Please, smile Mr. Dark!! #26


Stringa Et CommΜάθαμε τον Niko Lazarakopoulos από την θητεία του πίσω από τα τύμπανα των Ma Cherie For Painting. Και τον εκτιμήσαμε όπως κάθε δικό μας άνθρωπο που κάνει κάτι σημαντικό μακριά από την χώρα του. Ελληνικής καταγωγής (το καταλάβατε όλοι νομίζω!), αλλά κάτοικος Στουτγάρδης, σχημάτισε ένα, περιστασιακό υποθέτω, project με το όνομα Velvet First Floor, βοηθούμενος από μερικά μέλη των Tank. Μ' αυτούς ηχογράφησε την διετία 2000-2001 μια ενότητα υλικού που κυκλοφόρησε σε cd πέρυσι από την γαλλική Diesel Combustible Recording (με έδρα την Brest) και γενικό τίτλο 'Stringa Et Comm'. Με το πνεύμα στην πειραματική folk/pop, εκεί όπου τα ακουστικά όργανα παντρεύονται με τις προ-ηχογραφημένες λούπες, ακολουθώντας ένα εμπνευσμένο και άκρως ενδιαφέρον δρομολόγιο - λίγο ελεύθερο, υπνωτικό και άνευ κανόνων.
Υπάρχουν πάρα πολλές στιγμές που αξίζει κανείς να σταθεί ακούγοντας την δουλειά των Velvet First Floor. Στιγμές που δεν απαιτείται να έχουν κατά ανάγκη κοινά σημεία. Όπως ας πούμε οι διάφορες και ποικίλες κιθάρες, η νυχτερινή χαλαρή ατμόσφαιρα του 'Koel', η απλή μελωδική γραμμή του 'Prix De Glass Cent Million Jarre', τα άξεστα jazz σαξόφωνα του 'Zug', οι κατά βάση κρυψίνους θορυβώδεις πινελιές και η γενικότερη διάθεση αυτοσχεδιαστικού απο-συντονισμού στο εναλλακτικό. Ειδικότερα μία όμως - το 'Hullaballoo' - είναι ένα από τα πιο ευαίσθητα και ομορφότερα pop τραγούδια που ακούσαμε πρόσφατα. Κυριολεκτικά ένα μικρό διαμάντι.
Ήδη έχω μάθει για την σύσταση ενός άλλου σχήματος με το όνομα Mileva και παρόμοιο πυρήνα (Niko Lazarakopoulos και διάφοροι φίλοι δηλαδή) - album των οποίων αναμένουμε μες την χρονιά. Άμα το' χεις το ρημάδι. Τίποτα δεν σε σταματάει!


John Symmes WeltΣυνεχίζουμε με κάτι αμιγώς γερμανικό, το κουιντέτο των Jullander από το Αμβούργο και το περσινό τους ντεμπούτο album 'John Symmes' Welt' στην κροατική Earwing Records από το Zagreb. Αν δεν μπορούσαν οι γερμανοί να παίξουν post-rock με τέτοια ιστορία, τότε ποίοι; Και από αυτήν την άποψη οι Jens-Rainer Berg, Jochen Brandt, Andi Schoon και Arne Kittler δεν καλούνται να αποδείξουν ότι ο γάιδαρος πετάει. Ακολουθούν απλώς πιστά τις παραδόσεις της γερμανικής σχολής. Όπερ σημαίνει τρία πραγματάκια όλα και όλα : πολύ λιτές ενορχηστρώσεις, παραγωγή ξερή λες και πάσχει από αφυδάτωση και τονισμένος ρυθμικός κορμός. Αν βγαίνει και νεύρο ακόμα καλύτερα! Υπό αυτά, το εναρκτήριο 'Libuda' δεν σε βάζει στο κλίμα. Είναι με τον κοφτό ρυθμό και τις αλλαγές του 'Alte Meister' που το πράμα αρχίζει να μπαίνει σε στράτα. Και αυτό το σαξόφωνο πάλι! Που να το εντάξεις; Στις συχνές τους νεο-κυματικές βυθίσεις ίσως; Μπορεί. Είναι από τα λίγα πραγματικά εφευρετικά στοιχεία εδώ εξάλλου.
Πάραυτα δεν αρκεί για να διατηρήσει την αδρεναλίνη σταθερά ψηλά και στις δέκα συνθέσεις του album διαπιστώνουμε γρήγορα κάποια συμπτώματα σοβαρών ασθενειών, όπως της επανάληψης, της έλλειψης πλουραλισμού, ιδεών και άλλων τέτοιων συναφών. Είναι σχεδόν αναμενόμενο ότι κάθε σύνθεση με λίγη πρωτοτυπία στην ανάπτυξη θα ξεχώριζε αμέσως χωρίς δυσκολία και ανταγωνισμό. Και αυτό εδώ συμβαίνει όλες και όλες τρεις φορές. Μια με το 'Alte Meister' που προαναφέραμε, μια με το ρυθμικό 'Gesammeltes Schweigen' και άλλη μια με το 'Postwriter' στο κλείσιμο. Με κάτι τόσο τυπικό δεν βλέπω να μας απασχολούν ξανά κάπου εδώ κοντά. Ίσως στο απώτερο μέλλον. Ποιος ξέρει;


