Please, smile Mr. Dark!! #20


Southern IsolationΗ βαλίτσα με τα προϊόντα της Baphomet/Housecore Records από το Wellsville του Ohio είναι ασήκωτη από το πολύ μέταλλο. Μάλλον ήταν μέχρι πρότινος, γιατί ακούγοντας το ντεμπούτο mini-CD των Southern Isolation, γεμάτο από ατμοσφαιρικές ψυχεδελικές μπαλάντες θα πιάσετε τον εαυτό σας να κοιτάζει αρκετές φορές την εταιρία στο οπισθόφυλλο και μάλλον θα έχετε μια μικρή δυσκολία για το αν αυτήν που διαβάζετε είναι όντως και η αληθινή.
Το ίδιο και με τα μέλη που συμμετέχουν στην μπάντα που συνοδεύει την Stephanie Opal Weinstein - την συνθέτρια/ κιθαρίστρια/ τραγουδίστρια και στιχουργό που βρίσκεται πίσω από τους Southern Isolation. Όλα όμως εξηγούνται αν σας γράψω ότι πρόκειται για την σύζυγο του Philip H. Anselmo των Pantera, ο οποίος έχει αναλάβει όλα τα καθέκαστα της παραγωγής των ηχογραφήσεων, αλλά και αρκετή από την δουλειά στις κιθάρες. Το σχήμα συμπληρώνεται από διάφορα μέλη της μεταλλικής κοινότητας, χωρίς να βάζω το χέρι στην φωτιά για το ποιος είναι από που. Όλοι πάντως αφήνουν κατά μέρος τις σκληρές συνήθειες για χάρη ενός υλικού που τους καλεί στην μελωδία, τις προσεγμένες ενορχηστρώσεις και την γοητευτική ατμόσφαιρα που δημιουργείται από τις ακουστικές κιθάρες της Stephanie Opal Weinstein και τα αισθησιακά φωνητικά της (με λίγο κάτι από την χροιά της Johnette Napolitano των Concrete Blonde).
Το τέταρτο (και δυστυχώς τελευταίο) τραγούδι με τίτλο 'The Wall Of You' είναι μια εξαιρετική στιγμή. Μια σύνθεση που προσεγγίζει τα ανείπωτα του έρωτα με έναν τρόπο υπνωτικό και παθιασμένο. Κάτι διάβασα κάπου για ολόκληρο album στο μέλλον. Η στήλη το περιμένει εναγωνίως!!


Chris BrokawΔύο κυκλοφορίες από τις τελευταίες του καταλόγου της ισπανικής Acuarela στην συνέχεια. Και πρώτη το ομώνυμο split-CD EP των Chris Brokaw & Viva Las Vegas, το οποίο βγήκε από κοινού με την αμερικανική Kimchee Records τον περασμένο Νοέμβρη.
Τον Chris Brokaw τον θυμάστε ασφαλώς ως βασικό παρτενέρ της Thalia Zedek στους Come, λίγο νωρίτερα στους Codeine και λίγο αργότερα ως μέλος της μπάντας του Steve Wynn, των Pullman και των The New Year. Αν και έχω διαβάσει ότι δουλεύει πάνω σε ένα οργανικό album με τίτλο 'Red Cities', το παρόν EP θα πρέπει να θεωρηθεί ως η πρώτη φορά που παρουσιάζει αποκλειστικά δικό του υλικό. Πρόκειται για δύο συνθέσεις ('Bricks', 'La Playa') στις οποίες ξεχωρίζει για ακόμη μια φορά το μοναδικό ταλέντο αυτού του ανθρώπου στο παίξιμο της κιθάρας. Στην πρώτη συμμετέχουν η Thalia Zedek στα δεύτερα φωνητικά και ο Matt Kadame (των Bedhead, The New Year) στο όργανο και είναι ένα τραγούδι που συχνά θα σας φέρει στην μνήμη τα κομμάτια στους δύο δεύτερους δίσκους των Come που τραγουδούσε ο Chris Brokaw και κατά την γνώμη μου τα ρίχνει στα περισσότερα από εκείνα. Η δεύτερη είναι ένα όμορφο οργανικό θέμα με βάση τις κιθάρες, κοντά στο ύφος του Leo Kottke του τέλους των 80's.
Οι Viva Las Vegas τώρα αποτελούνται από τους Jose Luis Garcia και Frank Rudow, αμφότεροι πρώην μέλη των Manta Ray - ενός από τα πολύ σημαντικά συγκροτήματα της πρόσφατης ισπανικής σκηνής. Γνωρίστηκαν με τον Chris Brokaw σε κάποια από τις ευρωπαϊκές περιοδείες των Come και ξαναβρέθηκαν τώρα σε αυτήν την κυκλοφορία. Οι δύο συνθέσεις τους κινούνται πολύ κοντά στο ύφος των συμπατριωτών τους Migala, ίσως λίγο περισσότερο αμερικάνικες από ότι θα περίμενε κανείς. Ξεχωρίζει η δεύτερη από αυτές, με τίτλο 'Una Vez Mas'.


