η Margaret De Wys σήμερα διδάσκει στο Hudson Valley, φέρει την εκτίμηση ενός μεγάλου κύκλου και έχει συνεργαστεί με ονόματα όπως αυτά των Joan Jonas, Charlie Ahearn, Maryanne Amacher, Rudolf Grey και Kiki Smith. Η συνεργασία της με την τελευταία μάλιστα αποτελεί το πρώτο ηχητικό κομμάτι που αγοράστηκε ποτέ από το Metropolitan Museum Of Art.
Το 'I Oh' είναι ένα ξόρκι. Η Margaret De Wys χρησιμοποιεί την φωνή της και βγάζει τα εσώψυχά της ώστε να φτάσει και να αποκαλύψει τα κρυμμένα ζωώδη ένστικτα της ανθρώπινης φύσης της, όσο βαθιά και αν είναι μέσα στην συνείδηση. Από την σιωπή, στους ψιθύρους, τις ανάσες, στο κλάμα και μετά ξαφνικά στα ουρλιαχτά και στον εκστατικό πόνο. Ούτε η Diamanda Galas έχει δώσει μια τόσο άγρια και αντί θεατρική παράσταση. Δυστυχώς θα μείνει δουλειά για πολύ λίγες ακροάσεις, η οποία δεν ήταν δα και απαραίτητο να αποτυπωθεί σε CD τελικά.
Το ενδιαφέρον εξώφυλλο είναι έργο της Barbara Ess (και αυτή μέλος της no-wave κίνησης στα τέλη των 70's ως μέλος των Y Pants), ενώ οι σημαντικές σημειώσεις στο ένθετο ανήκουν στον ποιητή George Quasha. Και σε αυτές βρίσκονται μερικές πολύ μεγάλες αλήθειες, όπως το ότι αυτή η μουσική προσφέρει τόσο μικρή καθοδήγηση στο πώς να την ακούσεις ή να την χρησιμοποιήσεις ώστε μας κάνει δίκαια να αναρωτιόμαστε με ποιο τρόπο αυτή είναι όντως μουσική, όπως επίσης ότι από τα πρώτο κλάμα μέχρι τους ήχους του πεθαμού τα πάντα έχουν μια μουσική. Και πιθανότατα αυτήν προσπαθεί να περιγράψει η Margaret De Wys, πρωτόλεια όσο και τραγικά.


Les Savy FavΓια όσους θυμούνται μερικές λεπτομέρειες αυτής εδώ της στήλης δεν τα είχαμε βρει και πολύ καλά με το προκάτοχο, μεταβατικό όπως αποδείχτηκε τελικά, 'Rome (Written Upside Down)' CD EP των Les Savy Fav. Το πώς κατάφεραν να πάρουν την τότε ηχητική κατεύθυνση, να την επεκτείνουν σε διαφορετικά πράγματα και να δώσουν ένα τόσο πλήρες album όπως το περσινό 'Go Forth' στην Southern Records, μάλλον θα παραμείνει μυστικό. Την επιτυχία του όμως την χρεώνονται αυτούσια.
Και είναι σίγουρο ότι για τις ανάγκες του πέρασαν τον περισσότερο χρόνο που έχουν περάσει μέχρι σήμερα στο studio, όπως σίγουρο είναι ότι η δουλειά του παραγωγού Phil Ek (με αντίστοιχη προϋπηρεσία στους Modest Mouse και Built To Spill) είναι εξαιρετική και ότι το συγκρότημα είχε ώριμη και συγκροτημένη έμπνευση, όπως περίτρανα δείχνουν τα έντεκα τραγούδια που περιέχονται σε αυτό.
Η art-pop επιστρέφει λοιπόν, χτυπάει και αλώνει απευθείας μεγάλους στόχους με φόντο την παρακμασμένη σκηνή της Νέας Υόρκης. Δεν νομίζω ότι οι πολλές φλυαρίες θα δώσουν κάτι περισσότερο στα ζητούμενα του παρόντος για αυτό και θα μείνω σε αυτά τα λίγα. Κλείνοντας μόνον θα γράψω ότι το 'Go Forth' album έφτασε στο γαμημένο πάρα πέντε για το περσινά καλύτερα και αυτό ήταν κατάκτηση του πάθους του και της παρά φύση επιτήδειας νοσταλγίας του, η οποία μίλησε άμεσα και καθαρά σε έναν μεγαλωμένο στα 80's και κατά επέκταση στο κλίμα του.