Luctamina In RebusΟι Argine εδρεύουν στην Νάπολη της Ιταλίας. Οι πρώτες τους κυκλοφορίες έγιναν από τους ίδιους σε κασέτες την περίοδο 1995-96. Έκτοτε φυσικά μακρύς ο δρόμος και γεμάτος αλλαγές μέχρι το περσινό 'Luctamina In Rebus' - CD album στην Oktagon Records. Η ηχογράφηση του υλικού έγινε στο τοπικό Akustika studio μεταξύ Ιουλίου 2000 και Φεβρουαρίου 2001. Σε αυτό η σύνθεσή τους αποτελείται από τους Marco Consorte, Ferruccio Milanesi, Alfredo Notarloberti, Corrado Videtta και Carmen D' Onofrio, στα διάφορα όργανα και φωνητικά. Συμμετέχουν άλλοι δέκα μουσικοί, ανάμεσά τους μέλη από Camerata Mediolanense και Anima In Fiamme, διευρύνοντάς τους περαιτέρω τις δυνατότητες.
Το 'Luctamina In Rebus' είναι πλημμυρισμένο από μια πανέμορφη, λυρική μουσική, κινούμενη ευχερώς μεταξύ ακουστικής folk και νεοκλασικής και δανειζόμενη συχνάκις στοιχεία από την πλούσια ιταλική μουσική του μεσαίωνα, τις αναπτύξεις ορχηστρών δωματίου των προηγούμενων αιώνων, αλλά και το σύγχρονο σκοτεινό κύμα. Θα της επέδιδα δε τον χαρακτηρισμό συγκινησιακή, χωρίς κανένα περιοριστικό όρο ή άλλη δέσμευση. Και επειδή ατυχώς ακόμη και το περίτεχνο θέλει τις αποδείξεις του για να εμπεδωθεί, θα τονίσω αμφότερες τις πλευρές τους - είτε πρόκειται για την ελαφριά τους με τις εύκολες στην μνήμη μελωδίες, είτε για αυτήν που εγώ προτιμώ, όπου το αλλοπρόσαλλο, το αεροβατούν, το μαγικό και το μυστηριώδες πιάνονται χέρι-χέρι. Θέλετε και μερικούς τίτλους; Εντάξει, σας δίνω μερικούς από τα της δεύτερης, αν και δύσκολο να συγκρατηθούν από τους μη ιταλομαθείς : 'Vene d' Acero', 'Arm', 'Immoto Nel Vento', 'L' Incognito Dell' Essere'. Σημειώνω για την ιστορία ό,τι όλες οι πληροφορίες του ένθετου, στίχοι κ.τ.λ. είναι μόνον στα ιταλικά. Λίγο περιοριστικό και εγωιστικό αυτό, έστω μικροπρεπώς.


This landΣίγουρα δεν πρόκειται για επανεμφάνιση, αλλά το ίδιο σίγουρα είναι ένα από τα γεγονότα της τρέχουσας χρονιάς, το οποίο πέρασε μάλλον απαρατήρητο και που οι προεκτάσεις του είναι πολύ περισσότερες από το συμβάν καθαυτό. Μιλάμε για την επιστροφή στην δισκογραφία των θρυλικών Zounds, έστω με έναν τρόπο λίγο περιπετειώδες.
Το ιστορικό βρετανικό σχήμα των αρχών των 80's είναι γνωστό ό,τι ενεργοποιήθηκε κατά καιρούς για μερικές, επιλεκτικές, ζωντανές εμφανίσεις, με την αυθεντική του σύνθεση - δηλαδή, Steve Lake (φωνητικά, μπάσο), Laurence Wood (κιθάρες) και Josef Portar (τύμπανα). Το νέο CD single 'This Land/Alone' εκδόθηκε σε μόλις χίλιες κόπιες από την λονδρέζικη Rugger Bugger Discs. Η πρώτη σύνθεση είναι το κλασικό 'This Land' σε μια σύγχρονη νέα εκτέλεση με άψογη ενορχήστρωση και επιπρόσθετους στίχους. Η δεύτερη είναι η πρώτη καινούργια τους κατάθεση από την τότε παλιά εποχή και δώθε. Αμφότερα τα τραγούδια ηχογραφήθηκαν πριν τέσσερα χρόνια, το 1997! Οι ιθύνοντες ζητούν προς κάθε κατεύθυνση συγνώμη για την καθυστέρηση (από τότε που βγήκε η συγνώμη λένε χάθηκε το φιλότιμο, αλλά για σκέψου να μην υπήρχε και αυτή, ε;). Θα τονίσω ιδιαίτερα το artwork του Pete Loveday στο εξώφυλλο - μια ακριβής αισθητική προβολή του 'Can't Cheat Karma', από τα χρόνια της Crass Records, σχεδόν είκοσι πριν. Θυμίζοντάς μας την τραγικότητα της αναποτελεσματικότητας των ιδεολογιών του σήμερα, μπρος σε εποχές με περισσότερη αθωότητα αλλά και ρίσκο.
Όλα τα έσοδα από τις πωλήσεις θα διατεθούν για την ενίσχυση του φορέα The McLibel Support Campaign, που δημιουργήθηκε σε υποστήριξη της λονδρέζικης Greenpeace και έχει αναπτύξει έντονη δράση ενάντια στην γνωστή αλυσίδα καταστημάτων McDonalds από την δεκαετία του '80 ακόμα. Ό,τι μαζευτεί, με αυτό το - ξεχασμένο για την καταναλωτική εποχή μας - 'pay no more than £ 2.94' του εξωφύλλου. Χρειάζεται να γράψω τι πρέπει να κάνετε αν βρείτε ποτέ μια κόπια ή να θεωρήσω ότι το μήνυμα ελήφθη; ... Είπα και εγώ!!

PLAY-LIST στήλης (το βαρόμετρο της έσω εντροπίας μου) :

1. SALLY DOHERTY AND THE SUMACS - Black Is The Colour
2. JOHN MATTHIAS - Smalltown, Shining
3. CHASING DOROTEA - Chasing Dorotea
4. THE THIRD AND THE MORTAL - Memoirs
5. IKARA COLT - Chat And Business