Close quartersΜετά είναι το 'Close Quarters' CD EP των Spokane, το προσωπικό σχήμα του Rick Alverson (πρώην front man των Drunk). Ηχογραφημένο στις αρχές του προηγούμενου χρόνου, αποτέλεσε την δεύτερη δουλειά τους - μετά το 'Leisure & Other Stories', ντεμπούτο CD album το 2000 - που οδήγησε τον περασμένο Σεπτέμβρη στο νέο 'The Proud Graduates' στην Jagjaguwar (όπως και το πρώτο τους εξάλλου) - την εταιρία που έβγαλε και τα δύο albums του Patrick Phelan, τον οποίον ο Rick Alverson έχει μόνιμα στα ευχαριστήρια. Βασικός χώρος γραφής για αμφότερα το σπίτι του Rick Alverson στο Richmond της Virginia.
Από τα πέντε τραγούδια που περιέχονται στο CD EP, το 'Good Fortune' είχε αρχικώς ηχογραφηθεί για να μπει σε ένα χριστουγεννιάτικο album για τον VPRO του ολλανδικού ραδιοφώνου. Ένα ακόμη είναι διασκευή στο 'All We Ever Wanted Was Everything' των Bauhaus, την οποία αδυνατώ να αφομοιώσω, παρά τις πιστεύω φιλότιμες προσπάθειές μου και του σχετικού αριθμού ακροάσεων των οποίων έχει τύχει, αν και λατρεύω αυτό το τραγούδι.
The proud graduatesΤο album είναι περισσότερο εκφραστικό και γεμάτο, με μερικές κορυφαίες στιγμές όπου πλέκονται όμορφοι χρωματισμοί από τον ήχο του glockenspiel, τα δεύτερα φωνητικά της Courtney Bowles και το βιολί του Karl Runge, δίνοντας κάτι κοντά στα ήσυχα των Courage Of Lassie, ('The Absentee', 'American Television', 'The Workweek' και το οργανικό 'Other Rooms').
Αδιαμφισβήτητα η γραφή του Rick Alverson έρχεται να προστεθεί στις αμέτρητες που βγήκαν μέσα από τα albums των Nick Drake και Tim Buckley. Στην κατά βάση ασπρόμαυρη μουσική δηλαδή. Και άντε να βρεις τώρα ποια από τις άπειρες αποχρώσεις του γκριζωπού της ταιριάζει περισσότερο!! Αυτά έχουν οι γρίφοι των γοητευτικά καλών, αλλά ίσως πολύ ετεροχρονισμένων. Τα περί αυθεντικού παρεξηγούνται, δεν έχουν προς το παρόν απάντηση και σκεφτείτε το ενδεχόμενο να μην έχουν και ποτέ.


CynfeirddCynfeirdd στην παλιά ουαλική διάλεκτο σημαίνει the first beards. Αυτό το όνομα διάλεξε να δώσει το 1996 ο παριζιάνος Fabrice Frater στο fanzine που ξεκίνησε να εκδίδει. Τότε ήταν μόλις εικοσιτεσσάρων χρονών. Δύο χρόνια αργότερα, το 1998, μεταπήδησε στον χώρο της δισκογραφίας, ενεργοποιώντας ένα παράλληλο label με το ίδιο όνομα. Ο ίδιος αποφεύγει να υπογράφει με το πραγματικό του όνομα, χρησιμοποιώντας αντί αυτού το L' Archiviste και αν τον ρωτήσει κανείς γιατί cynfeirdd θα απαντήσει ότι μέσα στον συμβολισμό αυτού του ονόματος βρήκε να εκφράζεται καλύτερα η άποψή του ότι κάθε νέο είναι πάντα καλύτερο από το παλιό.
Το Cynfeirdd No 15 βγήκε στα τέλη του περασμένου χρόνου σε περιορισμένη έκδοση πεντακοσίων πενήντα πέντε αντιτύπων και οι τελευταίες κόπιες του διατίθενται ακόμη από την - νέα - διεύθυνση : Cynfeirdd, 2 sente des Godeurs, 78250, Hardricourt, France, καθώς και το αντίστοιχο site. Είναι δε το δεύτερο τεύχος το οποίο είναι δίγλωσσο (γαλλικά, αγγλικά), στην προσπάθεια να αποκτήσει έναν περισσότερο διεθνές χαρακτήρα. Πέρα από τα νέα, τις συνεντεύξεις από Jack Or Jive, Tribe Of Circle, Eridu Arcane, Am' Ganesha'n, Gor, Ashram, Seven Pines και τις πάμπολλες παρουσιάσεις δίσκων που περιέχονται στις σελίδες του, υπάρχουν ακόμη μερικά πραγματάκια σε αυτήν εδώ την έκδοση που έχουν ξεχωριστό ειδικό βάρος, αδύνατον να παραβλεφτεί.
Πρώτον μια ενδιαφέρουσα αναφορά στο θρυλικό ποτό absinthe. Μετά μια αντίστοιχη στο έργο της ζωγράφου και ποιήτριας Maja Dzaja από την Βοσνία, έργα της οποίας περιέχονται στις τέσσερις σελίδες του εξώφυλλου και του οπισθόφυλλου του τεύχους. Και τέλος το '7 Broken Windows On Our World' CD album, αποκλειστική κυκλοφορία με το τεύχος. Μια θαυμάσια συλλογή με ανέκδοτες συνθέσεις από όλα τα συγκροτήματα που παρουσιάζονται στις σελίδες του περιοδικού και αναφέρονται παραπάνω και η οποία γοητεύει στην νυχτερινή της ατμόσφαιρα.
Η αλήθεια είναι ότι οι εκδόσεις του Cynfeirdd δεν είναι τακτικές, οπότε κανείς δεν ξέρει πότε να αναμένει νέο τεύχος. Όσο προλαβαίνετε πάντως ψάξτε για μια κόπια του παρόντος.

PLAY-LIST στήλης (το βαρόμετρο της έσω εντροπίας μου) :

1. SISTER SONNY - While Others Dance, Sister Sonny
2. NEOTROPIC - La Prochaine Fois 2CD-ROM
3. VELVET FIRST FLOOR - Stringa Et Comm
4. JULLANDER - John Symmes' Welt
5. TARENTEL - Mort Aux Vaches/Live