StjernevandringΜία από τις πολύ άγνωστες αλλά σημαντικότατες επανεκδόσεις του 2001 για την συνέχεια : το 'Stjernevandring / Eesti Lilled Silmad Suda' 2 CD album των νορβηγών Origami Galaktika στην συμπατριώτισσά τους Jester Records. Πρόκειται ίσως για την πιο δραστήρια και ενεργή έκφραση της πολυπρόσωπης κολεκτίβας τέχνης Origami Republika, με πολύ σημαντικές δραστηριότητες, οι οποίες δεν περιορίζονται μόνον στον χώρο της μουσικής.
Αμφότερα τα αυθεντικά albums είχαν κυκλοφορήσει ξεχωριστά και σε πεντακόσια αντίτυπα βινυλίου έκαστο από την γερμανική Speeding Across My Hemispheres/ Suggestion Records, το πρώτο το 1996 και το δεύτερο δύο χρόνια αργότερα. Οι πρώτες εκδόσεις βέβαια είναι προ πολλού εξαντλημένες. Από εκεί η ανάγκη για την εδώ επανέκδοση άλλωστε.
Κινητήριος και κεντρική μορφή στο σχήμα των Origami Galaktika είναι από την αρχή τους ο Benny Braaten. Με διάφορους να συνεργάζονται μαζί του κατά καιρούς, τόσο στο studio, όσο και στις ζωντανές εμφανίσεις του σχήματος.
Η μουσική τους είναι η απόλυτη θεώρηση του απλού, άρρυθμου, αλλά στοχαστικού ritual ambient. Με ποικίλους εμβόλιμους ήχους από ακουστικά όργανα ή προ-ηχογραφήσεις από διάφορους φυσικούς ήχους, όλοι τους ηλεκτρονικά διαμορφωμένοι μέσα από samples ή minidiscs ασφαλώς, οι οποίοι βγαίνουν από παντού και ανά πάσα στιγμή κατά την ανάπτυξη των, σχεδόν αποκλειστικώς, μεγάλης χρονικής διάρκειας συνθέσεων (δύο στο πρώτο album, οι διπλάσιες στο δεύτερο). Ένα διαρκές συναρπαστικό ταξίδι στην απροσδιόριστη συμπαντική θάλασσα. Αγωνιώδες. Απρόβλεπτο. Άκρατο σε εσωτερικές παρορμήσεις και μη ρεαλιστικές ονειροπολήσεις, με σημαντικότατο και εξέχον συνοδό του το γραφίστικο έργο της ζωγράφου Cecilie Risasen, ενεργού μέλους της ομάδος.
Συνιστάται ανεπιφύλακτα για όσους απορρίπτουν ή θέλουν να απορρίψουν την συμβατικότητα. Συνειδητοποιημένα, με άποψη φυσικά και υψηλή επιχειρηματολογία ως άσσο στο μανίκι, για τις δύσκολες ώρες που μπορεί να έρθουν καθοδόν.


FluxΤο Flux Τεύχος Δεύτερο κερδίζει με το σπαθί του την θέση για το περισσότερο ενδιαφέρον εγχώριο έντυπο που διάβασα πρόσφατα. Τεύχος αφιερωμένο γενικότερα στην αυτο-οργάνωση, περιέχει ενδιαφέρουσες συνεντεύξεις από εκπροσώπους της ομάδας των Biofighter, της Poeta Negra. της Rubber Recordings και της Pop Art Records - ότι σημαντικότερο στην σύγχρονη ελληνική σκηνή δηλαδή - συν πάρα πολλά εξω-μουσικά θέματα, στην ίδια κεντρική ιδεολογική κατεύθυνση φυσικά, που αξίζει να αναγνώσετε.
Πολύ ενδιαφέρουσα η έκδοση του συνοδευτικού 'Le Musique De Flux' CD album με περιεχόμενο κάθε άλλο πάρα ευκαταφρόνητο αφού έχει στην πρώτη γραμμή έλξης πάρα πολλές ανέκδοτες συνθέσεις. Περιλαμβάνονται κομμάτια των Blaine L. Reininger & Coti K., Dousk, Monochrome, Nr#6, Poptraume, Neuro D, Epidemic Elements, Vel., Tilbury On Cloves, Sportex, EOSS, Miro, Special K και Corey Cokes, δίνοντας μια πολύ αντιπροσωπευτική γεύση από την εγχώρια ηλεκτρονική σκηνή του σήμερα, άγνωστη στους περισσότερους από μας. Αν κρίνω από το προηγούμενο τεύχος, προλάβετε τις μετρημένες και περιορισμένες υποθέτω κόπιες με το CD συλλογή.

PLAY-LIST στήλης (το βαρόμετρο της έσω εντροπίας μου) :

1. ZOAR - In The Bloodlit Dark (The Lost Album)
2. THE VANDERMARK 5 - Acoustic Machine
3. VARIOUS ARTISTS - 7 Broken Windows On Our World
4. SODASTREAM - The Hill For Company
5. TERTIUM NON DATA - Hers Is Blood